“ના હોય”-(4)સાક્ષર હરીશભાઇ ઠક્કર

 

Sakshar Thakkar's profile photo

શબ્દોનું સર્જનનાં આ મહિનાના વિષય “ના હોય” માટે મારી લઘુકથા.

“ના હોય”

તાપમાં મહેનત કરવાને લીધે પરસેવાથી લથબથ એવો શંભુ એની ઝુપડીમાં આવીને દીવાલના ટેકે બેઠો. ત્રિકમ, પાવડો અને બીજા ખેતીના સાધનો રસ્તામાં થી લઇને ખૂણામાં મુકતા એની પત્ની ઉમાએ કહ્યું, “આ બધું રસ્તામાં કેમ નાખ્યું છે, ગણપત ત્યાં આગળ જ રમે છે એ જો રમતા રમતા આ બાજુ આયો તો એને વાગી જશે”

“અલી,  મેલું છું હવે થોડો શ્વાસ તો લેવા દે”

“હઉ, લઇ લો લઇ લો શ્વાસ લઇ લો…થોડો”

ખુલ્લું પડેલું “ખેડું મિત્ર” છાપાનું પાનું  જોયું અને જોરથી વાંચ્યું,

“દરેક જગ્યાએ પાણી ભરપુર, મધ્યપ્રદેશમાં પુર”

અને ચુલા પર કંઈક વઘાર કરતી ઉમાને કહ્યું,

“અલી તું આવું બધું કેમ વાંચે છે, અહીંયા પાક થતો નથી, લેણદારો પાછળ પડ્યા છે, આટલો દુકાળ છે ને તું પુરના સમાચાર વાંચે છે, કેમ હેરાન કરે છે!”

“ના રે ના, એવું બધું કંઈ નથી વાંચતી, આ તો, એ પાનાંમાં નીચે જુઓ નવી વાનગી આવી છે, દુકાળ પેસ્યલ વાનગી…એની રીત વાંચતી હતી, વઘાર થઇ ગયા પછી શું લખ્યું છે, જરા વાંચીને કહો” ઉમા એ પૂછ્યું.

” ‘દુકાળ પેસ્યલ’ એમ ને… હા… મળ્યું…કે’ છે કે સમારેલી બધી શાકભાજી નાખ…ને પછી થોડી વાર બધું વઘારમાં શેકી અને પાણી નાખ…અને પછી ૧ ચમચી હળદર નાખ અને મીઠું નાખ”

ઉમાએ બધી શાકભાજી નાખી…

“કેટલું મીઠું નાખવાનું છે?”

“એક મિલીટ…વાંચીને કહું… હા… સ્વાદાનુસાર મીઠું”

“પછી?” ઉમા એ પૂછ્યું.

“હવે ૨ મિનીટ હલાવી અને પછી ઝેર”

ઉમાએ આજે જ બજારમાંથી લાવેલી ઉંદર મારવાની દવા નાખી અને આખી તપેલી સાણસીથી ઊંચકી શંભુ પાસે લઇ આવી અને કહ્યું,

” લો ચાખી ને જરા કહો તો કેવું બન્યું છે, પછી આપણે ત્રણે પી લઇએ”… એમ કહીને એણે ગણપતને બોલવા બુમ પાડી, “અલ્યા ગણપત આમ આય તો…. કશું આપું જો તને”

શંભુ એ કહ્યું, 

“એમાં શું ચાખવાનું અલી, આ તો ઘટઘટાઈને પી જવાનું, પેલું હું કે છે હાંભ્ળ્યું નહિ,

ઝેરના પારખા……”

– સાક્ષર

સાક્ષર હરીશભાઇ ઠક્કર-..http://saksharthakkar.wordpress.com/

 

‘ઓળખાળ-પડી?’ કાકા

મિત્રો,

ચાલો ગમતા નો કરીએ ગુલાલ.ઘણા દિવસ પછી એક સુંદર કવિતા લાવી છું .. આમ તો આપણે આ બ્લોગ સિનયર માટે ખાસ રાખ્યો છે પણ સાક્ષર ની આ કવિતા જ સિનીયર માટે છે એટલે લાવી છું .. અને એમાં પાછો આવે છે fathers  day  તો માણો આ કવિતા

અને

તમારી fathers  day ની કવિતા જરૂર થીમોકલ જો ..ભૂલતા નહિ .

ઓળખાણ-પડી?-કાકાની કવિતા

અમુક કાકાઓએ આપણને નાનપણમાં દર્શન આપ્યા હોય અને પછી અચાનક જ કોઈક પ્રસંગમાં અચાનક પ્રગટ થાય અને આપણે નાના હોય ત્યારની કાચી યાદ-શક્તિનો ફાયદો ઉઠાવી અને સવાલ પૂછે, “શું ભૈ? ઓળખાણ પડી?” અને આવા પ્રશ્નમાં કુતુહલ કરતાં વધારે ‘હું-તને-ઓળખું-છું-પણ-તું-મને-નહિ-ડીંગો’ની વૃત્તિ વધારે હોય છે. આવા કાકાઓ એકાદ દિવસ માટે આપણને તેડીને ગયા હોય અને એ વખતના પ્રસંગો યાદ કરાવીને પ્રયત્ન કરે કે હું એમને ઓળખી શકું છું કે નહિ અને આવા પ્રસંગો જો કાવ્યાત્મક રીતે યાદ કરાવવાનો પ્રયત્ન કરે તો તે કંઇક આ પ્રમાણે હોય અને obviously “મેં શર્ટ પલાળ્યું’તું” એ વાત પરથી એમનું નામ તો યાદ આવવાનું જ નથી, એટલે આવા કાકાનું નામ “ઓળખાણ પડી?” કાકા રાખેલ છે.

(‘મારી આંખમાં તું વહેલી સવાર સમું પડતી- રમેશ પારેખ’ પરથી પ્રેરિત)

તને તેડયો’તો જ્યારે,
તે શર્ટ પલાળ્યું’તું ત્યારે,
અને મારેલી લાત, મને યાદ છે.
મારેલી લાત, તને યાદ છે?

તને જમાડવા બેઠો ને
દાળ બધી તુ પી ગયો,
મેં ખાધેલો ભાત, મને યાદ છે,
મેં ખાધેલો ભાત, તને યાદ છે?

તેડયો’તો જ્યારે, તે ખીસું ફંફોળીને, ખાધા’તા કાગળ મારા કામના,
એ ઝૂંટવવા મેં પ્રયાસ કર્યો, પણ નખરા તો તારા આખા ગામના;
સાંજથી તાણેલા ભેંકડાને શાંત કરવા પાડી મધરાત, મને યાદ છે.
પાડી મધરાત, તને યાદ છે?

વાળ ખેંચ્યા મારા પછી ચૂંટલા ય ખણ્યા; તારા જુલ્મો હજાર જાતનાં;
બાળકની ભાષામાં ગમ્મત કહેવાય પણ માણસની ભાષામાં યાતના,
જોરથી ભરેલું બચકું અને બોચી પર પાડ્યા’તા બે દાંત, મને યાદ છે,
પાડ્યા’તા દાંત તને યાદ છે?

– ‘ઓળખાળ-પડી?’ કાકા

હું સાક્ષર..