‘બેઠક’નો વિચાર “એક થી અનેક”

મારા જીવનની પ્રવૃતિઓનું એક મહત્વ કેન્દ્રબિંદુ છે ‘બેઠક’ દરેક માણસના આંખમાં એક સપનું હોય છે. મેં પણ એક મહા સ્વપન જોયું હતું ‘બેઠક’ને વિસ્તારીશ.જીવનમાં કેટલાય મિત્રો છે દેશમાં પરદેશમાં નામ ગણવા જાઉં તો લેખ ભરાય જાય, પણ ઘણી વ્યક્તિ જીવનમાં માત્ર મોસમ ખીલવવા જ આવતી હોય છે.આ વાત સહૃદયતાની છે. હું હમણાં અમદાવાદ ગઈ હતી અને ત્યાં એક વ્યક્તિને મળી ,નાનો યુવાન તરવરાટ થી ભરેલો ઉત્સાહી યુવાન. મૌલિક,વિશ્વને જીતવાની લગની,નામ તેવા જ ગુણ બધી વાતમાં એની મૌલિકતા,પોતાની સર્જકતાની અંદર ખીલે સંગીત લહેરાવે બીજામાં રોપે ,પોતાની કૃતિથી રંગાયેલો હોય અને બીજાને તેમાં તરબોળ કરે, સર્જક થઇ ભીતરથી પહોંચવાનું ચેતનાના સ્તરે, એના,સર્જનમાં એ આનંદ લે જે આપણને પણ સ્પર્શી જાય,ખુદની ચેતના શક્તિ અને સકારાત્મકતા,જેવી વાણી તેવી જ પારદર્શકતા, સાદો સીધો દેખાતો યુવાન અને  આંખોમાં અનેક સપના તરવરે, આપણને પણ તેના સપનામાં ડુબાડે એટલું જ નહિ આપણા સ્વપનો પણ પુરા કરે મેં મારો વિચાર એને દર્શાવ્યો.

અમદાવદમાં બેઠકના એનેક સર્જકો રહે છે આપ ત્યાં બેઠક શરુ કરો અને અમેરિકાને જોડતો  શબ્દનો  સેતુ બંધો તો કેમ ?મારા જીવનમાં ચમત્કારો થયા જ કરે છે મને જે જોઈએ તે આપમેળે અનાયાસે મળતું રહે છે બસ મેં બે હાથ ઉચા કરી ભગવાન પાસે માગ્યું અને ૨૨ હાથ મારી મદદે ભગવાને મોકલી આપ્યા.મૌલિકે મારા સ્વપ્નને સાકર રૂપ આપી દીધું અર્ચનાબેન અને અને તેમના પતિ દીપકભાઈ એમનું બળ બની સાથે ઉભા રહ્યા.રશ્મિ માસી (રશ્મિ જાગીરદાર)એ આશિર્વાદ આપી દીધા અને બસ બધા એ હોકારો દઈ આજના શુભ દિવસે અમદાવાદની ‘બેઠક’નો  કળશ મુક્યો અને પછી તો વિચારોનું સૌંદર્ય આપ મળે ખીલ્યું,જાણે આંબે  મોર આવ્યા, વતાવરણ ઉત્તેજિત થઇ ગયું, ત્યારે  મારા મનની મોસમ ક્યાંથી કાબુમાં રહે?પહેલા વરસાદના છાંટા જેવી  ભીની માટીની મહેકથી વાતાવરણને સુંગંધિત કરી દીધું અને હું પોહચી ગઈ મારા વતનમાં સર્જકો સાથે, અમદાવાદમાં ‘બેઠક’ “એક થી અનેક” એક સ્વપનને સાકાર કર્યું, ધારેલું જાણે આપી ભગવાને ખોબો ભરી દીધો અને મનની મોસમ ખીલી……

 

આજના રામ નવમીના  પવિત્ર દિવસે અને માનનીય  રશ્મિબેન જગીર્દરના જન્મદિવસે એક વાત જાહેર કરતા આનદ થાય છે કે અમેરિકાની બેઠક હવે સંઘ બંનીનેઅમદાવાદમાં  સ્થપના કરી રહી છે. બેઠકનો સામાન્ય ઉપક્રમ  આ મુજબ હશે .

🌀સંચાલન (અર્ચિતા પંડ્યા/દિપક પંડ્યા/મૌલિક)
🌀વેલકમ સ્પીચ (દર વખતે અલગ અલગ વક્તા : વક્તવ્ય માટે આત્મવિશ્વાસ વધે તે હેતુથી )
🌀કાવ્ય પઠન
🌀વાર્તા પઠન
🌀કાવ્યનો આસ્વાદ
🌀ગયા મહિનાનો અહેવાલ
🌀પ્રમાણપત્ર અને ઈનામની જાહેરાત
🌀સાહિત્યકારની હાજરીનું આયોજન
🌀મફત પુસ્તક વિતરણ
🌀સાત્વિક ચા-નાસ્તો

દરેક વ્યક્તિને’ બેઠક’ના ખુબ અભિનંદન

મૌલિકનો પરિચય અહી મળશે -https://maulikvichar.com/about/

હાસ્ય સપ્તરંગી -(8)પદ્માબેનશાહ-“ઘડપણ”

“ઘડપણ”

ઘરડા કહેવાય છતા તેમને ઘરડા ન કહેવાય

એવા મારા સાસુમા શું કરું વાહ વાહ કે કરું તોબા તોબા?

ઉપરથી આપણને સમજાવે ઘરડા કોને કહેવાય?

પુત્રવધુ દર્શા અને પૌત્રી વિધિ સાથે ચર્ચા કરતા લખાઈ ગયું ઘડપણ

તો લોં સાંભળો

પૌત્રી કહે બા તમે હવે ઘરડા લાગો ઘરડા કહેવાવ

શું બોલી?મને ઘરડી કીધી?ખબરદાર જો ફરી બોલી!

પણ બા દાંત તો બધા હવે પડી ગયા!

મોઢામાં ના દીસે એકે દાંત ? તેથી શું થાય?

આખી બત્રીસી છે, ચોકઠું તેની સાક્ષી છે, સહુ સ્વાદની બક્ષિશ છે

તો ના ક્હો બોખી એટલું રાખજો ગોખી, સહુ  શબ્દો બોલો જોખી

બા હવે તો આંખે ચશ્માં આવી ગયાને!

આંખે ચશ્માં ફેશનનો છે મહિમા,જાતભાતના તમે પહેરો ચશ્માં

કદિ થયા તમે  ઘરડા,બોલો ?

ફેશનની ક્રાંતિમાં દીસે મુખની કાંતિ ,ચાર ચાર આંખોથી હું થઇ દુનિયા જોતી

બા,હવે તો લાકડીને વોકર પણ આવી ગયા!

આખું બ્રમ્ભ્માંડ ચાલી રહ્યું એકમેકના ટેકે ટેકે,તું ના હવે ટોકે

હાથમાં લાકડી કે વોકર એ તો બઢતી ઉંમરની છે બક્ષિશ!

તું ના હવે રોકે, હકારાત્મક વિચાર સદા હું રાખીશ!

પણ બા,તમે તો હવે વાંકા વળી ગયાને?

ઓહ! તેથી શું થયું?બેટા, વળવું એતો જીવનનો છે  ટર્નીંગ પોઈન્ટ

વળવાથી આવે નમ્રતા,ઇન્ડીયન હોય કે કે અમેરિકન પ્રેસીડન્ટ

એક હાથે કે બે હાથ સંગ ઝુકતા જાયે સહુ સંત

આખી ઉંમર હુ ટટાર રહી,પ્રભુ દ્વારે હું અટકી ગઈ/

એક   ડાળી વૃક્ષની  ના વળી ,અફ્સોસ, એ તૂટી ગઈ !

એક   ડાળી  વૃક્ષની  ઝુકી ગઈ,વાંકા વળતા વળતાં હું જીવી ગઈ!

અંતરમાં પ્રભુના ચરણને છુ ગઈ!

પદમા-કાન

પત્ની ચાલીસા -હેમંત ઉપાધ્યાય

પત્ની ચાલીસા  

(દરેક    સ્ત્રી   માટે  પુરા   માન, સન્માન   અને આદર  સહીત  માત્ર હાસ્ય   માટે  જ  . સ્ત્રીશક્તિ   ને નમન  સાથે  )

 

નમો  નમો  પત્ની મહારાણી

તમારી લીલાઓ કોઈ ના શકે  જાણી      —-નમો  નમો  

તમારી  મુસ્કાન  માં પાગલ  થઇ ગયા

ને ભાગ્ય  માં આફત   લખાવી  ગયા

હતા ચંદ્ર ,તારલા ઓ  સમા  ચમકતા

હવે અમોને   ગ્રહણ   લાગી   ગયા  —   નમો  નમો   

અધુરપ જિંદગી ની  મીટાવવા   અમે

મધુરપ  ની પરબ   માં  પલળી ગયા

“હની “ હની “કહી એટલું  પલાળ્યો

કે હવે મધમાખી  ના ડંખ  સહી રહ્યા  —નમો  નમો

જીવન  ની મધ્યાન્હે તમે   મળી ગયા

ને હર દિન  હોળી દિવાળી  થઇ  ગયા

ક્યાંક  કોઈ સ્ત્રી ને જોઈ જરાક   હસ્યા

તો   તમે   કાળી   ચૌદશ   થઇ ગયા —નમો  નમો

મસ્તીભરી  મોસમ ગુમાવી અમે  જિંદગીની

પત્ની પાછળ  કેવા  કેવા  અટવાઈ  ગયા

મ્હેણાં ,ટોણા,ના તમારા વાણી  સાગરમાં

અમે  જીવતી લાશ   થઇ   ને તરી    ગયા –નમો  નમો

મકાન ની ચાર દીવાલો  ને ઘર  માં સજાવી

કુટુંબ  તણા   મેઘ  ધનુષ     સમજાવી ગયા

પિતા  ના પદ પર    બેસાડી ને    અમને

રાતદિન  મજુરી   કરતા   કરી ગયા   —નમો  નમો

સંસાર માં અમારા તમે મહેક ભરી ગયા

દુખ દર્દ ના સાચા ,સાથી તમે  બની ગયા

હર વાત  માં  એટલું બધું  બોલતા   ગયા

કે અમે  બોલવાનું જ    ભૂલી  ગયા      —નમો  નમો

પત્ની ને અબળા સમજવાની ભૂલ કરી અમે

અનુભવે જાણ્યું કે  આ તો મોટી  બલા  છે  

પત્ની ને વહાલા  થવાની નાકામિયાબ કોશિશોમાં

અમે બલા  અબળા  વચ્ચે   અટવાઈ   ગયા   —નમો  નમો

જીવન માં  પત્ની નો બહુ મોટો   ખપ  છે

પત્ની સાથે રહેવું ,એક બહુ  મોટું તપ છે

પરસ્ત્રી  ના  કુંડાળા  માં જે જે પડ્યા  છે

તેઓ  જીવન માં   ભૂકંપ  અનુભવી ગયા  —નમો  નમો

હોંશે  હોંશે  માંગ્યો હતો   તમારો હાથ

હાથ છોડાવી  તમે” નાથ “ બની ગયા

ભલે જગ સામે બોલાવો  સાહેબ કહીને

પણ ઘર માં તમારા   સેવક  બની ગયા  —નમો  નમો

સુખ માં ભલે સંભાળીએ    ભગવાન ને

દુખ માં તમને યાદ  કરતા થઇ ગયા  

બનાવે છે સ્ત્રી પુરુષ ની જોડી  ઉપરવાળો

બસ એ જ ભરોસે  જીવન જીવી રહ્યા —નમો  નમો

જે  નર  વાંચે   આ  પત્ની  ચાલીસા

એ લગ્ન  કરતાં કરતાં  અટકી   ગયા    —નમો  નમો

હેમંત ઉપાધ્યાય

 

ગયા મહિનાનો વિષય -કવિતા(21)(22)-જયવંતી પટેલ

                                                                                    સીમા

વચને બાંધી સીમા
સમયે ટકોરી સીમા
સંજોગોએ વણી સીમા 
તકદીરે ન સાંધી સીમા
સંસ્કાર નારીની સીમા
સપનાએ પણ રચી સીમા
ગાવા અને ચાહવાની સીમા
પ્રેમ વ્યક્ત કરવાની સીમા
ઉછરે  મનના રાફડામાં સીમા
ક્યાં ક્યાં ડંસે સાપણ સીમા
ધરતી આંગણ માનવીના મન
બધાની આ ઘડીક મિલનવેળા,
વાટમાં વચ્ચે ક્યાં આવી સીમા ?
**************************************

–ફાધર્સ ડે  — 

ડેડી, તમે મને કેમ કહયું નહીં કે

તમે જાવ છો ?

ડેડી, તમે મને ગુડબાય કર્યા વગર

ચાલ્યા ગયા ?

તમે શા માટે ગયા ?

અને તમને યાદ કરી હું કેટલું રડી !

હવે હું રીસાઈશ તો મને કોણ મનાવશે ?

મને એમ કે મારો પ્રેમ તમને મારાથી

વિખૂટા નહીં પડવા દયે

પણ હું ખોટી પડી

હું તમને કેટલી ચાહુ છું.

આજે પણ ખૂબ ચાહું છું અને ચાહીશ

તમારી વાટ જોવ છું.

 મારા હૃદય માં તમારું સ્થાન અનેરું છે.

એ સ્થાન કોઈ નહીં લઈ શકે.

તમે ગયા ત્યારે મારું નાનકડું હ્નદય

ચૂરેચૂરા થઇ ગયું હતું.

પણ ડેડી ! હું એમ માનું છું કે

તમે એકલા નથી ગયા

તમારી સાથે મારો પણ એક અંશ

તમારી સાથે આવ્યો છે.

ડેડી મારામાંથી તમને કોઈ છુટા નહિ કરી શકે !

તમે કહ્યું હતું ને!

ડેડી  કોઈ દિવસ ચીટીંગ નથી કરતા.

પણ

તમે પણ  મારી સાથે ચીટીંગ કર્યું છે.

જે દિવસે તમે મને છોડીને પ્રભુને પ્યારા થઈ ગયા.

એક વિયોગી દીકરી

જયવંતી પટેલ

ગયા મહિનાનો વિષય -કવિતા(૨૦)હેમંત ઉપાધ્યાય

સાઈ   ને  બે   કર્મ      શ્રદ્ધા    અને સબુરી  
અહી   સીનીયર    ને  બે  ચીજ   રાખવાની      શ્રદ્ધા  અને સબુરી 
આ સાથે  મારી ભાવોર્મિ    વાંચો 
 
શ્રદ્ધા    અને સબુરી  
 
જય  જય   હે સીનીયર , તમારા   મહા મોલ 
તમારી  વ્યથા  ના અંકાય  નહિ  કોઈ  તોલ         જય જય  હે 
 
અહી  સંભાળે  નહિ  ,કોઈ  તમારા    બોલ 
રાજી રહેવા ફરવું તમારે  મોટા મોટા  મોલ          જય જય  હે
હવે  બકા  ને અહીં   બકો   કહેવાય   નહિ 
” ડોટર ઇન લો  ‘ની ખોલાય  નહિ   પોલ             જય જય  હે
જમાઈ ક્યારેક  સાચવે નહિ  માન કે આદર 
પણ દીકરી ની નજર માં તમે રહો  અણમોલ       જય જય  હે
દુખડા  સીનીય ના અહીં જાણે નહીં    કોઈ 
તોય સમૃદ્ધિ  ના પીટવા અહીં મોટા   ઢોલ         જય જય  હે
ભૂલો સ્નાન  તીરથના  કે ભારત ની નદીના 
અહીં તો નહાવા મળશે  નહીં  તમને ડોલ         જય જય  હે
ચોરાયા  કે ઓટલાની  રંગત જાવ    ભૂલી 
અહીં મંદિરે  આવી ને   કરો તમે કિલ્લોલ          જય જય  હે
“ડે કેર ” “મેડીકેલ”અને  એસ એસ   આઈ
ઢકાવે છે    આપણી    સંપત્તિ ની     પોલ            જય જય  હે
ઇમેલ ,ફોન ,ફેસબુક  અને   વોટ્સ અપ માં 
સમય  જાય દોડી ને હરખ ના બંધાય કોલ         જય જય  હે
વતન ની સંસ્કૃતિ અને સંસ્કાર ના જતન માટે 
“જયહેમ”કહે  સીનીયરો    કરે  બોલબોલ        જય જય  હે
ઓમ માં   ઓમ -હેમંત ઉપાધ્યાય 

આ મહિનાનો વિષય -કવિતા(19)ઇન્દુબેન શાહ

   “અંશ રૂપ”
ચહેરો દિશે હસતો રૂડો રૂપાળો
ભીતરે દુ:ખ દર્દ વિલાપ કરતો
નિત નવા નીતિ નિયમ નિશ્ચય કરું
ન થાય અમલ નિયતિનો સ્વીકાર કરું
ન જાણ્યું જાનકી નાથે સવારે શું થવાનું છે
યાદ કરું મનને મનાવું ઠાલા પ્રયતને
હું ઘડવૈયો બની નિત નવા ઘાટ રચું
મે કર્યું હું કરું અભિમાન ધરી નાચું
કકડભૂસ ભાંગે ઘડેલા ઘાટ જ્યારે
હું કરું હું કરું બ્રહ્મણા ભાગી ત્યારે
તું જ કરે તું જ ભાંગે જુજવા રૂપ અનંત
અવિનાશી બ્રહ્મનના અંશ રૂપ અખંડ
ઇન્દુબેન શાહ

આ મહિનાનો વિષય કવિતા (18) પ્રજ્ઞા દાદભાવાળા

ઘર 
જે દરેકનું એક  સપનું  હોય.
જ્યા બધા સાથે સપના સેવતા હોય. 
જ્યાં  સૌ સંતોષના ઓડકાર  લેતા હોય. 
પાણી પીધા પછીની હાશ હોય. 
આનંદ, અપેક્ષાઓ, અને આશ હોય.
વેદનાઓ અને આંસુમાં….  
બધે બધો સહિયારો સાથ હોય.
જીવન ધબકાર….
ઘરને સજીવન રાખતો હોય 
અને  સુખના ઓડકાર ખાતો હોય,
જ્યાં માના ખોળાની ભાવના હોય, 
જ્યાં જગત વૈભવની અનુભૂતિ હોય,
જેમાં એક પોતાપણાની ઝલક હોય,
જ્યાં સૌ કોઈ કિલ્લોલમાં રાચતાં હોય,
જ્યાં વહેંચીને ખાતાં હોય, 
અચાનક આવી ચડેલા મહેમાન માટે 
બે ખુલે હાથે આવકાર હોય, 
જ્યાં બધાનો સમાવેશ હોય , 
આપણાંપણા નો અહેસાસ હોય. 
જ્યાં ચાર દીવાલ બંધ બારી હોવા છતાં 
મોકળાશ હોય…. 
ભીતોમાં તિરાડ પડે તો પણ…  
 મન સદાય સંધેલા જ હોય
જ્યાં આપણા ઘરેથી નીકળતા પગલા 
આપો આપ સાંજે જે તરફ વળતા હોય.
જ્યાં કોઈ આપણી પાછા આવવવાની 
રાહ કોઈ જોતું હોય ,
એ બીજું કઈ નથી પણ ઘર છે.  
હા બસ આ જ ઘર છે.
પ્રજ્ઞા દાદભાવાળા

આ મહિનાનો વિષય -કવિતા- કૃષ્ણ દવે

સુઘરી.

થોડો બાવળને આવ્યો કંટાળો.
ઑફિસમાં બોલાવી સુઘરીને પૂછ્યું કે કેટલોક બાકી છે માળો ?

સુઘરી કહે કે સાહેબ પોતાનું ઘર છે કાંઈ બિલ્ડરની જેમ થોડું બાંધીએ ?
એક એક તરણાંની રાખીએ ડિટેલ, એને જાતમાં પરોવીએ ને સાંધીએ.
વ્હાલસોયાં બચ્ચાંનો હોય છે સવાલ, એમાં સ્હેજે ના ચાલે ગોટાળો…
થોડો બાવળને આવ્યો કંટાળો…

ધોધમાર ધોધમાર વરસે વરસાદ તોય છાંટાની લાગે ના બીક,
ફલૅટની દીવાલ અને ધાબાં જોયાં છે ! એક ઝાપટામાં થઈ જતાં લીક,
રેતી સિમેન્ટમાં હેત જો ભળે ને, તો જ બનતો આ માળો હૂંફાળો…
થોડો બાવળને આવ્યો કંટાળો…

ક્વૉલિટી માટે તો ધીરજ પણ જોઈએ ને ? બાવળ કહે કે ભાઈ ઑ.કે.,
ચોમાસું માથે છે એટલે કહ્યું જરાક જાવ હવે કોઈ નહીં ટોકે.
ખોટું ના લાગે તો એક વાત કહી દઉં કે –
આ ઊંધા લટકીને જે પ્લાસ્ટર કરો છો, એમાં થોડીક શરમાય છે આ ડાળો…
થોડો બાવળને આવ્યો કંટાળો…

– કૃષ્ણ દવે

આ મહિનાનો વિષય -કવિતા(16,17) વિજય શાહ

લોટરી જો લાગી ગઇ કાલે તો

લોટૅરી જો લાગી ગઇ કાલે તો …
પહેલા દીવો કરીશ પ્રભુ તારા નામનો
પછી પ્રણામ કરીશ મારા તાતને, માતને
આનંદનાં અતિરેક છોને આવે
પણ જલ્દી નહિ ખુલે હ્રદયનાં દ્વારરે!
તને આપીશ તારી ઇચ્છ મુજબનું સૌ
નમણી હીરાની નથ મારી માતને
દિકરો માંગે તે બધુજ લાવી દઉ
દિકરીને ગમતા કપડા જોડી  બાર લઉ
મારી બેનો, બનેવીઓ,ભાઇઓ,ભાભીઓ
તારી બેનો, બનેવીઓ,ભાઇઓ,ભાભીઓ
આપણા સૌનાં ભાણેજો, ભત્રીજાઓ
બધાને કંઇક દીધા પછી
મોટી પાર્ટી- સાહેબો, મિત્રો અને તેમની પત્નીઓ
સૌને સાકરટમ તેડુ
અને ખર્ચી નાખીશ આખી લોટરી
મુર્ખાની ગણતરીમાં આવીને પણ
સૌને હસાવીશ, મઝા કરાવીશ
હિસાબ કરતા જો કંઇક વધશે તો

ભાવનગરી ઠાઠમાં
પગ લટકાવી આરામ ખુરશીમાં
મેડીનાં ત્રીજા માળે ખાઇશ
ઠંડી હીમ સમ દ્રાક્ષ
લોટરી જો લાગી ગઇ.. કાલે તો…

મકાઇ નો દાણો

cornseed.jpg

મકાઇ નો દાણો
મારે, તમારે – અને તમારે સૌને
સુંઘવો છે, ચાવવો છે, ભુંજવો છે, પચાવવો છે
પણ શરત એટલી જ છે કે
ફક્ત એકને જ તે મળવાનો છે
બાકીનાં સૌએ તો ફક્ત તેને

સુંઘતો, ભુંજાતો, ચવાતો અને પચાવાતો જોવાનો છે-
અને દ્રાક્ષ ખાટી છે વાળી વાતને
નસીબ- પૈસા – તકદીરનાં ત્રાજવે આપણે ઉણા
કહીને ફડ્ફડતા નિ:સાસા નાખવાનાં છે.
આ મકાઇનાં દાણાને તમે સ્વાર્થ કહેશો?
હું તો તેને સત્ય, માણસાઇ અને પરોપ્કાર કહું છું
દિવો લઇને શોધું છું
કારણ મારે એને
ભુંજવો, ચાવવો કે પચાવવો નથી
તેને મારે
વાવવો, જાળવવો, ઉછેરવો અને વહેંચવો છે.
પછી
બધાને પહોંચે તેટલા મકાઇનાં દાણા તેમાંથી ઉગાડવા છે
તમને મળે તો તો મને તે આપશો?

આ મહિનાનો વિષય -કવિતા(15) દર્શના ભટ્ટ

ચાલને…
———-
ચાલને…
ચાલતા ચાલતા આ વળાંકો સાથે જ વળી લઈએ.
ચાલને..
ભમતાં ભમતાં આ જંગલોમાં સાથે જ રાખડી લઈએ.
ચાલને..
ચડતાં ચડતાં આ પર્વત શિખર સાથે જ આંબી લઈએ.
ચાલને…
ઉડતાં ઉડતાં આ નાભોતેજને સાથે જ સ્પર્શી લઈએ.
ચાલને…
તરતાં તરતાં આ ઉદધિની ગહનતાને સાથે જ માપી લઈએ.
ચાલને…
રડતાં રડતાં આંસુના દરિયાને સાથે જ વહાવી દઈએ .
ચાલને..
હસતાં હસતાં હાસ્યની મધુરિમાને સાથે જ માણી લઈએ.
ચાલને…
ગાતાં ગાતાં ” પૂર્ણમિદમ “ની પૂર્ણતાને સાથે જ પામી લઈએ.

દર્શના ભટ્ટ