HopeScope Stories Behind White Coat – 3૭ / Maulik Nagar “Vichar”

“આઈ એમ વેરી હેપ્પી ટુડે પપ્પા!!”

“તો મારા બચ્ચાએ આજે શું ખાવાનું બનાવ્યું છે?”
“ઉમમ..પપ્પા આજે તો હું પૂડલા ખાવાની છું.” બોલતાની સાથે જ હૈદ્રાબાદમાં મેડિકલનું ભણતી પ્રાઇવેટ ફ્લેટમાં રહેતી જ્ઞાનીએ ડબૂક કરતા ઈંડાની સફેદી ફ્રાયપેનમાં પધરાવી.
“પ્રાઉડ ઑફ યુ બેટા.”
“પપ્પા..આઈ એમ વેરી હેપ્પી ટુડે.”મિત્રોના શોરબકોરની વચ્ચે, ફ્રાયપેન પરની ઑમલૅટ ઉથલાવતા જ્ઞાનીએ પપ્પાને પોતાની ખુશી વ્યક્ત કરી.
વાત આગળ ધપે તે પહેલા જ રાતપાળી કરી રહેલાં ડૉ. પંડ્યાને જાણે કે ઍમ્બ્યુલન્સની રથયાત્રા નીકળી હોય એમ ઉપરાછાપરી ચાર-પાંચ ઍમ્બ્યુલન્સનો ચિત્કાર સંભળાયો.
“ચલ બેટા ટૉક ટુ યુ ઈન સમટાઈમ. ઈટ સિમ્સ સમ ઈમરજંન્સી.” વાત અધૂરી મૂકતા જ ડૉ. પંડ્યાએ જ્ઞાનીને પછી વાત કરીશું તેમ જણાવ્યું.
હજી દીકરી જ્ઞાનીનો ફૉન મૂકે અને ડૉ. પંડ્યા કોરીડોરમાં આવે ત્યાં તો કાળી મેસ જેવાં બળી ગયેલા પાંચ-છ દર્દીઓના સ્ટ્રેચર અંદર આવતાં જોયાં.
“ઑહ માય ગૉડ..ઍક્સિડન્ટ કેસ?” ડૉ. પંડ્યાએ સ્ટ્રેચરની સાથે ઘસી આવતાં ડૉ. દવેને પૂછ્યું.
“ના, કોમી હુલ્લડ” ડૉ. દવેના ઉત્તરમાં અને બોડી લેંગ્વેજથી જણાતું હતું કે હજી પણ ઘણી ઍમ્બ્યુલન્સ લાઈન લગાવીને ઊભી છે.
ફેબ્રુઆરીની મોડી રાત હતી.
વાતાવરણમાં ઠંડક હતી પરંતુ શહેરમાં આગના ગુબ્બારા ઝગારા મારતા હતાં.
થોડાં કલાકો પહેલાં જ અમદાવાદ શહેરની નજીકમાં આવેલાં ગોધરામાં સ્વયંસેવકોનો ટ્રેનનો ડબ્બો બાળ્યો હોવાના સમાચારથી ડૉ. પંડ્યા અજાણ હતા.
પોતાની ધૂનમાં જ મશગૂલ, વિવેકી, ચૂસ્ત કર્મકાંડી ડૉ. પંડ્યા સમાચાર સાંભળવા કે વાંચવામાં ઝીરો હતાં.
એમનાં વાંચનના શોખમાં ધર્મનું વાંચન પહેલાં હતું.
દરેક વેકેશનમાં હિલ સ્ટેશન કરતા મંદિરોની મુલાકાતની પસંદગી મોખરે રહેતી.
ધણી વખત એમનાં પત્ની ગીતાબહેન તો મજાકમાં કહેતા કે “મેં તો સંસારી સાધુ સાથે લગ્ન કર્યા છે.”

ગોધરાની દુર્ઘટનાને પંદર કલાક જેટલાં થઇ ગયાં હતાં. સાથેસાથ શહેરમાં પણ વાતાવરણ તંગ થઇ ગયું હતું.
વહેલી સવારે થયેલી દુર્ઘટનાના સમાચાર વાયુ વેગે ફેલાતા બપોરથી જ અમદાવાદ શહેરમાં નાનામોટા છમકલાં ચાલુ થઇ ગયા હતાં.
મોડી સાંજ સુધીમાં તો શહેર ભડકે બળવાનું ચાલુ થઇ ગયું હતું.
જે શહેરમાં માણસ વસતા હતાં ત્યાં અચાનક દાનવોએ પગપેસારો કરી દીધો હતો.
હોસ્પિટલના પરિસરમાં પીડિતોની કતાર લાગી ગઈ હતી.
કોઈકના ગળામાં હનુમાનજીનું માદળિયું હોય તો કોઈકના હાથમાં લાલ નાડાછડી.
સંપ્પન ધમાલી હોય એનાં હાથમાં ૐ કોતરેલી વીંટી હોય તો કોઈકના કપાળે લાલ કંકુનો માતાજીનો તિલક.
પરંતુ એ બધાની સાથે જ કોઈકનો પગ ભાંગેલો તો કોઈકનો હાથ તૂટેલો.
કોઈકના કપાળેથી લોહી વહેતુ તો કોઈકના ગળામાં ચપ્પાનો ઊંડો ઘા જણાતો.
ઉપરાછાપરી કેસ પર કેસ આવતા હતાં. એમ.એલ.સી માટે પણ પોલીસ આવી શકે તેમ ન હતી.

ચુસ્ત બ્રાહ્મણ ડૉ. પંડ્યાને પહેલેથી જ વિધર્મીઓ માટે ખારાશ તો હતી જ.
હવે તો એમની વાણીમાં અવનવાં શ્લોકો આવી ગયાં હતાં.
ખાસ મિત્ર ડૉ. દવેએ તો ડૉ. પંડ્યાની વાણીમાં માત્ર ધર્મધ્યાનની પવિત્ર વાતો જ સાંભળી હતી.
અત્યારે તો એમનું રૂપ જ બદલાઈ ગયું હતું.
શહેરની લગભગ બધી જ હોસ્પિટલની બહાર જાણે કે હાઉસફૂલનું પાટિયું વાંચીને એક રિક્ષા હોસ્પિટલના ઈમરજંસી ડિપાર્ટમેન્ટના દરવાજે આવીને અટકી.
લગભગ અડધો અડધ બળી ગયેલો માણસ રિક્ષામાંથી સ્ટ્રેચરમાં ઠાલવ્યો.
ઔપચારિક વિધિ પતાવવા એનો રીક્ષાચાલક નાનો ભાઈ રિસેપ્શન પર ગયો.
દર્દીનું નામ પૂછતાની સાથે જ ચકચકાટ ક્લિન શેવ કરેલા નાનાભાઈએ પોતાનાં મોટાભાઈ ઈબ્રાહિમ પઠાણનું નામ ઈશ્વરભાઈ પટેલ જણાવ્યું.
સમય જ એવો હતો કે બીજી કોઈ પણ ઓળખવિધિ થાય તે પહેલાં દર્દીની સારવાર કરવી ખૂબ જ જરૂરી હતી.
નામ : ઈશ્વર પટેલ ઉંમર વર્ષ : ૩૯ માત્ર આટલી જ જાણકારી સાથે ઇબ્રાહિમ પઠાણને ઈમરજંસી ડિપાર્ટમેન્ટમાં બર્ન કેસ છે તેમ કરીને એને અંદર લેવામાં આવ્યો.
ખડે પગે સમાજની સેવા કરવાં ઊભેલા ડૉ. પંડ્યા અને ડૉ. દવે ઇબ્રાહિમ ઉર્ફ ઈશ્વરની સારવાર કરવા તૈનાત થઇ ગયાં.
અચાનક જ ડૉ. પંડ્યાની નજર ઇબ્રાહિમના કપાળ પર લાગેલાં કાળા ડાઘ પર પડતા જ એણે હાથમાં લીધેલા સારવારના શાસ્ત્રો હેઠાં મૂકી દીધા.
પહેલાં તો ડૉ. દવેને સમજાયું નહીં. પરંતુ ડૉ. પંડ્યા એ કહ્યું કે “દવે, આ દર્દીનો ભાઈ આપણને ઉલ્લુ બનાવે છે.”
“કેમ?”
“આ તો નમાઝી માણસ છે.” ડૉ. પંડ્યાનો પીતો આસમાને ચઢી ગયો.
“પંડ્યા, જીભની સાથે તારું મગજ પણ અવળે પાટે ચઢી ગયું છે.”
“નો..દવે…આઈ એમ સ્યોર..”
ડૉ. દવે બહાર ગયા અને એનાં ભાઈને કડકાઈથી પૂછતાછ કરતા એણે કબૂલ્યું કે “હા, સાહેબ! પણ મારો ભાઈ નિર્દોષ છે.
એ તો ટ્રેન સ્ટેશનેથી આવતો હતો અને અચાનક એનાં પર હુમલો થયો. સદ્દભાગ્યે હું સમયસર ત્યાં પહોંચી ગયો અને એને ત્યાંથી લઈને ટોળાઓની વચ્ચેથી ભાગી નીકળ્યો.”
“મિત્રની રિક્ષામાં ઘણી બધી હોસ્પિટલ ફર્યો પણ અંતે ફરતા ફરતા માત્ર આપની હોસ્પિટલમાં જ એને સારવાર માટે અંદર લેવામાં આવ્યો.”
“હા તો એમાં જુઠ્ઠું કેમ બોલ્યો?” ડૉ. દવે એ છણકો કર્યો.
“સાહેબ સાચું બોલત તો…….” સાવ સીધાસાદા ઘરનો લાગતો ઇબ્રાહિમનો ભાઈ ઢીલો પડી ગયો.
“સારું ચિંતા ન કર. અમે એની પ્રાથમીક સારવાર કરી દઈએ છીએ. પણ તુરંત જ તમે અહિયાંથી સહી સલામત નીકળી જજો.” કહીને ડૉ. દવે અંદર ગયા.
“પંડ્યા, યુ વર રાઈટ, બટ ઇટ્સ ઑ.કે. લેટ્સ ડુ અવર ડ્યુટી.”
“નો દવે…” ડૉ. પંડયાએ જોરથી રાડ નાખી.
ડૉ. પંડ્યા અને ડૉ. દવે વચ્ચે બોલાચાલી ચાલુ થઇ ગઈ.
આજે ગીતાનો સાર સંભળાવવાનો વારો ડૉ. દવેનો હતો.
અંતે ડૉ. પંડ્યાએ પોતાના મિત્રની વાત માની.
એમને પણ પોતાની ડ્યૂટીનું ક્ષણિક ભાન ભૂલાઈ જવાનો અહેસાસ થયો.
અંતે તેઓ સારવાર કરવા તૈયાર થયા અને ઇબ્રાહિમને ઇબ્રાહિમ સમજીને જ સારવાર શરૂ કરી.
પીડિતોની કતાર તો લાંબી જ હતી.
સવારના સાત વાગી ગયાં હતાં.
ડૉ. દવે અને ડૉ. પંડ્યા બીજાં ડૉક્ટર્સ આવી ગયાં હોવાથી કૅન્ટીનમાં ચા પીવા ગયાં.
નવા-સવા લીધેલા મોબાઈલ ફૉનમાં પોલિફૉનિક રિંગ વાગી.
જ્ઞાનીનો ફૉન હોવાથી આખી રાત દર્દીઓની સારવાર કરીને થાકેલા ડૉ. પંડ્યાના ચહેરા પર ચમક આવી.
“હેલ્લો, બેટા..ગુડ મોર્નિંગ!”
“ગુડ મોર્નિંગ પપ્પા!” સામેથી એટલી જ ઉષ્માથી જ્ઞાનીએ ડૉ. પંડ્યાની સવાર ઉઘાડી.
“કાલે તો તું બહું ખુશ હતી બેટા!” રાતની અધૂરી રહી ગયેલ વાત માટે પપ્પાએ આતુરતા દાખવી.
એમ.બી.બી.એસ.ના છેલ્લા વર્ષમાં ભણી રહેલી જ્ઞાનીએ પપ્પાને કહ્યું, “પપ્પા, આઈ એમ ઈન લવ ઍન્ડ હી ઇઝ રૅડી ટુ મૅરિ મી.”
કંઈ જ પણ બોલતાં પહેલાં બાપની આંખમાં હરખના આંસુ છલકાયા.
એમ.બી.બી.એસ. પત્યાં પછી જે કામ કરવાનું હતું અને જે કપરું લાગતું હતું તે કામ દીકરીએ પહેલેથી જ પતાવી દીધું.
“વાહ બેટા…આઈ એમ વેરી હેપ્પી ટુડે..શું નામ છે ભૂદેવનું?!”
“જ્ઞાનીએ પોતાનાં ઊપસી ગયેલાં પેટ પર વ્હાલથી હાથ ફેરવતાં કહ્યું, આરીફ!”

By:Maulik Nagar “Vichar”

શબ્દોનો છે શણગાર ભાઈ શબ્દોનો છે શણગાર

Gujarati (ગુજરાતી) in Gujarati Script. Created...

Image via Wikipedia

મિત્રો ,
ગોવિંદભાઈ પટેલને તો તમે સૌ ઓળખો છો , એ આપણાં બ્લોગના
શીઘ્ર કવિ  છે ત્વરિત કવિતા બનાવામાં માહિર છે. અને ગુજરાતી ભાષાના એ મોટા ચાહક પણ ખરા ,અમેરિકામાં આવીને વસ્યા તો છે પણ પોતાની માતૃભાષા  અને વતન હજી છોડયું નથી . લ્યો તમને એનો એક દાખલો પણ દઉં..મેં  મહિનામાં અલાસ્કા જવાના છે ..પરન્તું ટુર ગાઈડને કહું છે કે મારી સાથે ગુજરાતીમાં  બોલવું પડશે.. આમતો ગોવિંદભાઈ નોકરી કરે છે,રાતે નોકરી પર જાગતા હોય ત્યારે કવિતા રચે છે .. પરંતુ    કમાણી માંથી   પૈસા બચાવી ને પોતાના વતનમાં સંસ્થાઓ ને મોકલે છે .. આવા ગીવિંદ ભાઈ એ આપણાં શબ્દોનું સર્જન બ્લોગ માટે પણ એક કવિતા રચી છે , શબ્દો શું કરે છે ? શબ્દો નો શણગાર શું છે ?
શબ્દો થી સર્જન અને વિસર્જન બંને થઇ શકે છે .તો મિત્રો માંણીએ એમની કવિતા..

અક્ષરથી જો અક્ષર મળે તો શબ્દ  બની જાય છે.

શબ્દથી જો  શબ્દ મળે તો વાક્ય સજાઈ જાય છે

 અલંકારના આભુષણ ને વ્યાકરણના પહેરે વાધા તો

 વાક્ય થકી  ગીત ગઝલ ને કવિતા રચાઈ જાય છે.

શબ્દોનો  છે શણગાર ભાઈ શબ્દોનો છે શણગાર

 શબ્દનો  ભણકાર ભાઈ  શબ્દો  કેરો  છે  રણકાર   …..ભાઈ શબ્દોનો

 શબ્દ ખાવો શબ્દ  પીવો શબ્દના લ્યો ઓડકાર

 શબ્દને ઘુંટી ઘુંટી જીવો થાયે જીવન  સાક્ષાત્કાર…. ભાઈ શબ્દોનો

 શબ્દ થકી બાળપણ ને સગપણ શબ્દથી સંસાર

 શબ્દથી ચાલે આ સૃષ્ટિ ને છે શબ્દ એનો આઘાર….. ભાઈ શબ્દોનો

 શબ્દે જાગવું  ને સુવું  શબ્દ થકી હટે  અંધકાર

 શબ્દથી સાગર ગરજે શબ્દથી મેઘ અનરાધાર……. ભાઈ શબ્દોનો

 શબ્દ થકી સબંધો ને શબ્દથી ચાલતો સંસાર

 શબ્દથી સંધાય સરહદો શબ્દ સળગાવે સંસાર……. ભાઈ શબ્દોનો

 શબ્દથી કાયદા ને  વાયદા શબ્દ  થકી  વેપાર

 શબ્દથી વચનો ને કર્મો શબ્દે  ચાલે છે સરકાર……. ભાઈ શબ્દોનો

 શબ્દથી  માત પિતા ભાઈ ભગિની ને ભરથાર

 શબ્દથી સાધુ સંત ગુરુ ને  નોધારાના આધાર……. …ભાઈ શબ્દોનો

 શબ્દથી ધર્મ અધર્મ ગાયત્રી ને ગીતાનો સાર

 બાઈબલ કુરાન શબ્દથી ગુરુ ગ્રન્થનો છે સહાર…….. ભાઈ શબ્દોનો

 શબ્દ  સાધુ સંત સમજાવે આપે  ઉપદેશ અપાર

 શબ્દથી નેતાઓના કાળા કામો થાયે  ભ્રષ્ટાચાર……….ભાઈ શબ્દોનો

 શબ્દે જીવવું શબ્દે મરવું શબ્દે મળશે મોક્ષ દ્વારm

શબ્દે જેણે જીવી જાણ્યું થયો છે એનો બેડો  પાર…….. ભાઈ શબ્દોનો

શબ્દથી પાકિસ્તાન પછડાવે બાંગ્લા બોલે બે વાર

 શબ્દ થકી બને છે અમેરિકા જુઓ જગત  જમાદાર…… ભાઈ શબ્દોનો

 શબ્દ ગાજે શબ્દ નાચે શબ્દે રાગ રાગિણી ભંડાર

 શબ્દથી નવલકથા નીપજે  શબ્દે જ થાય   સમાચાર….. ભાઈ શબ્દોનો 

 શબ્દથી સર્જન વિસર્જન  ને  શબ્દ પ્રીત  ભારોભાર

 શબ્દો કેરું  સરોવર છલકે તો ઘૂઘવે ધસમસતા નીર…..ભાઈ શબ્દોનો

 શબ્દે માનવ જગતમાં થાયે રામ કૃષ્ણ ને મહાવીર

 શબ્દે રાવણ કંસ જ બનતા ના આવે શરમ  લગીર…….ભાઈ શબ્દોનો  

 શબ્દ છે અનોખું આભુષણ શબ્દે  બનો   ધીર ગંભીર

 શબ્દ મહિમા “સ્વપ્ન” સમજાવે શબ્દ છે સાચું હીર….. ભાઈ શબ્દોનો


                                          સ્વપ્ન જેસરવાકર    ( ગોવિંદ પટેલ )