માઈકોફ્રીક્શન વાર્તા – (59)”નવો છું”-જયા ઉપાધ્યાય

સદભાગી   ને લગ્ન   ના   પાંચ   વર્ષ   પછી   પહેલી   પ્રસુતિ   છે.  આખો   પરિવાર  ખુબ  ખુશ  છે.
હોસ્પિટલ માં  ઓપરેશન    થીયેટર   ના બહાર   બધા  જ આતુરતા પૂર્વક  રાહ  જોઈ ને   ઉભા   છે .
બારણું   ખુલ્યું  અને  નર્સ   બહાર  આવી.
અભિનંદન   “બાબો   આવ્યો  છે “
થોડી વાર  માં બીજી નર્સ   બાબા  ને લઇ ને  આવી   અને  તેના  પિતા  ના હાથ માં મુક્યો .
પિતા   ખુબ રાજી થયા  અને નર્સ  ને  બક્ષીસ  આપી.  પિતા એ તેની  માં ને આપ્યો .
માં  એ  દીકરી ને  આપ્યો..
દીકરી એ  જમાઈ ને   આપ્યો.  જમાઈ   એ  તેના  દીકરા   ને આપ્યો .
દીકરા  એ   તેની બહેન  ને  આપ્યો.  એમ  કરતા  કરતા   છેલ્લે    બાબા  ને  તેના  દાદા   ને  આપ્યો 
ત્યાં  અચાનક   બાબો  બોલ્યો .   દાદા   આ બધું   શું છે ?  મને  કેમ  ફેરવ ફેરવ  કરો છો?
દાદા  એ સરસ   કહ્યું…માર્કેટ  માં  નવો છે ને!  
એટલે   ફોરવર્ડ   કરીએ  છીએ 
 
 
-જયા   ઉપાધ્યાય-   

ચપટી ગુલાલ -જયા ઉપાધ્યાય –

Presentation1
ચપટી   ગુલાલ 
 
એક  ચપટી    ગુલાલ  આપું છું 
અને  ગુલાબી ગાલ    આપું છું 
 
 
વતન ના રંગો થી રંગાઈ    રહેવા 
પરદેશ માં વતન   નું વહાલ    આપું છું 
 
કરવા  ના મ  રોશન  માતૃભાષાનું 
સહુ ને   એક     ખયાલ    આપું છું 
 
રંગો શબ્દ  થી શબ્દને હૃદય ના ભાવથી 
ગીત ગઝલ ના   સુર તાલ  આપું છું 
 
પ્રભુ દેજે  સર્જકો ના હૃદય   માં રંગોળી 
“બેઠક “ને  પ્રજ્ઞા   ની કમાલ  આપું છું
ઓમ માં ઓમ 
 
જયા   ઉપાધ્યાય 

 

તમે મને એવા લાગો ” (16) જયા હેમંત ઉપાધ્યાય

તમે     મને   એવા  લાગો   ( જયા   ની   નજરે    હેમંત   )

ઘર  માં  શ્રી  રામ  અને બહાર  શ્રી   કૃષ્ણ   થઇ ને  ફરે

ક્યાંક  ગોપી  દીઠી  નથી   ને   રાસ  રમવા   શરુ  કરે

ઓળખાયા  નહિ જીવન માં   એની વાણી પર સહુ મરે

કેમ  ભોળવાયો  મારા રૂપમાં  ,એનો ઉકેલ શોધવા  ફરે

પથરાયો મિત્રવર્તુળ માં ,શબ્દો  થી સહુમાં   સ્નેહ ભરે

સમજાયો નહિ  સ્વભાવ થી ,લોકો  એના  વખાણ   કરે  

ગભરાય  નહિ વા  વંટોળ થી ,સ્વજનો  માં હિંમત   ભરે

હર પ્રસંગ કે ઉત્સવ માં ,વ્યવસ્થા  ઓ   લાજવાબ    કરે  

ઉચકાયો   માં ની કૃપા થી ,પરમ એનામાં  આવડત  ભરે

વીંટલાયો છે  મારી આસપાસ ,સાત જન્મ સાથ  ના ખરે

પડછાયો થઇ ને  મારો ,હર દિન મુજ માં શ્વાસ    ભરે

પ્રેમ લગ્ન થી થઇ છું એની ,બોલીએ  અમે એક   જ સ્વરે

                                  બોલીએ  અમે એક   જ સ્વરે

જયા   હેમંત   ઉપાધ્યાય

-ઓમ  માં    ઓમ  

“વાચકની કલમે” (8) જયા ઉપાધ્યાય

                                                                        યત્ન  કર

છે સડક દોડી  શકાશે , ચાલ  થોડો   યત્ન  કર

આ જગત છોડી શકાશે    ચાલ  થોડો  યત્ન  કર

તું ભલે  થીજી ગઈ છે , પણ સ્વભાવે છે નદી ,

આ બરફ  તોડી શકાશે  ચાલ  થોડો  યત્ન  કર

કોઈ  ઈચ્છા  એકલી  વટભેર  ચાલી ના શકે ,

કંઈ  કશું જોડી શકાશે  ચાલ  થોડો  યત્ન  કર

કાંધ  પર થી હે કીડી  ગાયબ થયો છે  થાંભલો

આભ  માં  ખોદી  શકાશે   ચાલ  થોડો  યત્ન  કર

બાતમી  મળશે તને  “ઈર્શાદ ” ના  એકાંત ની

ગુપ્તચર ફોડી શકાશે   ચાલ  થોડો  યત્ન  કર

ઈર્શાદ

ઈર્શાદ  ચિનુ મોદી ની ગઝલો  માર્મિક  અને  હૃદયસ્પર્શી  હોય  છે , ગઝલ માં તેમણે  અનુભવેલ  જીવન ના દરેક પાસા  નો નીચોડ  આબેહુબ  વ્યક્ત  કર્યો છે,   ગઝલ  પુરુષાર્થ  ને  પ્રેરણા , આત્મવિશ્વાસ  ને  બળ  અને   હિંમત  ને શ્રદ્ધા  આપતી  શબ્દ  રચના  છે,  હારેલો  માણસ  જીવન માં  નિરાશા    પ્રાપ્ત  કરે છે  જયારે   યત્ન  કરનાર  સફળતા  પ્રાપ્ત  કરે  કે ના  કરે  , પણ  સંતોષ  જરૂર  મેળવે  છે , કરોંરીઓ  હારતો  નથી  તો માણસ  હિંમત  હારી  જાય તો  કેમ ચાલે ?

છે  સડક દોડી  શકાશે   ચાલ  થોડો  યત્ન  કર

જગત છોડી શકાશે   ચાલ  થોડો  યત્ન  કર

પંક્તિ  માં જીંદગી ના  ખટમીઠાં  અનુભવો  રૂપી  સડક ની વાત કરે છે ,જિંદગી  સડક  જેવી છે  તેમાં  આવતા  વળાંકો  ખાડા ટેકરા  જેવી  મુશ્કેલકઠીન પણ છે  પરંતુ  સાહસ થી , હિંમત  થી  અડગ   ધ્યેય થી જો માણવા  માં આવે તો   જીંદગી  સહજ  બની જાય છે ,માત્ર  પ્રયત્ન  ની જરૂર  હોય છે ,” જીવન ની ઘટમાળ  છે  સુખ  અલ્પ   દુખ થી ભરેલી  ”  પરંતુ સમજપૂર્વક   નિષ્ઠાપૂર્વક , ઈમાનદારી થી   પ્રયત્ન   કરવાથી  તેમાં આવતા  અવરોધો   શાંત  થઇ  સુખદાયક  પરિણામો  મળી શકે છે ,  અહીં  કવિ  જગત  છોડવાના  પ્રયત્ન ની વાત કરે છે ,પરંતુ  જગત છોડવા  કરતાં  તેમાં  રહેલા  મોહ , માયા , લોભ , આડંબર  ,ક્રોધ , નિંદા , જેવા   ષડ રિપુ   ને  સંયમ , સહિષ્ણુતા , દયા , જેવા  શાસ્ત્રો  થી નાથવા  પ્રયત્ન  કરીશું  તો જગત  આપોઆપ    છૂટી જાય છે , તેને  માટે  જગત  છોડી  હિમાલય   પર  તપ કરવા  કે આશ્રમ શોધવાની  જરૂર  નથી ,ષડ રિપુ    ને  નાથવા થી  ધીરે  ધીરે  સયમિત  જીવન થઇ  જશે અને  જગત  રહેવા છતાંય  “જળકમળ વત  જીંદગી બની જશે

તું   ભલે થીજી   ગઈ  છે  પણ સ્વભાવે   છે  નદી  

  બરફ   તોડી શકાશે    ચાલ     થોડો  યત્ન    કર

  પંક્તિ      માં   કવિ       ઈર્શાદ   નદી  નું   ઉદાહરણ  આપીને    જણાવે   છે  કે સતત   વહેતા   રહેવાનો  નદી  નો   સ્વભાવ   છે, તે  હંમેશ   ઉછળતી   કુદતી    વહેણ  બદલતી    કિલ્લોલ   કરતી    હોય  છે. પરંતુ સંજોગ   અનુસાર  બાહ્ય  પરિબળો   થી   ક્યારેક    થીજી  પણ   જાય  છે   તો  પણ  ફરીથી   અનુકુળ   વાતાવરણ    પ્રાપ્ત  થાય  ત્યારે   તે      પૂર્વવત   ખળખળ    વહેતી   થઈ   જાય  છે,  તેમ     કવિ  કહેવા   માંગે  છે  કે મારા   મન   મંદિર   માં   નદી   રૂપી   કવિતા   હમેશાં   એકધારી        અવનવી   ભાવોર્મીઓ    ધ્વારા    સતત  વહેતી     રહે  છે ,  પરંતુ   ક્યારેક   અજ્ઞાત  મનના   ઉડાણ  માં   થતી    ગડમથલ        ને  કારણે       ભાવોર્મીઓ     ટૂંક   સમય    માટે  થીજી   જાય  છે ,   પરંતુ   કવિને    આશા   છે   કે    ભાવોર્મીઓ     ક્યારેક    તો  સંવેદના    રૂપે    જરૂર    વહેવા   માંડશે   ,  માટે   માત્ર  પ્રયત્ન    પુરુષાર્થ     ની  જરૂર  છે  , ;’સિદ્ધી   તેને  જઈ   વરે   જે   પરસેવે    ન્હાય ,”  હ્રદયને    ઢંઢોળવા થી     જરૂર   કવિતાના   સ્પન્દનો     જાગૃત    થશે     , મતલબ   કે  બરફ થી  થીજેલી   નદી  જેમ   યથાવત પ્રવાહિત   થઈ    વહે   છે   તેમ   મારા   આંતરમન   માં  સ્તબ્ધ   સુષુપ્ત  થઈ  રહેલી   સંવેદનાઓ    જરૂર    પત્થર મન ને પીગાળી,કવિતા રૂપે વહેશે   એવી કવિ ને આશા  છે     

કોઈ ઈચ્છા  એકલી  વટભેર  ચાલી  શકે

કઈ કશું  જોડી શકાશે   ચલ થોડો યત્ન  કર

પંક્તિઓ  માં કવિ ઈર્શાદ  વસુ ધેવ  કુટુમ્બકમ  ” સૌનો  સાથ  સૌનો સંગાથ  ની ભાવના  વ્યક્ત કરે છે , માણસ એકલો  ચાલે છે , પ્રયત્ન કરે છે તો મનોબળ થી ચાલી તો શકે છે , ક્યારેક  સફળતા પણ મેળવે છે  પરંતુ સમય જતા  થકાવટ નો  અનુભવ  કરે છે , એકલા  સફળતા  પણ જીરવી શકાતી નથી , તેને સાથ  સંગાથ  ગમે છે , સાથ સંગાથ થી  દરેક  કાર્ય માં  ત્વરિત ગતિ થી સફળતા  હાંસલ કરે છે “, એક થી ભલા બે ”  ના  ન્યાયે  પરસ્પર  સહકાર ની ભાવના થી માણસ  ગમે તેવા  કપરા ચઢાણો  પણ  સરળતા થી ચઢી  શકે છે , રીતે ઇચ્છાઓ નું પણ છે , માણસ  એકલો  ઇચ્છાઓ  અપેક્ષાઓ રાખે તો  કદાચ  પરિપૂર્ણ  થાય  પરંતુ  તે માટે કુદરત ની મહેરબાની  અને  સૌના  સાથ  સંગાથ થી  વધારે  આવશ્યકતા  હોય છે , ” મહેનત  મેરી  રહેમત  તેરીઉક્તિ અને ઝાઝા  હાથ રળિયામણા  ની કહેવત યથાર્થ  રીતે લાગુ પડે છે ,

કાંધ  પર  થી હે  કીડી , ગાયબ   થયો છે   થાંભલો ,

આભ  માં  ખોડી  શકાશે  , ચલ થોડો   યત્ન  કર

જગત માં કેટલીય  વાર  અનુભવ થાય  છે  કે પ્રારંભ  માં જે  સહકાર  આપે તે  અધવચે તમને  છોડી ને જતો રહે , શરુ માં હાથ  પકડનાર  અંત  સુધી  સહયોગ    આપે , આમાં  મિત્ર હોય , સ્વજન હોય , સ્નેહીજન હોય કે  પરિજન  હોય , તમારી લડાઈ  તમારે    લડવાની છે , આત્મબળ , દ્રઢ  મનોબળ  અને હિંમત  વગર  તમે  તમારી લડાઈ  લડી  શકવાના  નથી ,જરાક  ભય  દેખાય ત્યાં  લોકો  વિશ્વાસઘાત  કરી ને  મિત્રતા ને છોડી ને તમારા થી  અલગ  થઇ જશે , કોઈ  પણ સાહસ  કરતા  પહેલા  દરેક વ્યક્તિ  આવા  પરિબળ  સામે   લડવાનું આયોજન  પણ  કરવું   જોઈએ , ” હિંમતે   મર્દા  તો મદદે   ખુદાઆવું થાય ત્યારે  દરેક વ્યક્તિ નો એક સહારો  , એક આધાર , એક વિશ્વાસ  અને  તે  આભ  માં  બેઠેલો   પરમેશ્વર    જે  પોતાની  જાત  પર અને પરમાત્મા  પર  વિશ્વાસ   રાખે છે તે     સફળ   થઇ શકે છે

બાતમી  મળશે  તને  “ઈર્શાદના  એકાંત ની

ગુપ્તચર   ફોડી શકાશે   ચાલ  થોડોપ  યત્ન  કર ,

ચારે  બાજુ   થી વ્યક્તિ  જયારે  આફતો થી  ઘેરાઈ  જાય , કોઈ  દિશા   જડે  , કોઈ  વિચાર   આવે  , હિંમત  હારી જવાય  અને નિસહાયતા   અનુભવાય   ત્યારે   એકલા  બેસી  એકાંત માં  ધ્યાન   ધરવું  જોઈએ   એમ કવિ કહે છે , અને જયારે  એકાંત માં બેસી ને  કોઈ  પણ  સમસ્યા  પર  વિચાર  કરશો ત્યારે  અગોચર માં  થી સહાય  જરૂર થી મળશે , માર્ગદર્શન   મળશે , પ્રેરણા  મળશે  અને  ઉકેલ   મળશે  ,, તમારી આફતો માં ઉપચાર  બતાવવા  માટે  અગોચર માં થી  ઈશ્વર  તરફ થી દિશાદર્શન  મળશે , એના   વિશ્વાસે ચાલનાર ને  પરમાત્મા ક્યારેય  નિરાશ  થવા  દેતો નથી ,

આમ ગઝલ માં કવિ શ્રી  ઈર્શાદે  પુરુષાર્થ  અને  પ્રારબ્ધ  બંને  નું મહત્વ સમજાવ્યું છે , બંને  એક સિક્કા ની બે  બાજુ છે  ઈશ્વર  કૃપા  હોય તો  બધા  પ્રયાસો  ,-અરે  સહિયારા  પ્રયાસો   જરૂર થી સફળ ,સફળ  અને સફળ  થાય છે અને  પ્રયત્ન  કરનાર ને  ગેબી સહાય મળી રહે  છે , કવિ ની   ગઝલ  દરેક ના  જીવન માં  ઉત્તરોત્તર  સિદ્ધિ ના સોપાનો  સર  કરવાની પ્રેરણા  પૂરી  પાડે છે   

 

શ્રીમતી જયા   ઉપાધ્યાય

408 945 1717

શ્રાવણ  ના તહેવારો

ભારત  ઉત્સવોનો  દેશ  છે ‘ ‘ઉત્સવ‘   શબ્દ  સંસ્કૃત માંથી  પરિવર્તિત  થયેલો છેઉત‘  શબ્દનો  અર્થ છે દ્દુર  કરનાર   ,અને સવ  એટલે  સોર્રોદુખો  ને દુર  કરનાર  નિરાશાને   દુર કરનાર   અને આનંદ  નો  અનુભવ   કરનાર  તેજ   ઉત્સવ,

ભારત માં  આવા  અનેક  ઉત્સવો  આવતા    રહે  છે, ભાદરવા  વદ અમાસ   ને  ‘દિવાસો‘  કહેવામાં  આવે  છે,    દિવસ  પછી    લગભગ  બધા ઉત્સવો  શરુ  થાય  છે  એટલે  દિવાસા  ને  બધા  તહેવારો  નો પિતા  માનવામાં  આવે  છે  ‘ દિવાસો‘   પછી  શ્રાવણ  માસ  શરુ   થતાં  તહેવારો  શરુ  થાય  છે  જેમકે   નાગપંચમી   રાંધણ  છઠ, શીતળા સાતમ  અને જન્માષ્ટમી

રાંધણ છઠ

શ્રાવણ   વદ  છઠ ને  રાંધણ છઠ  કહેવા માં આવે છે દિવસ શ્રાવણ માસની વદ સપ્તમી  ના આગળ ના દિવસે ઉજવવામાં આવે  છે ખરેખર કોઈ વ્રત નો દિવસ  નથી,  પરંતુ શીતળા સાતમ  માટેની વસ્તુઓ   બનાવવાનો  દિવસ છે દિવસે બહેનો  ઘણી  બધી ખાવાની વાનગીઓ  બનાવેછે મોટે ભાગે   બહેનો ચોવીસ  કલાક  સુધી   બગડે  તેવી વસ્તુઓ  બનાવે છે   રાત્રે   રસોઈ  બનાવ્યા પછી અગ્નિ દેવતા ની કુમકુમ   ચોખા થી પૂજા અર્ચન કરી  દીપ પ્રગટાવી પોતાના  પરિવાર  તથા બાળકો ના રક્ષણ    માટે પ્રાર્થના કરે છે વ્રત ધારીઓ રાંધણ છઠ ના  દિવસે  જે બનાવ્યું  હોઈ  તેજ જમે છે

શીતળા   સાતમ    

શ્રાવણ વદ  સાતમ  ને દિવસે મનાવવામાં આવે છે   શીતળા દેવી ના નામ પરથી જાણીતો   તહેવાર  છે શીતળા  માતા ગધેડા  પર  સવાર  હોય  છે। એક હાથ  માં  સાવરણી   અને  બીજા હાથ માં  કળશ  હોય  છે।  નાના  બાળકોના સ્વાસ્થ્ય  માટેની  આ  પૂજા  છે। દરેક  પરણેલી  સ્ત્રીઓ  પોતાના  બાળકોને   શીતળા ના રોગ થી  બચાવવા  આ પૂજા વ્રત  કરે છે। ઠંડા  પાણીથી  સ્નાન  કર્યા  પછી જ  પૂજા કરવામાં  આવેછે। શીતળા  માતા ની  મૂર્તિ  નદી કિનારે અથવા  મંદિર  માં મુકવામાં  આવે  છે તેમને પાણી  અને દૂધ  થી સ્નાન  કરાવવામા  આવે  છે। કુમકુમ   ચોખા  અબીલ ગુલાલ હલ્દી  થી પૂજા  કરવામાં આવે  છે। રૂ  નું વસ્ત્ર  પહેરાવવામા  આવે  છે। પછી પ્રસાદમાં  બાજરાની કુલેર  [બાજરીનો  લોટ   અને ઘી  નો પ્રસાદ   ધરાવાય  છે  શ્રીફળ  વધેરવામાં  આવે છે।  અને  ખોળો પાથરી  માતાને   વિનંતી   કરી    પ્રાર્થના   કરવામાં  આવે  છે  .આવી  માન્યતા  છે  કે શીતળા  માતા  ના  આશીર્વાદ  થી  બાળકો  અને મોટાઓનું  આ  પૂજા થી  રક્ષણ  થાય  છે

જનમાષ્ટમી

જનમાષ્ટમી  એ  સૌથી મોટો  અને  અનેરો  તહેવાર છે। તેને  ગોકુલાષ્ટમી   કૃષ્ણ જયંતી  પણ કહેવામાં  આવે છે   આ  તહેવાર  શ્રીકૃષ્ણ ભગવાન ના  જન્મ  સાથે  જોડાયેલો  છે  શ્રીકૃષ્ણ  ભગવાન નો જન્મ  શ્રાવણ વદ  આઠમ  રાત્રે  બાર વાગે થયો  હોવાનું  માનવામાં   આવે છે  તેથી તેને  જનમાષ્ટમી કે  કૃષ્ણ જયંતી  કહેવાય  છે   અને  આ દિવસે  ગોકુલ માં નંદબાવા  ને ત્યાં  જન્મ  મહોત્સવ ઉલ્લાસપૂર્વક   ઉજવાયો  હતો  તેથી ગોકુલાષ્ટમી   પણ કહેવામાં  આવે છે

,જનમાષ્ટમી  ના દિવસે   દરેક મંદિરો માં  સવાર  થી જ કૃષ્ણ  જન્મ ની  તૈયારી ના ભાગ રૂપે  ચહલ પહલ  થતી જોવા  મળે છે   જાત જાત ના  સુશોભન થી  મંદિરો ના દ્વાર  અરે  સંપૂર્ણ  મંદિર  શણગારવામાં  આવે છે   ફૂલો  આસોપાલવ ના તોરણો થી  વાતાવરણ  નવપલ્લવિત   થઇ જાય છે  દરેક મૂર્તિ ઓ  ને સુંદર પોશાક  આભૂષણો થી  નવાજિત  કરવામાં  આવે છે   જાણે સક્ષાત   શ્રીકૃષ્ણ  ભગવાન  સદેહે  હાજર  ન  હોય   ભજન કીર્તન  શંખનાદ  ના રણકાર  સતત  ચાલતા  જ હોય છે    લાલા  ને  ખુબ જ પ્રિય   માખણ મીસરી  અને  પંચાજીરી  ના  ભોગ  પ્રસાદ  માં  રાખવામાં  આવે છે   લાલા ને  ઝુલાવવા  માટે  પારણું  અત્યંત  સુશોભિત  કરી ને રખાય  છે  એની  ચારે  બાજુ  હાથી ઘોડા  અન્ય  રમકડાઓ  પણ વ્યવસ્થિત  રીતે  ગોઠવાયેલા હોય છે  જેને  જોઈ ને  લાલો  ખુબ જ હરખાઈ   જાય  

પારણા  ઉપર ઘંટડી ઓ પણ  બાંધવામાં  આવી હોય છે જેનો રણકાર  જાણે કહેતો હોય ” આવો  રણકાર  બીજે  ક્યાંય  નથી સંભાળ્યો   આ તો મારા કાના નો સ્મિત  નો રણકાર  ”  વહાલા  કાના ને ઝુલાવવા  રેશમ ની દોરી  પણ  બાંધેલી હોય છે  લાલા  ના આગમન  ની સંપૂર્ણ  તૈયારી ઓ સાથે  મીઠી મીઠી  સુવાસ પ્રસરી રહી હોય છે  વાતાવરણ  આહલાદક  બની રહ્યું  હોય છે અને  બરાબર  રાત ના બાર વાગે ”  નંદ  ઘેર  આનંદ  ભયો  જય  કનૈયા  લાલ કી   હાથી  ઘોડા  પાલખી ”   ના જયઘોષ સાથે  લાલા ની આગમન  થાય  છે  ભક્તો પોતાના  વહાલા  લાલા ને નીરખવા  આતુર  બની જાય છે  અને હર્ષાશ્રુ સાથે તાલી ઓ ના  નાદે લાલા ના દર્શન કરી પોતાની  જાત ને ધન્ય માને છે

ભક્તો ની વિશાળ મેદની  હોવા છતાં શિસ્ત બધ્ધ    રહી લાલા ના પારણા  પાસે  જઈ  તેના  ઓવારણા  લઇ  પારણું  ઝુલાવી   જન્મોજન્મ કાના નો સાથ સંગાથ રહે તેવી  કામના  વ્યક્ત  કરે છે  પછીથી  પંચાજીરી અને માખણ મીસરી  નો પ્રસાદ  લઇ  લાલો  હમેશા  પોતાની સાથે જ છે  એ ભાવ લઇ ઘર તરફ  પ્રયાણ  કરે છે   કેટલાક ભક્તો ઘર માં પણ આ જ રીતે  કૃષ્ણ  જન્મ ની ઉજવણી  કરે છે

જન્માષ્ટમી  ના બીજા દિવસે નંદોત્સવ મનાવવા માં  આવે છે  આને  હાંડી  ઉત્સવ  દહીં  ઉત્સવ અથવા  ગોવિંદા  આલા  ઉત્સવ કહેવામાં  આવે છે  અને આ  વખતે માનવ સ્તંભ  બનાવવામાં  આવે છે  

છેવટે  એક ગોવિંદો   ખુબ જ  ઉચે    માખણ   મીસરી  વગેરેથી  ભરેલી   ;દહીં’ હાંડી   મટુકી ને  દાંડિયા થી ફોડે  છે  બધા  ખેલૈયાઓ ‘ગોવિંદા  આલારે  આલા ‘ની  ચિચિયારી   સાથે મટુકીમાં નો  પ્રસાદ  તથા  મટુકી નાં   ઠીકરાં  નો  પ્રસાદ   પોતે    આરોગે  છે  તથા સર્વ  ભેળાં  થયેલ ભાવિક  ભક્તો  ને આરોગાવે  છે। અને કુમકુમ  નાં  અમી  છાંટા  બધા  પર   વરસાવે  છે।

આ નંદોત્સવ    પાછળ  એક કથા જોડેલી  છે। કે  મથુરા ના  રાજા કંસ ની બહેન  દેવકી નાં  લગ્ન  વસુદેવ  સાથે કરવામા  આવે  છે। ત્યારે આકાશવાણી   થાય  છે। કે  આ  દેવકી  વસુદેવ  નો  આઠમો પુત્ર   તારો  કાળ  બનશે  આ   સાંભળી  લગ્ન  થી  ખુશ થયેલો   ભાઈ  કંસ    ભયભીત   થઈ  જાય  છે। અને  પોતાનાં  બહેન  બનેવી   દેવકી  વસુદેવ  ને કારાગૃહ   માં ધકેલી દે  છે। ચોકી  પહેરા   વચ્ચે રહેલ   આ  બન્નેના  છ   સંતાનો નો  નાશ  કરી  દે  છે  અને સાતમાં  સંતાન  નું  વસુદેવ  ની  બીજી  પત્ની  રોહિણી  ના  ગર્ભ  માં  પ્રત્યારોપણ   કરાય  છે।  જે ‘બલભદ્ર ‘ના  નામે  ગોકુલ  માં  ઉછરે  છે।  હવે  આઠમું  સંતાન  ક્રિષ્ણ ના  જન્મ   સમયે  આકાશવાણી  થાય  છે। કે આ બાળક  ને  વસુદેવ  ના  મિત્ર  નંદ  ને ત્યાં  મૂકી  આવવો।  અને  તેને  ત્યાં જન્મેલી  પુત્રી  યોગમાયા  ને    કારાગૃહ  માં    લઇ  આવવી। આ  વખતે ચમત્કારથી બેડી ઓ તૂટી જાય છે બધા  દ્વાર  આપોઆપ  ખુલી જાય છે , દ્વારપાળો  ગાઢ નિંદ્રા  માં સરી જાય છે  અંધારી રાતે વાસુદેવ  ટોપલા  માં શ્રીકૃષ્ણ ને  મૂકી  યમુના  નદી  પાર  કરી નંદ  ને ત્યાં  જવા  નીકળે  છે,  ટોપલા  ઉપર  બલરામ નાગ ની ફેણ  સ્વરૂપે વરસાદ થી  રક્ષણ  કરે છે અને  કૃષ્ણ ના અંગુઠા નો સ્પર્શ  યમુના મૈયા ને થતા  ગોકુલ જવાનો માર્ગ  સરળ  બનાવી આપે છે  ત્યાં પંહોચી  ઊંઘતા  જસોદા  માતા પાસે  લાલા  ને મૂકી ત્યાં થી પુત્રી  યોગમાયા  ને લઇ  વાસુદેવ  કારાગૃહ માં  યથા સ્થાને  પંહોચી જાય  છે.આપોઆપ   દ્વાર  બંધ થઇ જાય છે  પછી જ  દ્વારપાળો  બાળક ના રુદન નો આવાજ સાંભળી  ને  કંસ  ને  જાણ  કરે  છે,  કંસ  બાળકી ને જોઈ દ્વિધા  અનુભવે છે।, છેવટે  પત્થર  સાથે  અફાડે છે  ત્યાં તો જોગમાયા  માતાજી  રૂપ  લઇ આકાશ  માર્ગે  ચાલી નીકળે  છે અને  આકાશવાણી  થાય છે,  ” તારો  કાળ  આઠમો  પુત્ર  તો ગોકુલ માં જન્મી  ચુક્યો છે,

આ છે  જન્માષ્ટમી  ની  આધ્યાત્મિક  વાર્તા

બીજી બાજુ  બીજે દિવસે  નંદ રાજા  જશોદા  પાસે  પુત્ર  રત્ન  જોઈ  ભાવવિભોર  થઇ જાય છે ,બધા  ગોકુલ વાસી  ઓ ભેગા  મળી  નંદોત્સવ  ઉજવે છે  તેજ  આ  ઉત્સવ  

પાંચ  હઝાર  વર્ષો પહેલાની  આ સત્ય  હકીકત  ને સાકાર  કરવાનો ઉત્સવ  તે  જન્માષ્ટમી  

આ દિવસે  લગભગ  ભારત નો દરેક ભક્ત  આખો દિવસ  કૃષ્ણ  પૂજા  ધર્મ ધ્યાન  ભક્તિ  ભજન  કરે  છે  ઉપવાસ  રાખે છે અને રાત્રે  બાર વાગે  ભગવાન  ના દર્શન કરી  પોતાની જાત ને પ્રભુ સમક્ષ  પ્રભુમય  પામી ધન્યતા  અનુભવે છે , આ ઉત્સવ સમગ્ર  ભારત માં  એક યા  બીજી રીતે  ઉજવી ને   પાંચ હજાર  વર્ષ   પહેલા  ના કૃષ્ણ જન્મ  ની તાદ્રશ્ય  અનુભૂતિ  માણે છે

                                   કૃષ્ણ  કનૈયા  લાલ  કી  જય

જયા  ઉપાધ્યાય  

408945 1717

સુખ-જયા ઉપાધ્યાય

   સુખ  

સુખ   નથી સંતાયુ  પત્થર   ના ભગવાન  માં

સુખ  છે  છલકાયું   ઈશ્વર   જેવા    ઇન્સાન  માં

સુખ નથી   મંદિર  ના  ઘંટ કે પ્રભુ ના  દૂધ સ્નાન માં

સુખ  માં કરો  દર્શન   બાળક  ના મધુર  મુસ્કાન માં

સુખ  નથી પૂજા અર્ચના કે  છપ્પન  ભોગ ના  થાળ માં

સુખ નો સૂર્યોદય  છે ભૂખ્યા   માનવ  ની   આશ માં

સુખ આપ્યું છે  જે  પ્રભુ   એ  , એને શું  આપશો   દાન માં

સુખ   અગર  જોઈએ   તો સુખ    વહેંચો    સંસાર   માં

ઓમ   માં  ઓમ

જયા   ઉપાધ્યાય

પ્રેમ નો અનુભવ કરે….જયા ઉપાધ્યાય

પ્રેમ   નો અનુભવ   કરે

 પ્રેમ ને શબ્દો માં  અંકિત  એ   જ   કરે

જેનું  હૃદય ક્યાંક  પ્રેમ નો અનુભવ   કરે

પ્રેમ એક એહસાસ   છે

પ્રેમ એકબીજા માં વિશ્વાસ  છે

પ્રેમ થી મહેકતો    હર  શ્વાસ છે

તો  પ્રેમ તમારી આસપાસ   છે

પ્રેમ નું સદા  સન્માન એજ  કરે

જેનું   મન  પ્રેમ ની અનુભૂતિ  કરે

માનો  તો પ્રેમ એક ઝરણું  છે

માનો તો ખળ ખળ વહેતી  નદી છે

સમર્પણ  એ જ પ્રેમ નો સાગર  છે

અને ક્ષમા એ જ પ્રેમ ની ગાગર  છે

જીવન માં પ્રેમ નું અમૃત  એ જ ભરે

જે  પ્રેમ માં પાગલ થઇ     ને    ફરે

પ્રેમ વગર નું જીવન જે જીવે  છે

એને માનવ  ના  કોઈ ગણે  છે

અરે પશુ પણ  પ્રેમ ને ઝંખે  છે

ને પ્રેમ થી જ બધે સ્વર્ગ   બને છે

પ્રેમ ના તરંગો માં એ જ સદામોજ   કરે

જે   પ્રેમ  સહુ કોઈ ને  વહેંચતો    ફરે

પ્રેમ વિના  ની જીવન  આગ   છે

પ્રેમ છે તો જંગલ  પણ  બાગ   છે

પ્રેમ જેટલો સરળ એટલો જ વિશાળ છે

અને પ્રેમ થી જ સહુ  બને માલામાલ  છે

પરેન શબ્દ થી  નહિ  , ભાવ થી જે   ભરે

એ આયુ ના હર દિન  માં   જીવન ભરે

હર દિન  માં   જીવન ભરે

ઓમ માં  ઓમ —જયા   ઉપાધ્યાય —૪૦૮  ૯૪૫  ૧૭૧૭

તો સારું…..જયા ઉપાધ્યાય

jayaben
મિત્રો ,
 
બેઠકના નવા કવિત્રી જયાબેન ઉપાધ્યાય ને સંભાળવાનો મોકો પહેલીવાર મળ્યો ,પરંતુ આવ્યા ભેગા મેદાન મારી ગયા ,લખ્યું તો ખુબ સરસ પણ રજૂઆતે લોકોને મોમાં આંગળા નાખતા કર્યા।જયાબેન માત્ર લખતા નથી એક્ટિંગ પણ ખુબ સરસ કરે છે તેમનું પહેલું વાક્ય ”  માનવ   સ્વભાવ  ને  આલેખતું    શબ્દ   પુષ્પ “એમને બીજા કરતા અલગ તારવે છે ,
​”​આ મારું , આ તારું  , એ  ભાવનાથી   અલગ  થવાય તો સારું,
ઈર્ષ્યા અને   અહમ ને , જીવન માંથી  દુર  કરી શકાય તો સારું
પૈસો હાથ નો મેલ છે , એ  બોલવામાં  લાગે  ઘણું સારું
પણ પૈસા  માટે ની મેલી રમતો થી  દુર  રહેવાય તો સારું,
માનવીની પ્રકૃતિને વર્ણવતી આ પંક્તિ જિંદગીની વાસ્તવિકતા ને ખુબ સરસ આલેખી છે 

​,કે ક્યાં સુધી માનવી અહમને પોસી  પહેલી હરોળમાં બેસી તાળીઓ વગાડશે। …..​હવે હું વધુ કહું તેના કરતા આપ સહુ  વાંચીને માણો અને હા સંભાળવાજ હોય તો  28મી ફેબ્રુઆરી ની બેઠક માં જ આવજો। ..
માનવ   સ્વભાવ  ને  આલેખતું    શબ્દ   પુષ્પ 
 આ મારું , આ તારું  , એ  ભાવનાથી   અલગ  થવાય તો સારું 
ઈર્ષ્યા અને   અહમ ને , જીવન માંથી  દુર  કરી શકાય તો સારું 
 

પૈસો હાથ નો મેલ છે , એ  બોલવામાં  લાગે  ઘણું સારું 
પણ પૈસા  માટે ની મેલી રમતો થી  દુર  રહેવાય તો સારું 
 

પ્રાર્થના દ્વારા રોજ  પ્રભુ ને  એકવાર   મળી લેવાય તો સારું 
ને  એની જ  અખંડ  શ્રદ્ધા માં,દુખ સહન કરી લેવાય તો સારું 
 

દુખો ને  સુખ ના ચશ્માં થી   જોઈ લેવાય  તો ઘણું સારું 
ને પ્રભુ પાસે જ અશ્રુધારા  વહાવી લેવાય તો   સારું
 

દુર્ગુણો  અને  દુર્વીચારો સામે હિંમત થી  લડાય  તો સારું 
ને જીવન માં રોજ  કોઈ સારું કામ   કરી લેવાય તો સારું 
 

પ્રેમ અને  ક્ષમા મારી હસ્તી ના બે  હાથ થઇ જાય  તો સારું 
અને આ બાંહો માં   સહુ સ્વજનો ને સમાવી લેવાય તો  સારું 
 

જીવનની  હર એક  ક્ષણો માં ,  પ્રભુ સન્મુખ થઇ જવાય  તો  સારું 
ને  ફરી  ફરી માનવ   જન્મ  લેવાય તો સારું 
 

ઓમ   મા  ઓમ  
 

જયા   ઉપાધ્યાય
408  945  1717