કહેવત ગંગા -કલ્પનારઘુ

મિત્રો,
આજે કલ્પનાબેનના  “કહેવત ગંગા”ના  ૫૧ આર્ટીકલ પુરા થયા છે જે જણાવતા આનંદ અનુભવું છુંતો ચાલો તેને વધાવીએ.
કલ્પનાબેન એક એવા લેખિકા છે જે પોતાની જ આવડત અને રહસ્યથી અજાણ છે.
કહેવત’ એટલે જે કહેવાતી આવી છે તે વાત.ભાઈ કહેવાતી વાતને થોડી કહેવાની હોય  હા છતાં કલ્પના બેને કહી છે અને એમણે કહી ત્યારે વાંચનારના મન પર એ સીધી જ જઈને ચોંટી છે એમણે એમની કોલમમાં કહેવતની વ્યાખ્યા નથી આપી પણ કહેવતનો અર્થ તર્કાતીત રીતે પુરવાર કરી કહેવતનું મહત્વ સુંદર સરળ રીતે સમજાવ્યું  છે.  કલ્પનાબેને  તમે ક્યાંક તો સાંભળી હશે તેવી જ કહેવતની વાતો  કરી છે પણ તો તેનો અર્થ અને કથાનક દર્શાવી કલ્પનાબેને કહેવતની સમૃદ્ધી આપણા સમક્ષ પ્રસ્તુત કરી છે.લેખ એકવાર વાંચો તો હવે નહિ ભૂલાય તેવી ખાત્રી તેમણે કરાવી છે અને પ્રંસગોપાત્ત તમારા જીવનમાં આ કહેવતો ઉઘડતી આવશે જ કારણ વાંચનારને ક્યાંય કૃત્રિમતા નથી લાગી, તેમણે અનેક ઉદાહરણ આપી કહેવતોને પોખી છે.આ કહેવતનો વૈભવ આપણે એમના દરેક લેખમાં માણ્યો છે.
કહેવતો  નાના હતા ત્યારે શાળામાં ગુજરાતી વ્યાકરણ ભણતી વખતે શીખ્યા હતાં, એમાંની  ઘણી ક્હેવતો તો દાદા કે દાદીની વાતચીતમાં રોજ સાંભળવા તમને મળી હશે,તો  ક્યારેક છાપના મથાળે દેખી હશે,  આ લુપ્ત થઇ ગએલી કહેવતોને કલ્પનાબેને જીવિત કરી આપણને સામાન્ય અને રોજીંદી વાતચીતમાં ઉપયોગ કરવા કહેવતો છુટ્ટે હાથે આપી દીધી છે છતાં સમય સાથે બધું જ બદલાય છે ત્યારે પ્રશ્ન એ થાય છે કે શું ખરેખર આમ હોય છે ?  કળિયુગની વાસ્તવિકતા અને આ કહેવતનું અર્થઘટન પણ સુદર રીતે મૂકી કહેવતને કલ્ગંપનાબેને ગંગા  જેમ વહેતી કરી છે. 
ભાષાનું શ્રેષ્ઠ હથિયાર કયું ? તો જવાબ છે કહેવત ! વિશ્વની એવી કોઈ ભાષા નહિ હોય કે જેમાં કહેવતો નહિ હોય  દરેક ભાષાઓમાં પણ કહેવતો પ્રચલિત છે.’કહેવત’ એટલે પરંપરાથી લોકોમાં કહેવાતા બોધરૂપ દ્રષ્ટાંત અથવા તો નાના પણ ચોટદાર અને અસરકારક વાક્યો, કહેવતના લેખકનું નામ નથી હોતું .અસલમાં કહેવતના કર્તાનું નામ ઠામ ખબર નથી હોતી પણ એના ઉપયોગ કે સંવર્ધિકરણમાં સામુહિક ફાળો રહેલો હોય છે.ખરેખર તો  કહેવત એક એવું સાહિત્ય છે જે કયારે લખાતું નથી.. કહેવતોની ખરી મઝા અને મહત્વ  તેને યોગ્ય સમયે, યોગ્ય સંદર્ભમાં વાપરવા થકી છે.કલ્પનાબેને કહેવતોને એના અર્થને યોગ્ય માવજત સાથે આપણા માટે પીરસી આ આનંદ સાથે જ્ઞાન આપ્યું છે. 
કહેવત આપણી ભાષાની થાપણ છે.આજના ઈન્ટરનેટના સમયમાં આપણી આવનારી પેઢીઓ માટે  ભાષાની આ કહેવતની સચોટ અને સરળ  અર્થસભર જૂઆત કરી એના મૂલ્યથી આપણને વાકેફ કર્યા છે અને આ ભાષાની થાપણને સાચવવામાં અને સંવર્ધન કરવામાં કલ્પનાબેન બેન તમારો ફાળો નોંધનીય છે.

બેઠકનો અહેવાલ -૪/૨૮/2017-“ચાલો લહાણ કરીએ”

કેલિફોર્નિયા મીલ્પીટાસ, ઇન્ડિયા કમ્યૂનિટિ સેન્ટર ખાતે “બેઠક”માં તારીખ ૨૮મી એપ્રીલ ૨૦૧૭ના એક અનોખી “લહાણી” થઇ. પોતાને ગમતું ગીત અથવા પંક્તિ અર્થ સભર સહુને વેચી ગુજરાતી ભાષાની “બેઠક”મા સર્જકે પ્રેક્ષક સાથે વાંચન, ચિંતન અને સાથે મનનની લહાણી કરી.

 

“બેઠક”ના આયોજક પ્રજ્ઞાબેન દાદભાવાળાએ બધાને  આવકારતા ‘બેઠક’ની શરૂઆત  કરી. કલ્પનાબેનની સુંદર પ્રાર્થનાથી બેઠકમાં સરસ્વતી દેવીનું  જાણે આવાહન થયું. ત્યારે બાદ કલ્પનાબેને ફિલિંગમાં આવેલ પ્રજ્ઞાબેનના સમાચારને  બધા સાથે વહેચ્યા.પ્રજ્ઞાબેને કહ્યું કે “બેઠક” સાહિત્યની લહાણી સાથે પરિવાર ભર્યું વાતાવરણ રાખે છે. જેની અનુભૂતિ આજે મને કલ્પનાબેને કરાવી છે. અને આપણને સૌને આઅનુભવ થાય છે.પ્રતાપભાઈ પંડ્યાને યાદ કરતા કહ્યું એમણે જ મને ફિલિંગ મેગેઝીન ની નકલ મોકલી, સાચું કહ્યું છાપાની પ્રસિદ્ધિ કોને ન ગમે ?પણ આપ બધાનો સાથ અને  વડીલોના આશિર્વાદ જ મારા યજ્ઞ ને બળ આપશે. સાથે પ્રદીપભાઈ ત્રિવેદી નો ખાસ આભાર માનતા કલ્પનાને કહ્યું ફિલિંગ મેગેઝીનમાં “બેઠક” ના કાર્યને  અને તેના આયોજક પ્રજ્ઞાબેનને  રજૂ કરવાનો તેમનો આ પ્રયત્ન પ્રશંસનીય છે.

વિષય હતો “ચાલો લહાણ કરીએ”. પ્રજ્ઞાબેને વિષયની વાત કરતા કહ્યું.  વિષય સરળ હતો,પોતાને ગમતી પંક્તિ  કે ગીત  વિષે લખવું ,કેમ ગમે છે  ,શું કામ ગમે છે? અથવા આ ગીતમાં એવું કયું નોખું તત્વ તમને આકર્ષી ગયું તે લખવું અને બીજા સાથે વહેચી લહાણ કરવી. વાંચવું,વિચારવું,વાગોળવું જરૂરી છે પણ સાથે લખીને બીજાને વાંચન કરતા કરવા અને નવી દ્રષ્ટિથી  કે લેખની દ્રષ્ટિ સાથે લેખકનો પરિચય રજૂ કરી લહાણ કરવું એ પણ ભાષાને સાચવવાનો “બેઠક”નો એક નોખો પ્રયત્ન જ છે.લખવું એટલે બહોળું વાંચન,પુષ્કળ ચિંતન અને સાથે મનન…બધું આ વિષયમાં જાણે વણાઈ ગયું.હજી પણ આ વિષય પર કોઈને લખવાનું મન થાય તો મોકલી શકે છે.મૂળ શબ્દો નું સાતત્ય અને પવિત્રતા સચવાય  ખુબ જરૂરી છે.વાચક જ વિવેચક બને છે.હવે પછીની આવનારી પેઢીને ઉમાશંકર કે લોક ગીત વાંચતા આવડશે કે નહિ તેની ખબર નથી પરંતુ તમારા ભાવાર્થ કદાચ એમને ગુજરાતી ભાષા વાંચવા આકર્ષે  તો નવાઈ ન પામતા.આપણી ભાષા કદાચ વિલીન થઇ જાય ત્યારે આ અર્થ સભર લખાણ કામ આવી શકે એમાં કોઈ શક નથી.તમારા વિચારો બીજાને સ્પર્શી જશે તો વિચાર કરતા જરૂર કરશે.

ત્યાર બાદ  દાવડા સાહેબે નિબંધ કેમ લખવા ? તે વિષે સમજાવતા વાત કરી કે નિબંધ લખતા પહેલા વિષયના મૂળ સુધી જવું જરૂરી છે એ વાત મહાભારતનો દાખલો આપી સરસ સમજાવી.તો મહેન્દ્રભાઈ એ પુસ્તકોની જાણે લહાણી કરી ગમતા પુસ્તકો વિષે વાત કરી વાંચન માટે પ્રેર્યા. દર્શનાબેન વરિયાએ કહ્યું કે ઘણી વાર કોઈ પંક્તિ જાણે આપણે માટે જ રચાય હોય તેવું મહેસુસ થાય છે અને અનિલભાઈ ચાવડાની સુંદર કવિતા નો ભાવાર્થ પોતાના જીવનનો પ્રસંગ ટાંકી રજૂ કર્યો. તો જીગીશાબેને પોતાને અને સૌને ગમતું ગીત એટલે સાંવરિયો રે મારો  સાંવરિયો સરળ ભાવાર્થ માં સમજાવી પ્રેમનું વાતાવરણ ઉભું કર્યું. રાજેશ્ભાઈ એ “મન ભરીને જીવો, મન માં ભરીને નહીં” એ એક પંક્તિ ઉપર જીવનની ફિલસુફી જાણે પીરસી દીધી. તો સપનાબેન વિજાપુરાએ પોતાની રજૂઆત કરતા પહેલા કહ્યું “બેઠક”નું વાતાવરણ મને ખુબ ગમે છે હું અહી શિકાગોથી આવી પણ બેઠકે મને બે હાથ ખુલ્લા કરી આવકારી છે. અને એમણે ઝવેરચંદ મેઘાણીને જાણે બેઠકમાં જીવંત કર્યા  તું કોઈ ના સહારે ના રહે ..પછી તું જ  આગળ વધે ને ઘડિયાળ ના કાંટા પણ પાછા પડે” કવિની આ પંક્તિએ જાણે બધાને લખવાનું પ્રોત્સાહન આપ્યું.  તો ધનંજય ભાઈએ પણ બે પંક્તિ ટાંકી સરસ વાત કહી.

છેલ્લે પ્રજ્ઞાબેને તેમની રજૂઆત એક ગમતા ગરબો – એક લોકગીત  દ્વારા કરી “એકવાર વાર મારવાડ જાજો રે, હો, મારવાડા !” અને કહ્યું  મને આ ખુબ ગમતું ગીત છે. લોકગીત  એ સાહિત્યનું આગવું અંગ છે. જે ગીતો લોકોમાં કર્ણોપકર્ણ પ્રસિદ્ધ થયેલાં છે. મને  કે તમને આના રચયીતાના નામ  આજે પણ ખબર નથી છતાં સૌના હૃદયમાં વસેલા છે.પહેલા લોકો કવિતા લખતા ગીતો લખતા પણ જગ જાહેર થવા માટે નહિ એક નિર્દોષ આનંદ હતો ,પેઢી દર પેઢી માત્ર  સહજ આગળ વધતા ક્યારેક પંક્તિઓ પણ ઉમેરાતી, તે વખતે ક્યાં હતા  ફેસબુક  અને મિડિયા ? છતાં ગીતો સદાય જીવંત રહ્યા છે. આપ પણ વાંચન અને સર્જન તમારા માટે જ કરજો  સ્વને આનંદ આપવો એ ધ્યેય સાથે લખજો. જે પોતે આનંદ મેળવે એ જ બીજાને આનંદ આપી શકે.

આપણા વિષયનો આ જ  ગર્ભિત અર્થ છે  તમે   સ્વયં પહેલા માણો અને પછી બીજાને લહાણ કરો.આજ કાલ sharing નો જમાનો છે ને! બસ આજ તો છે “ચાલો લહાણ કરીએ “.

અંતમાં અમે સહુ એ સાથે મળી પરિવારની જેમ  મળી અનેક વાનગી ખાધી  અને લટકામાં મહેન્દ્રભાઈના આઈસ્ક્રીમે જાણે અન્નકૂટ પૂરો કર્યો. હવે  તમે જ કહો આભાર માનવાની કે અમે ખુબ મજા કરી તે કહેવાની જરૂર  ખરી ?

 બેઠકના આયોજક: પ્રજ્ઞા દાદભાવાળા

અરર આ મારા માસીનું શું થાશે ?(8)-પ્રજ્ઞા દાદભાવાળા

     pragnaઅરર આ મારા માસીનું શું થાશે ?

 

મિત્રો ઘણી વાર આપની આજુબાજુ એવી વ્યક્તિઓ રહેતી હોય છે જેને આપણે ભૂલી શકતા જ નથી। …….હા આવા છે મારા બાજુવાળા માસી। .. મિત્રો મારે તો આજે  તમને મારા બાજુવાળા માસીની વાતો અને અરર શબ્દના પ્રયોગની વાત કરવી છે  આમ તો મારા માસી ખાસ ભણેલા નથી પરંતુ અરર શબ્દ નો વારંવાર પ્રયોગ  કરે છે એમના દરેક હાવભાવ ,લાગણી ,સંકેતો  ચેષ્ટા ,ભાષા જે કહે તે અરર જ છે  અને તેમના દરેક વાક્ય એમના અરર શબ્દ્થીજ શરુ થાય..એટલું જ નહિ ઊંઘમાં પણ અરર બોલે છે અને જબકીને જાગે ત્યારે અરર જ ઉદગાર નીકળે છે…   એટલે અરર માસી તરીકે જ ઓળખાય છે.. …સવારથી સાંજ સુધી વિવિધ ઉપયોગ કરી અરર શબ્દને એમણે ખુબ કસીને વાપર્યો છે અને હજી વાપરે છે.સવાર ન પડે ત્યાં દુધવાળા ને કહે છે અરર રોયા  આટલો મોડો કેમ આવે છે ?આ તારા કાકા ચાની રાહ જોઈ ને બેઠા છે !અને જેવું તપેલું આપે કે તરત તાડુંકે અરર અલ્યા પાણી કેટલું નાખે છે ? અને જેવા પૈસા આપે કે બડબડ કરે અરર આ મોઘવારી  એ તો માજા મૂકી છે આ નરેન્દ્રભાઈ કૈક કર તો સારું ! અને બસ સવારના અરર ના ઘંટ નાદ આખી સોસાયટીમાં  સંભળાય છે..  એમના આ અરર ના ઘંટ નાદ થી આખી સોસાયટી ત્રાસી છે,… એના છોકરાવ ઉઠે નહિ એટલે મંડે બુમો પાડવા।. અરર હજી તમે સુતા છો? ભણશે કોણ ? અને કાકા ને બુમો મારતા કહે છાપુ જ વાંચશો તો અરર  કામે કોણ જશે ?  ચા નાસ્તો કરતા કે રસોઈ બનાવતા એ બધાને અરર થી નવાજે છે ,અરર આ શાકવાળા તો જુઓ લુંટવા જ બેઠા છે ,અને અરર આ ચોખામાં કાંકરા  કેટલા છે ? એમના બધાજ ઉદગારનો એક જ શબ્દ છે અરર …..એટલે થી ન અટકતા માસી ખુશી પણ અરર થી વ્યક્ત કરે છે.ઘણી વાર અરીસામાં જોઈ ને પોતાના વખાણ કરતા કહે .અરર લે તમે તો આજે એવા લાગો … એવા લાગો .કહી હરખાય   હવે ગઈ કાલની જ વાત કરું  મને કહે અરર હુંય કેવી છું  તને મારી નવી સાડી દેખાડું , અને કાકા સાથે જગડે ત્યારે પોતાનો ગુસ્સો પણ માસી અરરથી જ  વ્યક્ત કરે થી જ કરે…. મને કહે અરર મારા નસીબ ફૂટયા કે હું હજી આંમની  સાથે છું..માસીની સવારથી સાંજ સુધી પંચાત ચાલે છે એમની,બાજુવાળાની છોકરી ટુંકા કપડા પહેરે એટલે કહે અરર આ લાજ શરમતો નેવે મૂકી છે, અને કમ્પાઉન્ડમાં બોલ પડતા-વેંત જ જપ્ત કરી દે એ,એમનાં કરતૂતોથી અમારી આખી ક્રિકેટ-ટીમ ત્રાસી છે.પણ ચોર કોટવાલને દાટે ની જેમ માસી કહેશે અરર આ ક્રિકેટે તો બસ દાટ વળ્યો છે મારી બારીના એકય કાંચ રહેવા નથી દીધા…. કહી બધા પાસેથી હવાલદારની જેમ પૈસા ઉઘરાવે।..કોઈ પણ વેપારી પાસે ભાવતાલ કરવવામાં માસી હોશિયાર છે અને હિન્દી બોલવાના ભારે શોખીન પણ। .ખૂબીની વાત એ છે કે અરર શબ્દને એ હિદી વાક્ય રચનામાં વાપરી શકે છે… અરર “મોંઘા હૈ, થોડા વાજબી બોલો” “પોન્ચમેં દો, વરના હેંડો”; અને પછી થોડા કુણા પડી ને કહે.. અરર પણ  થોડા ઘણાં તો વાજબી દો ..બાજુમાં ઉભા કાકા  અને બાળકો હશે એટલે માસી કહેશે  અરર। .કયા કરું  મુઝે ઝ્યાદા હિન્દી બોલને કી ટેવ નહિં હૈ ના, ઇસીલિયે યહ બચ્ચે લોગ દાંત કાઢતે હૈ!!”  અરર યે આડી અવળી બાત જાને દો  હો… પહેલા ભાવ કિતના ઓછા કર્યા એ કહો। ..એ તમારા કાકા બસ મેરે પર મજાક કરનેકા બહાના ચાહીએ ,અરર કહું છું  ક્યારે શુધરશો ? હા માસીને  એમના પતિ સાથે સાત ફેર લીધા પછી પણ સાત જન્મનું જાણે વેર જ છે એમને કાકાની ચા ,કાકાનું છાપું એટલુજ નહિ મૌન સાથે પણ વાંધો  છે…કાકા ઘરમાં ઝગડાને ટાળવા ટી વી.જોવે  ન  બોલે તો કહે છે અરર હવે મૂંગા  રહેશો કે વાત પણ કરશો। . અરર...તમને શરમ નથી આવતી!! આ ઉમરે છોકરીઓના લટુડા પટુડા જોયા કરો છો …. સત્યાનાશ જાય એ સિનેમાવાળાઓનું.”  અરર મારે તો કોની સાથે વાતો કરવી ,અને ઉભરો ઠાલવતા કહે છે.. અરર હું કોની સાથે બોલું એમને તો વાતો કરવાની ટેવ જ નથી  અને કાકા જો બોલ્યા તો માર્યા જ સમજો।.. પટ કરતા માસી કહે હવે મુંગા રહો તો સારું। ……માસીની ઉમર હવે મોટી થતી જાય છે દાદરા માંડ માંડ ચડે પણ ચડતા બોલતા જાય અરર  આ ઢીચણ નો ધુખાવો તો બસ ખુબ ત્રાસ આપે છે..એમાં એક દિવસ એવું થયું કે કાકાને શું સુજ્યું કે એક કુતરો પાળ્યો । કુતરો આવતા વેત માસીની ની જાણીતી ટેવની જેમ કુતરાનું સ્વાગત… અરર આને કોણ લાવ્યું ?….કહી માસી એ કર્યું ,કાકા કહે શાંતિ રાખ  પણ માસી તો આ અરરથી  બુમરાળ માંડી કાકા બિચારા માસીને સમજાવે કે આ  તો બિચારૂ મૂંગું જાનવર છે પડ્યું રહેશે તને શું આડું આવે છે. ..પણ માસી એકના બે થાય નહિ  માસી કહે…. અરર આ અને અહી….. કોઈ હિસાબે નહિ  …બસ પછી તો ઝગડો શરુ। .માસી એ  જયારે જાણ્યું કે  આ કુતરો રૂ. ૩૦૦૦ નો આવ્યો છે ત્યારે તેણે કાકાને , આ કુતરાને અને આ ઘરને, ત્રણેયને માથે લીધા. એ એમ કે’વા લાગ્યા કે અરર ‘હું ત્રણ વર્ષથી 200 રૂપિયાની સાડી માટે ટળવળું છુ ને તમે આ ૩૦૦૦નુ બામજનાવર લઇ આવ્યા’ એમ કહેતા માસી ચાલુ થઇ ગયા .માસી બુમાબુમ કરે અરર આને કોઈ કાઢો મને ક્યાંક કરડી ખાશે।..  અરર મને હડકવા થશે તો.?.. મારે આ સાત ઇન્જકશન  લેવા પડશે એતો વધારાના ,હું કહું છું  આને ક્યાંક મૂકી આવો। .એક્વારતો કાકાને માસી એ ધમકી પણ આપી કે આ અહિ  રહેશે તો હું નહિ। …પણ કાકા એકના બે થાય નહિ અને કાકી મુંગા રહે નહિ …કાકાને તો મિત્ર મળી ગયો , કાકા એ ધોતિયું છોડી જીન્સ પહેરવા માંડ્યા ,તમે સમજી જ ગયા હશો કેમ ? (આ ટોમી મોઢામાં ધોતિયું ખેચે તો શું થાય )પણ માસી કહે અરર… તમને આ ઘરડે ઘડપણ શું સુજે છે જરાય શોભતા નથી. હવે કાકાને વાતો કરવા મિત્ર મળ્યો ..એક દિવસ કાકા કુતરાને કહે  આને શું હડકવા થવાનો અખો દિવસ ભસ  તો કરે છે હડકવા હોય અને થોડા થતા હશે , ટોમી દોસ્ત તું જલસા કરને એની સામે ન જોતો ,આ જો 42 વર્ષથી સાથે રહું છુ ને એમ તું પણ ટેવાઈ જઈશ માત્ર એને  વતાવતો નહિ…માસી આ કુતરાને સ્વીકારવા તૈયાર થાય નહિ અને મુંગા  રહે તો  એ “અરર” માસી કહેવાય  નહિ.. .. અને કાકા કુતરાને ભેગોને ભેગો રાખે…. હવે રોજ સવારે છાપુ ઉઠાવીને ,કૂતરો કાકાને આપે કાકાને તો ફાવતું જડ્યું ,કુતરો હવે તો  આ ફૂલફટાક તે ડૉગી બની ગયો છે કુતરા નુ માન સન્માન દિવસે દિવસે વધતુ જતુ  હતું  ..માસીની વેણી ને બદલે કુતરા માટે ખાસ બ્રાન્ડની બિસ્કીટ આવવા માંડી  માસીને હવે પોતાનું સિહાંસન ડોલતું દેખાવા માંડ્યું છે …ધીરે ધીરે કુતરાએ પોતાનું સ્થાન જમાવી  લીધું કે વાત ન પૂછો। .તમને ખબર છે હવે..તો ટોમી  કાકા સાથે પલંગમાં પણ સુવા માંડ્યો છે..એટલુજ નહિ શીયાળાની રાત્રીએ ઠંડીથી બચવા  કાકા કુતરા સાથે જ  ગોદડા ઓઢીને સુતા હતા અને મીઠી નીંદ્રાની મોજ માણતા હતા…બગીચામાં પણ કાકા કુતરો સાથે ચાલે અને માસી બીચાળા પાછળ બડબડ કરતા પાછળ ઘસડાય  ..અને બોલતા જાય અરર મારી તો શું હાલત કરી છે આ કુતરાએ।..ભૂલી ગયા  પરણ્યા પહેલાં તમે મારી પાછળ પાછળ ફરતા હતા… ટોમી રોયા જોજે તારોય વારો આવશે।…પણ કહે છે ને કે વીનાશકાળે વિપરિત બુધ્ધી. માસીની મતી ફરી ગઈ હતી.અને એક દિવસ લાગ જોઈ કાકા બહારગામ ગયા એટલે માસી કુતરાને લઇ દુર જંગલમાં મૂકી  આવ્યા અને હરખાતા હરખાતા  નિરાંતે હીંચકે બેસી સપના જોવા લાગ્યા ,કાકા સાજે એ આવશે અને અમે નિરાતે હિચકે બેસ્સું ,અમારી વચ્ચે પેલો ટોમીડો નહિ હોય….  એ વેણી લાવશે અને હું અને મારાએ ગીતો  ગાશું।…

ડાળી પર કોયલ અને કોયલના ટહુકા। …

અને ટહુકે ટહુકે જાણે પ્રીતમની પધરામણી। .

અને અરર ભાઈ હું કેવી રે શરમાણી। …

ત્યાં તો ડોર બેલ વાગે છે ,માસી હોશે ગયા દરવાજો ખોલવા  અને દરવાજો ખોલતા સામે કાકા સાથે ટોમી ઉભો ભાળ્યો અને માસી બરાડ્યા અરર રોયા તું કેમ પાછો આવ્યો? , કોઈ કહે એ પહેલા તો કુતરો એ છાતી ફુલાવી પોઝીસન લીધી બે પગ પાછા વાળી કરી ઉભો રહ્યો જીભ સળવળી જડબા ખોલ્યા, માસીના મનમાં દ્રાસકો પેઠો માસીને પસીના વળવા માંડ્યા થરથરી ગયા છાતી હાંફવા માંડી અને તરડાતે અવાજે બોલ્યા અરર માંડી કોઈ બચાવો।..કાકા કહી કહે કે કરે  તે પહેલા  નારાજ  ટોમીએ . ભો….ભો…. ભો….ભો…. ભો….ભો…. ભો….ભો…. તેણે  ત્રણે લોક અને દશ દિશાઓ તેના સુરીલા અવાજ થી ગજવી દીધા અને કાકા કહી કહે તે . પહેલા ટોમીએ માસીને કરડી ખાધા। ..  માસીએ બુમાબુમ કરી મૂકી। અરર ..અરર.. થી ઘર ગાજી ઉઠ્યું ..હું કહું છુ કોઈ ડો. ને બોલાવો અને અરર આ કુતરાને બાંધો તો ખરા !  કાકા એ ડૉ ને ફોન કર્યો અને કુતરાને ખેચી રૂમમાં પૂરતા બોલ્યા  તને કહું હતું ને શાંતિ રાખજે।….અને કોઈદી ન બોલનારા કાકા ના મોઢામાંથી શબ્દ સરી  પડ્યો અરરર.. ટોમી દીકરા તે આ શું કર્યું। ..અરર  તે આ શું કર્યું ? તને કહું હતું  ને એના થી દુર રહેજે। .કરડતો  નહિ લે હવે ખા સાત ઇન્જકશન નહિ તો તનેય એની જેમ હડકવા થશે ….ત્યાં તો માસી બરાડ્યા .અરર .મારું તો કૈક કરો। .અરર  હવે મારું શું થશે……

 

pragnaji -પ્રજ્ઞા દાદભાવાળા