મનની મોસમમાં ખુમારીનો માનવી ડો.મહેશ રાવલ

 “ગમતાંને  ગમતું   દીધું  છે!
બીજે  ક્યાં  નમતું દીધું  છે!….ડૉ,મહેશ રાવલ 

મનની મોસમ માણવાની મઝા કાંઈ અલગ છે અને બધાની માણવાની રીત પણ નોખી જ હોય છે એટલે જ મન  માનવીને હર્યોભર્યો રાખે છે. વિરાનાને મઘમઘતો બનાવી શકે છે,કોઈ માનમાં, તો કોઈ સ્વમાનમાં મનની મોસમ માણે છે.આવા સ્વમાનથી જીવતા ડૉ મહેશ રાવલ ને  ૨૦૧૨ માં મળી, કેમ છો? ની વ્યહવારિકતા પતાવી મેં કહ્યું ખુબ સરસ લાખો છો આપની કવિતા “શબ્દનુસર્જન”  મારા બ્લોગ પર મુકું છું ઘણા પસંદ કરે છે. જવાબ આવ્યા મુકો એનો વાંધો નથી પણ મારું નામ મહેશ રાવળ નથી “રાવલ” છે એની નોથ લઇ લ્યો, મારુ નામ ખોટી રીતે લખાય તે મને મંજુર નથી .બે ક્ષણ માટે હું વિચારમાં પડી ગઈ  આટલો તિખારો, અનેક સવાલ ઉપજી ગયા.આટલું સારુ લખતો વ્યક્તિ નામને જીવાડવાની મથામણ કેમ કરતો હશે ?હું એમની પ્રશંસા કરું છું અને આમ કેમ વાતો કરે છે ?પછી તો વારંવાર મળવાનું થયું ફ્લોરીડા કવિ સમેલનમાં પણ સાથે હતા,વધારે પરિચય થતો ગયો મારા વિચારો બદલાયા, એમના બળકટ શબ્દમાં કહ્યું તો “હવે મેં જ મારા અભિપ્રાય મઠાર્યા”,એમને “બેઠક”ની પાઠશાળામાં પણ બોલાવ્યા,એ આવ્યા ગુરુ તરીકે, ઘણું છંદ વિષે જ્ઞાન આપ્યું, સમજણ આપી, પણ આપ્યું બધું જ  પડકાર સાથે, બોલ્યા કેટલા પાપડ વણ્યા અને તોડ્યા ત્યારે અહી પોહ્ચ્યો છું “ખોટું સ્વયં કરતો  નથી, કરવા દેતો નથી, ધૈર્ય છે આડંબર નથી,માટે કહે છે  શૂન્ય નિપજે શૂન્યમાંથી, સનાતન સત્યને સ્વીકારી કહે હું ભલે ગઝલ લખતો હોઉં તો પણ મારી હેસિયત મેં જાણી છે. પછી બોલે છે  “આપણું આવાગમન બસ આટલું છે !”એમની ગઝલમાં મેં અતિરેક જોયો નથી, ભાષા બોલવાની ભલે કાઠીયાવાડી હોય પણ ગઝલ ખુમારીથી  છલોછલ ભરેલી દેખાય,એમની અનેક રચનાઓ વાંચતી  ત્યારે અહેસાસ થયો કે છંદ જાણીને છોડનારા મેં ઘણા જોયા છે પણ છંદ ને પકડીને આ જમાના આટલા ખુમારી સાથે જીવતા ને હાકોટા કરતા મેં બીજા કોઈને ક્યાંય જોયા નથી,એમના હાકોટા વ્યાજબી છે. જેના હાંસિયામાં છેકાછેક ન હોય એજ આમ વાત કરી શકે.  એક ઘા ને બે કટકા એ એમની ગઝલોની તાસીર, આત્મવિશ્વાસ જ  જાણે નિયતિ, વાસ્તવિકતા ને સ્વીકારીને ચાલવાનું એક દબદબા સાથે, કલમ તૃપ્ત હોય મનમાં ફકીરી હોય પછી પગમાં રણ હોય કે ફૂલ ,ઝાકળ સુકાઈ ગયેલું હોય તો પણ નવી ક્ષિતિજની ઓળખ પામીને સહુથી અલિપ્ત રહેવાનું અને આપણા જ મિજાજના મોજામાંથી મનના ઘુઘવતા આવાજ સાથે સમુદ્રના મોજાના ફીણ માંથી ખુમારીનો લઈ ભીતરનાં  અજવાળે  સઘળું  ઝળહળ-કરી  પછી ગઝલનું સર્જન કરવાનું. પછી મનની મોસમ કેમ ન ખીલે ….?

-પ્રજ્ઞા –

અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા…!

તફાવત એકધારો લઈ,અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા
સહજતાનો સહારો લઈ,અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

ખુલાસા કોણ પૂછે સાવ અમથી ધૂમ્રસેરોના ?
હથેળીમાં તિખારો લઈ,અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

ન દરિયો, કે ન દરિયાની પરાકાષ્ઠા ગળે વળગી
તરસથી પર જુદારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોચ્યા

અજાણ્યું કોણ છે, ઇતિહાસ બનતા પૂર્ણ કિસ્સાથી ?
નવીનતમ ફેરફારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

ઊતર-ચડ શ્વાસ ક્યારે, ક્યાં અટકશે, કોણ જાણે છે ?
પળેપળનો ધ્રુજારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

ન ચર્ચા કર હવે એ દોસ્ત ! અંગતના પ્રહારોની
દરદનો એજ ભારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

સવાલ જ ક્યાં હતો સિધ્ધાંત વેંચી, પેટ ભરવાનો ?
ખુમારીનો ઇજારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

બદલતી પાત્રવરણી સ્પર્શ કરતી ગઈ, કથાનકને
પ્રસંગોથી પનારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

અજાણ્યો કેમ લાગ્યો રોજનો રસ્તો, પરત ફરતાં ?
મનોમન એ વિચારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા.

ડો.મહેશ રાવલ

                                                રઘવાટ શેનો છે…

ઠીકઠાક છે સઘળું તો આ રઘવાટ શેનો છે
છો સાવ હળવાં ફૂલ તો, આ ભાર શેનો છે ?

તમને ગણાવો છો તમે સહુથી અલિપ્ત, તો
ભીની જણાતી આંખમાં તલસાટ શેનો છે ?

કોરી જ પાટી હો તમારા મન-વિચારની,

છેકછાક જેવો હાંસિયામાં ડાઘ શેનો છે ?

નહીં મોહ નહીં માયા ન કંઇ વળગણ કશાયનું
તો પ્રશ્ન એ છે કે, વિરોધાભાસ શેનો છે ?

ધારણ કરેલું ધૈર્ય આડંબર ન હોય તો
વાણી ને વર્તન બેયમાં ઉત્પાત શેનો છે ?

કરતાં નથી ક્યારેય જો તરફેણ કોઇની
મુઠ્ઠી વળેલાં હાથને આધાર શેનો છે ?

ખોટું સ્વયં કરતા નથી, કરવા નથી દેતાં
તો સત્ય પ્રત્યે આટલો ધિક્કાર શેનો છે ?

-ડો. મહેશ રાવલ

                                                  નીકળી પડે…!

સત્ય જેવા સત્યને,પડકારવા  નીકળી પડે
છાબડું લઇ, સૂર્યને સહુ ઢાંકવા નીકળી પડે !

પ્રશ્ન જેવી શખ્સિયતને ઉત્તરો ગમતાં નથી
એટલે, ટોળે વળી સંતાપવા નીકળી પડે

જે સ્વયં સગવડ ચકાસી રોજ બદલે છે વલણ
એય, બીજાનાં વલણને જાણવા નીકળી પડે !

જે બળે છે બહાર-ભીતર બેય રીતે દ્વેષથી
એજ, ઈર્ષાવશ બધાને બાળવા નીકળી પડે

કોઇના કહેવા ન કહેવાથી બને નહીં કંઇ, છતાં
છે ઘણાં એવાય, જે યશ ખાટવા નીકળી પડે !

જાત કાંટાની મળી એ એમનું દુર્ભાગ્ય છે
તોય ખુદને, ફૂલથી સરખાવવા નીકળી પડે

ભૂખ અઢળક કીર્તિની સારી નથી હોતી “મહેશ”
એ, ગમે ત્યારે ગમે તે પામવા નીકળી પડે !!

ડૉ, મહેશ રાવલ 

આ  ગઝલ સંગ્રહ  “ખરેખર “વાંચવા લાયક અને માણવા લાયક છે અને કોઈને ભેટ રૂપે આપવા લાયક છે.ખાસ કરીને નવા સર્જકો માટે શિખવા લાયક છે કોઈને પણ જોઈતું હોય તો $10માં મહેશભાઈ પાસેથી મળશે ઓન લાઈન $15માં છે

 ©ડૉ.મહેશ રાવલ-     http://drmahesh.rawal.us/

 

“બેઠક” પરિવારનાં સક્રીય સભ્ય હોવાનું હું ગૌરવ અનુભવું છું.-

ડૉ. મહેશભાઈ રાવલ

Picture1

 

 

 

 

 

દરજ્જાની કદર થાય ત્યારે એક અલગ પ્રકારની સંતુષ્ટીનો અનુભવ થાય…એ સ્વાભાવિક છે.
ત્રણ-ત્રણ દાયકા, ગઝલ તત્વને જાણવા શીખવા
અને સમજવા પાછળ ખપાવ્યા પછી જે કંઇ ઉપલબ્ધ થયું
એ ગઝલ લેખન માટે ઉત્સુક કલમને સક્ષમ બનાવવામાં
કોઇપણ રીતે ઉપયોગી થાય, તો પોતાનાંમાંથી બહાર નીકળી
બીજા માટે કૈંક કર્યું હોય એવી લાગણી થાય.
“બેઠક” ઉભરતી પ્રતિભાને પાંગરવા આ પ્રકારનું ‘વાતાવરણ’
પ્રદાન કરે છે અને “બેઠક” પરિવારનાં સક્રીય સભ્ય હોવાનું
હું ગૌરવ અનુભવું છું.

સહુ ‘સંબંધિત’ કલમને ગઝલપૂર્વક અભિનંદન અને આવકાર.

ઘર એટલે ઘર…(20)ડૉ.મહેશ રાવલ

  ગઝલઘરનાં બારણે……. જ્યાં આડકતરો પણ અહમ  ઉંબરે  પણ પોષાય નહીં।.ઘર એટલે સૌમ્ય, સાલસ, સાહજિકતા,ભીતરી સૌંદર્ય, રાગ નહીં કે દ્વેષ નહીં, ખણખોદ કે ખટરાગ નહીં‘ને સાદગી થી શણગારેલું ઘર  એટલે ઘર ……આખરે ઘર તો ઘર જ હોય છે અ પછી એ ગઝલનું કેમ  ન હોય….

તો, બારણાં ખુલ્લા જ છે…

http://drmahesh.rawal.us/?p=1877

અર્થ અંગીકાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે
લાગણી, આધાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

આડકતરો પણ અહમ આ ઉંબરે પોષાય નહીં
પાત્રતા પુરવાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

એક માર્ગી છે હ્રદયની સલ્તનતનાં માર્ગ સહુ
આવવા તૈયાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

ફળવગરનાં કર્મ નહીં પણ, કર્મનાં ફળનું ચલણ
માન્ય જો સો વાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

રાગ નહીં કે દ્વેષ નહીં, ખણખોદ કે ખટરાગ નહીં
માપસર વ્યવહાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

સૌમ્ય સાલસ સાહજિકતા,ભીતરી સૌંદર્ય, ‘ને
સાદગી શણગાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે !

લઇ ખુમારીનો અનાહત વારસો બેઠા છીએ
દબદબો સ્વીકાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

ડૉ.મહેશ રાવલ

“ગમતાંને ગમતું દીધું છે!-

_DSC0059-book inograstion

મિત્રો

આપણી આ વખતની બેઠક ખુબ સુંદર રહી ,આનંદ એ વાતનો દરેકને પોતાની મન ગમતી વસ્તુ મળી છે. સૌ કોઈ કૈક લઈને ગયા. મહેશભાઈના ગઝલ સંગ્રહ  “ખરેખર” નું વિમોચન જયશ્રી બેન મર્ચન્ટ ને હસ્તક થયું એ બેઠક અને મહેશભાઈ માટે ગૌરવ ની વાત છે.  મહેશભાઈ એ પુસ્તકના પહેલા પાને સુંદર બે પંક્તિઓ ટાંકી હતી.

“ગમતાંને  ગમતું   દીધું  છે!
બીજે  ક્યાં  નમતું દીધું  છે!”

 આ”ખરેખર” ના પ્રથમ પાના પર લખેલી બે પંક્તિઓને આગળ વધારી આખી ગઝલ જયશ્રીબેને પુરી કરી છે.

“ગમતાંને  ગમતું   દીધું  છે!
બીજે  ક્યાં  નમતું દીધું  છે!”

આ  રીસાવું સમજાણું  નઇ!
મેં  તો  બસ, ફુમતું દીધું છે!

જાન દઈ એને, છું  હું  ખુશ,
બધુ  મુજથી બનતું દીધું  છે!

સાથ  નથી, માનવુ ભારી છે!
ભાગ્ય તેં  અણગમતું દીધું છે!

“ભગ્ન” અર્થ એમાં છે જ ક્યાં?
દિલ મેં  તો અમસ્તું  દીધું  છે!

-જયશ્રી મરચંટ, “ભગ્ન”

આ  ગઝલ સંગ્રહ  “ખરેખર “વાંચવા લાયક અને માણવા લાયક છે અને કોઈને ભેટ રૂપે આપવા લાયક છે.ખાસ કરીને નવા સર્જકો માટે શિખવા લાયક છે કોઈને પણ જોઈતું હોય તો $10માં મહેશભાઈ પાસેથી મળશે ઓન લાઈન $15માં છે

       ©ડૉ.મહેશ રાવલ-     http://drmahesh.rawal.us/

વેલનટાઈન ડે ના દિવસે ખુબ અભિનંદન

મિત્રો આપણી  “બેઠક”ને પ્રોત્સાહિત કરનાર ડૉ.મહેશ રાવલ   બે એરિયામાં કાયમ માટે  આવી ગયા છે આપ સહુ એમની ગઝલથી પરિચિત છો  હું એમના વિષે વધુ કહું એના કરતા એમની કલમની તાકાત એમના શબ્દોમાં આજના વેલનટાઈન ડે

​ નિમિત્તે રજુ કરું છું  જે માણજો ​
 
cropped-rose.jpg

આંધળો કહી પ્રેમને અમથો વગોવ્યો આપણે
દેખતા કરતા વધારે પ્રેમને દેખાય છે !

– ડૉ.મહેશ રાવલ 
 

મહેશભાઈએ કરેલી એક રજુઆતમાં બધે પ્રેમને જોશો તો સાચા પ્રેમની વ્યાખ્યા દેખાશે. મહેશભાઈ એ લખેલી આ રચનામાંથી મને આજે વેલનટાઈન ના દિવસે આજ અર્થ મળ્યો છે. જે હું રજુ કરું છું  અને તમને પણ આજે પ્રેમનો સાચો અર્થ આમાં થી મળશે ​..પ્રેમ એટલે લાગણી નો સ્વીકાર ,જ્યાં અહમ ના હોય,સરસ વાત છે કે પ્રેમમાં આડકતરો અહમ પણ ન પોસાય ,​મહેશભાઈ કહે છે અહમ હો તો ઉંબરે થી જ પાછા વળજો,પ્રેમમાં અપેક્ષાને  કોઈ સ્થાન નથી  અને એથી વધુ રાગ દ્વેષ ને કદીયે ન લાવતા।. પ્રેમ ને  ખણખોદ કે ખટરાગથી મેલો નહિ કરતા ​ સૌમ્ય સાલસ સાહજિકતાએજ પ્રેમનું ​ભીતરી સૌંદર્ય, ​છે અને એજ પ્રેમનો દબદબો જાળવી આજે તમારા પ્રેમને ઉઘાડા બારણે પ્રવેશવા દેજો. ​

 
 

તો, બારણાં ખુલ્લા જ છે…ડૉ.મહેશ રાવલ

 

તો,બારણાં ખુલ્લા જ છે…

 

અર્થ અંગીકાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે
લાગણી, આધાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

આડકતરો પણ અહમ આ ઉંબરે પોષાય નહીં
પાત્રતા પુરવાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

એક માર્ગી છે હ્રદયની સલ્તનતનાં માર્ગ સહુ
આવવા તૈયાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

ફળવગરનાં કર્મ નહીં પણ, કર્મનાં ફળનું ચલણ
માન્ય જો સો વાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

રાગ નહીં કે દ્વેષ નહીં, ખણખોદ કે ખટરાગ નહીં
માપસર વ્યવહાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

સૌમ્ય સાલસ સાહજિકતા,ભીતરી સૌંદર્ય, ‘ને
સાદગી શણગાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે !

લઇ ખુમારીનો અનાહત વારસો બેઠા છીએ
દબદબો સ્વીકાર હો તો બારણાં ખુલ્લા જ છે

http://drmahesh.rawal.us/?p=1877

ડૉ.મહેશ રાવલ