જીંદગી કી સફર મેં- (૫)સિક્સ્થ સેન્સ – અંતરિન્દ્રિય ઈલા કાપડિયા

સિક્સ્થ સેન્સ – અંતરિન્દ્રિય   

ચમ—- ચમ—ચમ શુસ નો અવાજ નજીક આવતો ગયો તેમ કોરિડોરમાં શાંતિ પ્રસરતી ગઈ.  અમારા છેલ્લા ક્લાસ સુંધી પહોંચતા આખી સ્કૂલમાં પિન ડ્રોપ સાયલન્સ પથરાઈ ગયું. પ્રિન્સિપલ, જેમને અમે એચ એમ સરના હુલામણા નામે બોલાવતા, છ ફૂટ હાઇટ, ખડતલ બાંધો, હેન્ડસમ પર્સનાલિટી ચાલીસેક વર્ષની ઉંમર હશે પણ લાગે પાંત્રીસના, એસ.એસ.સી. ના મહિનાના બે લેસન, એક ઇંગ્લિશ અને એક સંસ્કૃત લેતા.  આજે સંસ્કૃતનો વિષય હતો.  સર આવી ટેબલની આગળ ઊભા રહ્યા ક્લાસ ઉપર એક નજર કરી ચોપડી ખોલી ડાબા હાથની આંગળીઓની વચ્ચે ભરવી ને દૂરના ચશ્મા ઉતારી ચોપડી અને આંગળીઑની મધ્યે ઝૂલાવ્યા . અને શ્લોક ગાતા એમના મધુર ગહેરા અવાજે વાતાવરણને મેસ્મેરાઈસ કરી જકડી લીધું.

ગૃહિણી સચિવહ સખી મિતહ , પ્રિય શિષ્યા લલિતે કલા વિધૌ……

વિદ્યાર્થીઓની સાથે બહાર કૂઉઉ  કૂઉઉ કરતાં કબૂતરો એકાગ્ર થઈ ગયા.  મંદ મંદ હવાની લહેરોએ પણ સ્તબ્ધતા ધારણ કરી.     

આમ શરૂઆત થઈ ત્યાં સ્કૂલના પટાવાળા શના ભાઈ સરને માટે એક ટપાલ લઈને આવ્યા.  અને કહ્યું સાહેબ કેળવણી વિભાગનો છે એટલે ચાલુ ક્લાસે લઈ આવ્યો.  સરે પત્ર ક્યાંથી આવ્યો તે જોયું અને ‘સારું’ કહી બૂશર્ટના  ખિસ્સામાં મૂક્યો.  પિરિયડના અંતે પોતાની ઓફિસ સુંધી પહોચતા આવેલા પાતળા પરબીડિયાથી આશ્ચર્ય સાથે થોડી ચિંતાની રેખા એમના ચહેરા પર ફરકી ગઈ.  એકાદ મહિના પહેલાજ સ્કૂલનું ઇન્સ્પેક્શન થયું હતું.  એટલે જાડા રિપોર્ટ વાળી ટપાલને બદલે એકાદ નાનો પત્ર કેમ!!.  આમતો કોઈ ફરિયાદ હોવી ન જોઈએ, એકાદ નાની રીમાર્ક સિવાય

વિચારમાં ને વિચારમાં ક્યારે પોતાની ઓફિસમાં પહોંચી ગયા તે એમને ખબર ન પડી.  પહેલા માળે આવેલી અષ્ટકોણ આકારની એરપોર્ટના કંટ્રોલ ટાવર સમી મોટી ઓફિસમાં જ્યાંથી આ વગડા વચ્ચે વસેલી સ્કૂલના વિશાળ મેદાનનું ચારે બાજુ નિરિક્ષણ કરતા તેના છ ફૂટના ટેબલ આગળ પડેલી ખુરશીમાં બેસી એમણે કાગળ ખોલ્યો.   વિસ્મય સાથે કાગળ ફરી ફરી બે વાર વાંચ્યો.   એમના ચહેરા પરની ગૂંચવણ દૂર થઈ અને સંતોષની એક લહેરકી પસાર થઈ ગઈ.  

એમણે બૂમ મારી ‘શના ભાઈ આજે સાંજે સ્ટાફની મિટિંગની નોટિસ જરા બોર્ડ પર લખી દોં,  છ વાગ્યાનો ટાઈમ આપજો’ સરે કહું.   

સાંજે છ વાગે સ્ટાફ રૂમમાં ભેગા થયેલા શિક્ષકો આતુર ફૂતૂહલતાથી એચ એમ. ની રાહ જોતાં હતા. ચમ—ચમ— ચમ– શુસનો અવાજ નજીક આવતો સંભળાયો અને સ્ટાફ રૂમમાં શાંતિ છવાઈ.     

‘આજે કેળવણી ખાતાના ઇન્સ્પેક્શન વિભાગમાંથી પત્ર આવ્યો છે.  તમારા સર્વના  સેવાભાવી સહકાર, જહેમત અને ડેડીકેશંનથી સ્કૂલની પ્રગતિ માટે અભિનંદન આપ્યા છે.  ખૂણામાં આવેલ ગામની આ સ્કૂલમાં આ વર્ષનું ગુજરાતની બધી સ્કૂલના હેડમાસ્ટર્સની કોન્ફરન્સ અહી યોજવાનું નિવેદન થયું છે.  આ આપણાં સર્વને માટે ગર્વની વાત છે. એક મહિના પછી સ્કૂલની તથા એસ. એસ. સી. પરીક્ષાઓ પતી  ગઈ હશે એટલે સમય અનુકૂળ છે’.

અધિવેશનની તૈયારી કરતાં દવે સાહેબે બાજુમાં બેઠેલા સફેદ પહેરણ, લેંઘો, ગાંધી ચપ્પલ, વ્હાઇટ મેટલ ફ્રેમના ચશ્મામાં સજ્જ અને નાનું પાતળું કદ ધરાવતા, જે શિક્ષક કરતા સમાજ સેવક અને સુધારક     વધારે એવા નવીન ભાઈને પુછ્યું

‘તમે સમાચાર સાંભળ્યા, આપણી શિલાને આણંદની કોલેજમાં પ્રાદ્યાપકની નોકરી મળી ગઈ’.

તમને યાદ છેને  વિદ્યર્થીઓની  ફરિયાદ કે રોજ કોઈકને કોઈકની ઘુમ થતી અને બીજા દિવસે પાછી મળી જતી ચોપડીની  મિસ્ટરી સરે સોલ્વ કરી હતી’.

‘કેમ ભૂલાય. નવીન ભાઈએ કહ્યું.   શિલાની ભણવાની તમ્મના અને વિધવા માની લાચારી, ખાવાના પૈસાજ માણ હતા તો ચોપડીઓ ક્યાંથી અપાવે.  સરે સ્કૂલ દરમિયાન ચોપડીઓની એનેજ નહીં પણ કોઈ પણ વિદ્યર્થીને ખોટ ન પડે તેવી સગવડ કરી.  હા પણ શંકરે બોર્ડિંગમથી રૂ. 300 ચોરી કરી ત્યારે તેને ડિસમિસ કરતાં પણ સહેજે અચકાયા નહતા.  કોણ જાણે સરે શું બોધ પાઠવ્યો તે એ પણ સારું ભણ્યો અને એમ. બી. એ. થયો’. નવીન ભાઈ ભૂતકાળ પર નજર ફેરવી

———————-     

ઈન્સ્પેકટર રાણાએ મહેમાનોને આવકારી અધિવેશનની શરૂઆત કરી.  ‘મહિના પહેલા અહીના  ઇન્સ્પેક્શન દરમિયાન પી.ઇ.ના ક્લાસને નિરિક્ષણ કરતાં મને એક વસ્તુ ખટકી.  હવે સ્કૂલ સારી રીતે એસ્ટાબ્લીશ થઈ છે છતાં યુનિફોર્મની બાબતમાં શિસ્ત જળવાતી નહતી.  મેં એચ.એમ.નું ધ્યાન દોરતા કહ્યું દરેક ક્લાસમાં બેચાર વિદ્યાર્થીઓના શર્ટ્સ ઇન નથી હોતા તે યોગ્ય નથી.  એચ એમએ એક છોકરાને પાસે બોલાવી તેનું ખમીસ પાછળથી ઊંચું કર્યું અને થીંગડાથી ટકી રહેલી કાણાંવાળી શોર્ટ્સ જોઈને હું વચાહીન થઈ ગયો.  એક ક્ષણ ભૂલી ગયો કે બે હજારની વસ્તિ ધરાવતા આ ગામ અને તેની આસપાસના ગામમાથી આવતા ખેડુના ખોરડાના ચિરાગોની મુસીબતો અને આર્થિક મર્યાદાઓની સમજ અને સૂઝની એક અંતરિદ્રીય – સિક્સ્થ સેન્સ આપણા વિનીત એચ.એમ.માં છે.  વર્ષોથી હજારો વિદ્યારીઓમાં પ્રેરણા અને પ્રોત્સાહન રેડી ભણતરની સફળતાનો રાહ બતાવી એક જ્વલંત જ્યોત પ્રગટાવી દેશ વિદેશ પ્રકાશ પાથર્યો છે.    

ત્રણ ક્લાસીથી શરૂ કરેલી શાળા હાલ કે.જી.થી અગિયાર ધોરણ સુંધી પાંગરી છે અને એસ.એસ.સી.નું રીસૂલ્ટ 99% સતત આવેછે.   કમ્પ્યુટર તથા વોકેશનલ તાલીમ સાથે ઈતર પ્રવૃત્તિ જેવીકે ડ્રામા સંગીત, શારીરિક કેળવણી પર પણ એટલુજ ધ્યાન અપાય છે . સવારે પાંચ વાગે અખાડાની પ્રવૃત્તિ બૈંડ ને બ્યૂગલ સાથે અને દસ વાગે  ‘અંતર મમ વિકસિત કરો’ની પ્રાર્થના હાર્મોનિયમ અને તબલા સાથે સૂર રેલે ત્યારે આ વગડાની વિરડીનું પણ અંતર વિકસિત થઈ જાયછે.  સ્કૂલ એક રોલ મોડલ ગણી શકાય.  દૂરથી આવતા વિદ્યાર્થીઓ માટે બોર્ડિંગ છે,  એચ. એમ.એ પોતે અંગત રીતે પણ સારી પ્રગતિ કરીછે.  તે ગુજરાતની એસ.એસ.સી એક્સામ બોર્ડના ચીફ મોડરેટરના સ્થાનને ખૂબ હોશિયારીથી સંભાળી રહયાછે.

પૂર્ણાહુતિ કરતાં એચ.એમ.એ  સર્વનો આભાર માનતા કહ્યું ‘મારૂ અહોભાગ્ય છે કે મને સર્વનો સહકાર મળ્યો.  શાળાની સફળતામાં વિદ્યાર્થીઓ, શિક્ષકો, કેળવણી મંડળ અને ખાસ કરીને દાણી પરિવાર જેમણે શાળા અને બોર્ડિંગના મકાનો બાંધવી આપ્યા, ઉપરાંત કેળવણી ખાતાના પ્રધાન ઉત્સવભાઈ પરીખ ના  સાથ અને સામર્થ્ય વિના શાળાની આટલી સફળતા શક્ય ના હોત’.

—————-  

જીવનની એક લાંબી યાત્રાએ થી પાછા આવી રોજિંદા જીવનમાં મન પરોવવા પ્રયત્ન કરતી હતી ત્યાં અચાનક મારા મોબાઈનું બઝિંગ થતાં મે ફોન ઉપાડયો. ‘ હાઇ મમ`, ‘હાય બેટા’, આર યુ બેક?   હાઉ વોસ રેસ્ટ ઓફ ઘ ટ્રીપ, મે પુછ્યું.  ઈંટ વોસ ફાઇન,  પણ ગોઇંગ ટુ આતરસૂમ્બા વિથ યુ  એંડ સીઇંગ દાદાજીની ઓફિસ અને સ્કૂલ વોસ ધ હાઇ લાઇટ ઓફ માય ઓલ ટ્રિપ્સ.  લંડનમાં જન્મેલ અને ઉછરેલ સિટી સોલ, મારા દીકરાના શબ્દો સાંભળી મને થયુકે ઈંટ વોસ ઓલ વર્થ ઈંટ

લંડન –મુંબાઇ –અમદાવાદ – નડિયાદ – આતરસુંબા. પચાસ વર્ષ પછીની ઘરવાપસી!!!!              

  

Mrs. Ila Kapadia B.A. Psy, Eng. Lit (subs)                                                                                                                                                                                                                                                                50 North Way, London NW9 0RB     

Email-ilakapadia1943@gmail.com

Mob-07922952587

તરુલતા વાર્તા સ્પર્ધા (3)જીવનસંધ્યાનું ડિજિટલાયઝેશન -ઈલા કાપડિયા

મિત્રો 

‘શબ્દોનું સર્જન ‘ પર જુલાઈ મહિનામાં તરુલતા મહેતા વાર્તાસ્પર્ધા 

વાર્તાનો વિષય : આધુનિક ટેક્નોલોજીની પારિવારિક સંબંધો પર અસર.

(ફોન,આઈ-પેડ ,કોમ્યુટર ,અન્ય સૌ  ઘરમાં વપરાતા સાધનો ) આજે નવા સર્જંક ઈલાબેને મોકલી છે તેને વધાવશો. 


Mrs. Ila Kapadia B.A. Psy, Eng. Lit (subs)                                                                                                                                                            50 North Way, London NW9 0RB     

Email-ilakapadia1943@gmail.com

Mob-07922952587

 

જીવનસંધ્યાનું ડિજિટલાયઝેશન  

શિવાનીએ નક્કી કર્યું આજે તો બસ જવું જ છે. આ ઉમ્મરે પરદેશના હોલીડે તો હવે બંધ થઈ જ ગયા  છે એટલે ઉંબરા ડુંગરા થાય તે પહેલા લોકલ તો ફરવા જવુ જ જોઈએ. આવતી કાલે વીંબ્લ્ડનના ટેનિસ સ્પર્ધાનો સાતમો દિવસ હતો.  એણે જલદી લેપટોપ પર ટેનિસની સ્પર્ધાનું શેડ્યુલ જોઈ લીધું.  અને મોબાઇલ પર વેધર ફોરકાસ્ટ પર નજર કરી ચોક્કસ કર્યું કે આજનો સોનેરી તડકો આખો દિવસ કાલે પણ ટકવાનો છે.  

હવે મિલનની આગળ વાત કેવી રીતે રજૂ કરવી તે વિચારવા લાગી કારણકે આજે આખો દિવસ એ એના ઈન્વેસ્ટમેન્ટ પોર્ટફોલિયો લઈને આઇપેડ સાથે કોમ્પ્યુટર રૂમમાં હતો.  અને એ જ્યારે રૂમનું બારણું બંધ કરીને કામ કરે ત્યારે ‘ડોન્ટ ડિસ્ટર્બનું’ બોર્ડ ન હોયતો પણ માની લેવાનું કે એને જરા પણ ખલેલ ગમશે નહીં.  એટલે પહેલીતો એની ‘નાજ’ હશે –હમેશની જેમ…..  એને એક બ્રેઇન વેવ સ્ફુરયો.  લંચ સમયે એણે કહ્યું  ‘મિલન હું કાલે વિંબ્લડન જવાની છું, તારે અવવુ છે?’  ના ડિયર, તું જા, મારે થોડું કામ પતાવવું છે.  કેટલા વાગે નીકળશે?’ તેણે સામો સવાલ કર્યો.   ‘સાડા છએ તો નીકળવું જોઈએ’ .શિવાનીએ ઉત્તર આપ્યો.  અડધા કલાક પછી જેવુ શિવાની એ ધાર્યું હતું તેમ મિલન શિવાનીની પાસે આવી ગોઠવાયો.   એને ખબર હતી કે મિલન એને ‘ના’ કહી  નારાજ નહીં કરે. આવશે પણ સીધી હા નહીં કહે. ‘ઑ.કે. હું આવુ છું, પણ આટલું વહેલું જવાની જરૂરછે?’  સાડાઆઠે નિકળીશું તો ચાલશે.  

સવારે તૈયાર થઈ નાશ્તો, સેંડવીચીસ, ડ્રિંક્સ વગેરે સાથે શિવાનીએ પિકનિક બેગ તૈયાર કરી અને  મિલને સ્માર્ટ ફોન પર ચેક કર્યું કે નજીકનું ટ્યુબ સ્ટેશન આજે બંધ છે.   એટલે પોતાની કાર સ્ટેશન પર પાર્ક કરી જવાને બદલે એમણે બીજા ટ્યુબ સ્ટેશન સુધીની ટેક્સી કરી વીંબલ્ડન તરફ પ્રયાણ કર્યું.  ત્યાં પહોચતા લાઇન જોઈ થોડા ગભરાયા પરંતુ સિનિયર સિટીઝન્સને ખુબજ ત્વરાએ અંદર જવા દેતા હતા. તે  જોઈ બન્નેને હાશ થઈ.  ઘણા સમય પછી બહાર નીકળ્યા હતા એટલે ઉત્સાહ હતો, સુરજ દાદાની આજે લંડન પર મહેર હતી એટલે ધસારો ઘણો હતો અને ખાસ કરીને એમના જેવા વયોવૃદ્ધ ની સંખ્યા વધારે હોય તેમ લાગતું હતું. બન્ને એ ‘ગ્રાઉંડ’ ટિકિટ લેવાનું નક્કી કર્યું જેથી સેન્ટર કોર્ટ અને નંબર 1 કોર્ટ સિવાય બધીજ કોર્ટમાં ટેનિસ જોઈ શકાય વળી ત્યાની લાઇન પણ જલદી આગળ ચાલતી હતી.

દસ વાગે તો આખું મેદાન ચિકાર થઈ ગયું.  દરેકના ચહેરા પર ઉત્સાહ અને પગમાં જોર લાગતું હતું.  બેચાર કોર્ટમાં ટેનિસ જોઈ બન્ને હેનમેન હિલ તરફ વળ્યા જ્યાં વિશાળ સ્ક્રીન પર મીક્સ્ડ ડબલ ચાલુ હતી અને ભારત ના સોનિયા અને પેઇસની જોડી ખુબજ સારું રમતી હતી.   તાળીઓના ગગડાટ અને અમ્પાયર ‘ક્વાઇટ પ્લીસ’ પછી પ્રવર્તતી શાંતિમાં એટલા મશગુલ હતાકે બન્નેને  મોબાઈલ ચેક કરવાનો તો વિચાર પણ ન આવ્યો.  અને શિવાની કાયમ એનો ફોન સાયલન્સ મોડ પરજ રાખતી જેથી ડ્રાઇવિંગ કરતી હોય ત્યારે ડિસ્ટર્બ ન થાય. જોકે મિલિનના વર્ષ પહેલા થયેલા માઈલ્ડ સ્ટ્રોક પછી દિકરા કિશને ઘરમાં કેમેરાની સિસ્ટમ મુકાવી હતી જે તેના અને બહેન તૃષ્ણાના મોબાઇલમાં વાઇફાઇ દ્વારા જોડેલી હતી. જેથી તેઓ ઘરમાં મિલિન અને શિવાની પર નજર રાખી શકતા.   

તૃષ્ણા માર્કેટિંગ ડિરેક્ટર હતી અને  બે દિવસથી ફ્રાંસ અને જર્મનીની બિસનેસ ટ્રીપ પરથી આજે પાછી આવવાની હતી.  સવારે રોજની જેમ નવેક વાગે એણે મોબાઈલ પર જોયું તો ઘરમાં કોઈ હોય તેવું લાગયુ નહીં.  ફરી એણે બાર વાગે ટ્રાય કરી, તો પણ કોઈ દેખાયું નહીં એટલે એણે કિશનને ટેક્સ્ટ કર્યો પણ એ મોટર વે પર હતો. આજે એક મોટા પ્રોજેક્ટને હાસિલ કરવા એને બ્રિસ્ટોલમાં પ્રેઝન્ટેશન કરવાનું હતું.  ફોનનો બઝ સાંભળી એણે કાર હાર્ડ શોલ્ડર પર રાખી તૃષ્ણાને ટેક્સ્ટ કર્યો કે સવારે સાત વાગે એણે ચેક કર્યું ત્યારે ઓલ વોઝ ઓકે.  બંને, જોબ અને પોતાના ફમિલીમાં ઘણાજ વ્યસ્ત રહેતા અને વારંવાર ભાર પૂર્વક કહેવા છતાં શિવનિ અને મિલીન પોતાનું ઘર છોડી છોકરાઓની સાથે કાયમ રહેવા જવા તૈયાર ન હતા.  ચાળીસ વર્ષથી આ ઘરમાં રહ્યા પછી ઘર, એરિયા, પાડોશ વગેરેથી ખૂબ ટેવાઇ ગયા હતા.  તેથી કૅમેરા ઇન્સ્ટોલ કર્યા પછી બન્નેને મમી, ડેડીની ચિંતા ઓછી રહેતી.   

ચારેક વાગે લંડન આવતી ચેનલ ટનલની ટ્રેન પકડાતાં પહેલા તૃષાએ ફરી મોબાઈલ પર નજર કરી પણ કોઈ ઘરે દેખાયું નહીં એટલે હવે એને ફિકર થઈ, ફરી એણે મમને ફોન કર્યો, પણ જવાબ ન મળ્યો.  એના ફોન પર બિસનેસ કોલ્સ વેઇટ થતાં હતા એટ્લે એણે વિચાર્યુકે પોતાને ઘરે જાય તે પહેલા પેરણ્ટ્સ ના ઘરે જઈ આવશે.

ઘર નજીક આવતા ફરી એણે મોબાઈલ તરફ નજર કરી,  એને લાગ્યું કે ડાઈનિંગ ટેબલ આગળ કોઈ જમીન પર પડ્યુછે, ધ્યાનથી જોતાં ખ્યાલ આવ્યોકે  એતો એના ડેડ છે અને માથા આગળ લોહીનું ખાબોચિયું હોય તેવુ લાગ્યું.  તરત એણે ઈમરજન્સી સર્વિસિસનો નંબર જોડ્યો.  તે આવી ત્યારે પેરામેડીક્સ  આવી ગયા હતા અને તૃષ્ણાએ  આપેલી માહિતી મુજબ બાજુવાળા પાસેથી ચાવી લેવા ગયા હતા.  એ દરમિયાન ઘરે આવ્યા પછી શિવાની ઉપર કપડાં બદલી શાવર લઈને નીચે  આવી કિચન/ડાઈનેટ માં પેસતાજ એની નજર ભોય પરપડેલા મિલીન પર પડી.  કશું વિચારે તે પેહલા તૃષ્ણાએ બારણું ખોલ્યું અને પેરામેડિક્સની સાથે અંદર આવી.

હોસ્પીટલમાં ડોક્ટરે જણાવ્યૂ કે માઈલ્ડ સ્ટ્રોક લાગેછે પણ સ્કેન ક્લિયર છે, ચિંતાનું કારણ નથી અને ઘરે જવાની છૂટ આપી.  

બીજે દિવસે શિવાનીના મોં પર વીંબલ્ડન જવાના પશ્ચાતાપના ભાવ જોઈ તૃષ્ણાએ બોધપાઠ આપ્યો! ‘મમ તમે ફરી આવ્યા તે સારું કર્યું છે, ખોટા વિચાર ના કર.  હકારાત્મક વિચાર કર.  બંનેને કેટલો આનંદ મળ્યો? ડોકટોરે કહયુને કે સ્ટ્રોકનું કારણ ક્લોટ છે જેના માટે એસ્પિરિનનો ડોઝ વધાર્યો છે’. અને મમ અમે હમેશાં તમારી સંભાળ રાખીશું.

અરે હાં, તને ખબરછે ને? ડેડે કેમેરા સિસ્ટમ માટે કેટલો વિરોધ કર્યો હતો.

                              પેરામેડિક્સે શું કહ્યું? ‘વાઈફાઇ સિસ્ટમ કેન સેવ લાઈવ્સ’!!!!