તસ્વીર બોલે છે…(17)પ્રજ્ઞા દાદભવાળા

સહિયરુ સર્જન ટંતીય ખેંચ

“તસ્વીર બોલે છે”  ના સમ્પાંદક શું બોલે છે. 

“તસ્વીર  બોલે છે” એવા ​ વિચાર ભલે મારા છે.
પણ  ખબર છે, આ  વિચારમાં કઈ હકીકત સમાણી છે.?

તસ્વીર પણ બોલે છે.

કુદરત જાણે સાથ જોડે છે
ફોટો નહિ શબ્દો બોલે છે.
ગમતા પાત્રો શોધી બોલે છે.
દરેકના મન અને ​વિચાર બોલે છે.
હા આજે તસ્વીર પણ બોલે છે.

પ્રેમની ઉષ્મા ઝાકળ બની બોલે છે.
પ્રેમ જાણે લટકી બોલે છે.
પ્રેમ નો તરફડાટ બોલે છે.
પ્રેમનો ઓડકાર ડ્રાઉં ડ્રાઉં,બોલે છે.
હા આજે તસ્વીર પણ બોલે છે.

ઉચે ચડવાની હરીફાય બોલે છે.
દુશ્મની ચાડી ખાય બોલે છે.
ટાટિયા ખેચ પગથી બોલે છે.
ગાદી અને સત્તા નો ગર્વ બોલે છે.
હા આજે તસ્વીર પણ બોલે છે.

દોસ્તી વારંવાર બોલે છે. 
એકબીજાનો વિશ્વાસ બોલે છે. 
નવી શોધ નો પ્રારંભ બોલે છે. 
“સહિયારો” સાથ “સર્જન”માં બોલે છે.
હા આજે તસ્વીર પણ બોલે છે.

પ્રકૃતિનો આત્મા આજે બોલે છે.
દેડકાનો સંહાર બોલે છે.
આવિષ્કારમાં કતલ બોલે છે.
ઝાકળના બિંદુમાં આંસુ બોલે છે.
હા આજે તસ્વીર પણ બોલે છે.

મોક્ષ માર્ગ લાકડી બોલે છે.
આવરણો વિના શુદ્ધતા બોલે છે. 
ગુરુ શિષ્યનો સાથ બોલે છે.
ગુરુનું જ્ઞાન મંગલમ બોલે છે.
હા આજે તસ્વીર પણ બોલે છે

રંગલો અને રંગલી બોલે છે. 
પ્રેમ નો અહેસાહસ
વિશ્વાસ,દોસ્તી
ગાદી અને સતા
ઝાકળના આંસુ
ગુરુનું જ્ઞાન
દેડકાનો સંહાર
આ બધું તસ્વીર બોલે છે
તો માનવી ચુપ કેમ છે ?

-પ્રજ્ઞાજી –

તસ્વીર બોલે છે …..(16) કલ્પના રઘુ

સહિયરુ સર્જન ટંતીય ખેંચ

 

તસ્વીર બોલે છે …..

અહીં ચિત્રમાં કૂવાને કાંઠે દેડકાનો પગ બીજા દેડકાએ પકડયો છે. અને ઉપર ખુલ્લું આકાશ નજરે પડે છે. હું અહીં દેડકા-દેડકીની કહાણી રંગલા-રંગલીનાં સંવાદ દ્વારા રજૂ કરી રહી છું.

આધુનિક જીવનનું કડવું છતાં મીઠું નગ્ન સત્ય રજૂ કરું છું. અસંખ્ય ભારતીય માતા-પિતા, છતે સંતાને વાંઝિયા બની ગયાં છે. બાળકો કૂવામાંનાં દેડકાં નહીં રહેતાં પરદેશ આવીને તેમનો સંસાર શરૂ કરે છે. કારણકે ક્ષિતિજ વિસ્તરતી જાય છે. હું-મારી પત્નિ અને મારાં બાળકોમાં તેમનો સંસાર પૂરો થઇ જાય છે. પાછળ વળીને જોવાનો તેમની પાસે સમય નથી, આ એક સત્ય છે અને તેમાં કંઇ અજૂગતુ નથી. આગળ વધવું છે તો પાછળ જોવાની જરૂ કયાં? ગંગા હિમાલયમાંથી ઉપરથી નીચેજ વહે. કયારેય સાંભળ્યું છે? નીચેથી ઉપર જાય છે?

તો મિત્રો, સાંભળો મારી રચના …

કૂવામાંનો દેડકો

 

રંગલા રંગલીનો સંવાદઃ

એક છે રંગલો, એક છે રંગલી. (૨)

રંગલો બોલે, સાંભળ રંગલી, (૨) તા થૈયા થૈયા તા થૈ …

કૂવાનાં કાંઠે જુઓ નજારો,

એક છે દેડકી, એક છે દેડકો.

દેડકો બોલે ડ્રાઉં ડ્રાઉં,

દેડકી બોલે ડ્રાઉં ડ્રાઉં.

આ ડ્રાઉં ડ્રાઉંના ચક્કરમાંથી,

હવે તો બહાર નીકળી,

કૂવામાંની દેડકીમાંથી,

બનીજા મારી દેડકી.

આ વહેતી નદી, તળાવ સમંદર,

અગાધ પાણી ચારેકોર.

લે સહારો જે મળે,

હવે રાહ નથી જોવાનો.

ભેટ મને ને પકડ હાથ,

ચાલ જઇએ દુનિયા પાર.

પાછળ ફરીને જોઇશ મા,

આગળ જોઇને દોડતી જા,

કુદકે ભૂસકે આગળ વધશું,

બહારની હવા ખાશું.

નાચશું ગાશું ડ્રાઉં ડ્રાઉં કરશું,

દોડશું ભૂસકા મારશું.

આપણે બન્ને પરણી જાશું,

એક બીજાના થાશું.

તું મારી દેડકી, હું તારો દેડકો,

આપણી દુનિયા વસાવશું.

અને કૂવામાંના દેડકાનું,

આપણું મ્હેણું ભાંગશું.

રંગલો કહે રંગલીને,

એ ના ભૂલતી વહાલી,

હું છું તારો રંગલો ને,

તું છે મારી રંગલી. તા થૈયા થૈયા તા થૈ …

કલ્પના રઘુ

તસ્વીર બોલે છે….(15) ધનંજય પંડ્યા

સહિયરુ સર્જન ટંતીય ખેંચ

 

દેડકા રાજા દેડકી રાણી પ્રેમમાં થઈ ગયા પાગલ
પકડા-પકડી શરૂ થઈ, ના જોયું આગળ-પાછળ

એકે મારી છલાંગ મોટી, પકડી લીધી લાકડી
બીજાએ પણ દોડી જઈને છલાંગ મારી ફાંકડી

નિશાન એવું લીધું ને પકડી પ્રેમીની તંગડી
જોવા જેવી થઈ હવે તો બની પ્રેમીઓની સાંકળી

હળવે-હળવે આવજે ઉપર, મજબુત પકડ છે મારી
પ્રેમ ગીત ગાશું સાથે સાથે ડ્રાંઉ-ડ્રાંઉ રાગ તાણી

ધનંજય પંડ્યા
૫૧૦ ૩૨૪ ૮૪૭૪

“છબી એક -સ્મરણો અનેક”-(13)પદમાં-કાન

10988296_10152835078559842_2816535904507271234_n

શણગાર સોળે સજીને ,અનેક સપનોની ગઠરી બાંધીને, શુકનવંતુ શ્રીફળ હાથમાં ધરીને કરી નિશ્ચય પ્રીતમ ઘેર જાવાનો !પણ હવે તું કેમ ઉભી? બારણે આવીને શીદ થંભી?આ  નાના શા ઉંબર ને ઓળંગતા તું કેમ ધ્રુજી? દિવસમાં કેટલી ય વાર તું ઓળંગતી,આજ તારા પગ કેમ ગયા થંભી?પિયરની વિદાય વેળા આવી, સાસરીયે જવાની વેળા આવીને પગ  મારા એમ ગયા થંભી.ભગવાનને યાદ કરું ત્યાતો મગજમાં એક ચમકારો થયો ને તેની સાથે રાધા અને ગોપીઓ યાદ આવી ગઈ

ભગવાનની સાથે નાતો જોડતી ગોપીને પણ આવો જ કઈ અનુભવ થયો હશે નેકારણ કેપ્રીતમની અને પ્રભુની જાતી તો આખરે નરજાતિને! ને તેની સાથે શાળામાં ભણતા એક કવિતા યાદ આવી ગઈ.શ્યામ રંગ સમીપે ન જવું મારે આજ થકી સહુ માં કાળાશ એતો સહુ એક સરખું સહુમાં કપટ હશે આવું? એમાય આપણે તો માણસ જાતી  તે વિચાર આવતા તેના પગ ગયા થંભી.રખેને તેનો પીયુ——

ગોપી થોડી શંકા અને થોડી અધીરાઈથી

ગોપી વનમાં પૂછે છે ઝાડ ઝાડને રે,પીપળા તે તો પ્રીતમને દીઠા ?

તારી છાયામાં પ્રભુ રાસ રમે ,ગોપી પૂછે છે ઝાડ ઝાડને રે

વડલા તે તો વાલમને દીઠા?તારી થાળીમાં પ્રીતમ પ્રભુ ભોજન કરે

તુલસી તે તો ત્રીકમને દીઠા,તારા વીના પ્રભુ થાળ ના જમે.

ગોપી વનમાં પૂછે છે ઝાડ ઝાડને રે કાંટાળી વાડ વાડને રે

ગોપી વનમાં પૂછે છે ઝાડ ઝાડને રે   આમ દ્વીધામાં કેમ?

શું તેનો પતિ એક આદરણીય પ્રેમની નજરે તેને જોશે?ઘરમાં સાસુ નણંદ માંનની નજરે જોશે?કરિયાવરમાં કઈ વધતું ઓછુ તો નહી પડેને! મારા સગા સંબંધી મારા મિત્ર વર્તુળ સાથે હું મનની મોકલાશ અનુભવીશ?વળી મારી જોબનો પણ પ્રશ્ન –કરી શકીશ કે નહી?અને ધર્મનો પ્રશ્ન તો ઉભો જ?આવા તો અનેક પ્રશ્ન મનમાં  ઉઠતા ને પગ ગયા થંભી.

એટલામાં લાઉડ સ્પીકરમાં એક ગીત ગુંજી ઉઠ્યું, મરાઠીગીત હ્તુ,વ્હાલી દીકરીને વિદાય સાથે સાથે તેના સુખની મંગલ કામના કરતુ ગીત જા મૂલી જા તુઝા ઘરી તું સુખી રહામને યાદ અપાવી રહ્યું ને વળી પાછા મનમાં તરંગો ઉઠવા લાગ્યા ને જાવાની તાલાવેલી લાગી.ને માં તે તો મને સમજાવ્યું હતુ કે આ નાળીયેર છે ને તે તને જીવનમાં કેમ રહેવું તેની શિક્ષા આપે છે.પોતાની રક્ષા કાજે નાળીયેરના ઉપરના પડની જેમ સખ્ત એટલે કે મજબુત રહી મનથી શુદ્ધ અને મીઠાશ  ભર્યું રાખીશ તો જીવન હૃષ્ટ પુષ્ટ બનશે,અને જ્યાં જ્યાં નજર તારી ફરે આનંદ આનદ સઘળે વર્તાય.માં દીકરીને એક મરાઠી ગીતમાં કહે છે બગુ  નકો તું માગે માગે,લાડકે બઘ પુઢે ,મોઠ્યાચી તું સુન પાટલીન માંનાચી હ્સ્લે બીલ્વ્રર લગીન ચૂડે બઘુ નકો તું માઘે માઘેતારો લગ્ન ચૂડો હસી રહ્યો છે ને કહી રહ્યો છે તારે તો આગળ વધવાનું છે દીકરી તું પાછુ પાછુ વાળીને જોઇશ માં.મારી લાડકવાયી તું તો મોટા ઘરની વહુવારું છો પાછુ પાછુ વાળીને તું જોઇશ માં વળી મારી ભાભીના વ્હાલ ભર્યા બોલ મને આગળ વધવા પ્રેરણા કરે છે.માને  તો જેટલું કહેવાય તેટલું જ કહી  શકાયને? પણ મારી ભાભીનું સ્થાન મારા જીવનમાં મા કરતા  જરાય ઓછુ નથી.ભાભી તે મને જે પ્રેમની શીખ આપી છે ને તે મારા જીવનમાં અગ્રસ્થાને રહેશે. એ પ્રેમ વડે સારા સંસારને જીતી લઇશ.માં, તે દીધેલ સંસ્કાર મારામાં સારા વણાઈ ગયા છે

પ્રેમલ જ્યોતિ તારો દાખવી મુજ જીવન પંથ ઉજાળ

ડગમગતો પગ રાખ તું સ્થિર મુજ ,દુર નજર છો ના જાય,

દુર નજર જોવા લોભ લગીરના એક ડગલું બસ થાય,

મારે એક ડગલું બસ થાય

એક એક ડગલું ભરતા ભરતા ઉન્નતિના શિખરે હું પહોચું,

ત્યાંથી પાછી ના હું ફરું.

પદમાં-કાન  

તસ્વીર બોલે છે….(14) ફૂલવતી શાહ

સહિયરુ સર્જન ટંતીય ખેંચ

તસ્વીર તો ઘણી સુંદર છે.એને જોતાં નકારાત્મક   તેમજ  હકારાત્મક  બંને પ્રકાર ના વિચારો આવી જાય છે. બંને રીતે વિચારણા કરીએ .આપણી કહેવત છે , ” જેવી દ્રષ્ટિ તેવી સૃષ્ટી ”  કાળા રંગના કાચ માંથી જોનારને દુનિયા વાદળ ઘેરી ઘુન્ઘળી દેખાશે,પછી ભલેને સૂર્ય સોળે કળાયે પ્રકાશી રહ્યો હોય.જ્યારે શુદ્ધ રંગ વિહીન  સ્વચ્છ  કાચમાંથી જોનારને દુનિયા એના કુદરતી રંગે રંગાયેલી રળિયામણી  દેખાશે  .આ  તસ્વીર પણ માનસ પટ પર  કૈક એવી જ દ્વિધા ઉત્પન્ન કરે એવી  છે. એક દેડકો આપ બળે ઉપર ચઢી રહ્યો છે(1) જ્યારે બીજો દેડકો તેનો પગ પકડી  તેને  આગળ વધતો અટકાવી રહ્યો  છે.  અથવા (2)  બીજો દેડકો તેનો પગ પકડી સાથે ઉપર જવા પ્રયત્ન કરી રહ્યો છે.
કોઈક ને એવો  વિચાર આવે કે આગળ વધી રહેલા દેડકા ને પાછળ પકડી રહેલ દેડકો રોકી રહ્યો છે. પાછળ  પડી ગયેલો  દેડકો વિચારે કે મારાથી  આગળ કોઈ જાય શું? આગળ વધતાને હું અટકાવું ત્યારે જ હું સાચો . તેનો પગ તાણી  નીચે પાડવા પ્રયત્ન કરી રહ્યો છે.આમ બીજાની પ્રગતિ સહન ન થતાં ,બીજાની પ્રગતિમાં વિઘ્ન નાખવાની વૃત્તિ દેખાઈ આવે છે.  ઈર્ષા અને અદેખાઈની ભાવના! આનાં થી જુદું એમ પણ હોઈ શકે કે ઉપર ચઢી રહેલ દેડકાભાઈ જ ગર્વિષ્ટ હોય. “હું “ પણું  એ અજ્ઞાનતા છે. મારા જેવું કોઈ નાં હોવું જોઈએ. હું જ કંઈક છું. પહેરવું , ઓઢવું કે બોલવું ….કોઈ મારી બરાબરી કરનાર ના હોવું જોઈએ.સમાજમાં મારી તોલે કોઈ આવવું ના જોઈએ . રખે કોઈ એનું અનુકરણ કરનાર નીકળે તો પગની લાત મારી એવો તો પછાડવો કે ફરી ઉભો જ ના થઇ શકે.આવી પણ શક્યતા હોઈ શકે.
પરન્તુ આ જ તસ્વીરને હકારાત્મક  દ્રષ્ટી બિંદુ થી નિહાળીએ તો કંઈક ઉચ્ચ આદર્શ આપી જશે. હું  (ઉપર વાળો દેડકો) આગળ વધવા પ્રયત્ન કરું છું,મારા આપબળે ઉપર ચઢવા જઉં  છું. તું પણ મારી પાછળ  ઉપર આવ. મારો પગ પકડ. હું તને મારી સાથે જ ઉંચે  ચઢાવીશ. એમાં  ઉત્તમ  ભાવના એ રહેલી છે કે મારા વિચારો  અને મારા વર્તન નું અનુકરણ કરી ને જેટલી તાકાત હોય તેટલી તાકાત અજમાવી મારો પગ પકડી રાખ.મારી સાથે ઉપર ચઢ. ઉપર વાળો દેડકો સાવધાનીપુર્વક આગળ વધી રહ્યો છે. સાથેસાથે પોતાને ભરોસે પગ પકડી પાછળ આવી રહેલા દેડકાનું પણ એને ધ્યાન છે.”વાડ  હોય તો વેલો ચઢે ” . ઉપર વાળા દેડકાની જેમ  માતા- પિતા બાળકો ની  ઉન્નતિ માં રસ લે. પતિ – પત્ની એકબીજાની  પ્રગતિમાં સહકાર આપે. સશક્ત યુવાન વર્ગ કુટુંબના  વૃધ્ધ અને અશકતોને સહાયરૂપ બને. આર્થિક સદ્ધર વ્યક્તિઓ અને  ઉત્તમ અભ્યાસ કરેલી વ્યક્તિઓ  નિરક્ષરતા નું નિવારણ કરવા કટિબદ્ધ થાય. શાળાઓ અને કોલેજો નું પુરતા પ્રમાણમાં નિર્માણ કરે / કરાવે  કે જેથી  કોઈ પણ બાળક અભણ ન રહે. ધનવાન અને સાહસિક વ્યક્તિ નવા ઉદ્યોગો સ્થાપી સમાજમાં રોજગારી ની તકો પૂરી પાડે જેથી કોઈ યુવાન બેકાર ન રહે. સમાજની જ્ઞાન અને વૈભવથી સમૃધ્ધ એવી  વ્યક્તિઓએ  પોતાની શક્તિ પ્રમાણે જરૂરીઆતમંદો ને મદદ રૂપ થવાની ઉચ્ચ ભાવના ઉપર વાળો દેડકો આપી રહ્યો છે.  આશા રાખીએ કે સમાજ આ તસ્વીર માંથી સુંદર બોધ ગ્રહણ કરે!
ફૂલવતી શાહ

“છબી એક- સ્મરણો અનેક”-(11) ધનંજય પંડયા

“બેઠક”માં ધનંજય ભાઈનું સ્વાગત છે.

આપ આજ રીતે હાજરી આપો અને આપની રચના અમને પીરસતા રહો 

10988296_10152835078559842_2816535904507271234_n

મનમોહિની

 કોયલ જેવો કંઠ એનો 

મધથી મધુર વાણી

વર્ષા શી ​શીતળતા એમાં

મનડુ લઇ ગઇ તાણી

પહેલા પહેલા જોઈ જ્યારે

મનડુ ગયું હરખાઈ

​રૂપ ની છાલક એવી વાગી

તન મન ગયા ભીંજાઈ

વાહ વાહ ઈશ્વર ​વાહ પરમેશ્વર ​

શું સુંદરતા,પ્રભુ તારી જ બલિહારી ​

સુંદરતા ના ગિરી શિખરની

પ્રભુ છબી ​મેં એમાં ​નિહાળી

​-ધનંજય પંડયા-

૫૧૦-૩૨૪-૮૪૭૪

 

તસ્વીર બોલે છે-(13)-શૈલા મુન્શા

શૈલાબેન મુન્શાના બે હાઇકુ તેજ ધારે સંપૂર્ણ અને ગમે તેવા રચાયા  છે.

80646

1- છે શું હિંમત?

જવા તો દઉં બીજે!

છોડ તો ખરો

2- પડું કે બચું

અવકાશ નથી બીજો,

શરણે તારે.

શૈલા મુન્શા

www.smunshaw.wordpress.com

તસ્વીર બોલે છે (૧૧) ચિમન પટેલ “ચમન”

haiku -chiman paTel

વાહ! ચિમનભાઇ

હાઇકુ માં કથા

1- જાય તો ખરો

મને મુકીને બીજે

છોડું ત્યારેને?

ચિમનભાઇ પટેલ “ચમન”

” ટાંટીયા ખેંચ” નો સચિત્ર અહેવાલ. આ હાઇકુ વાંચીને આવી જ છબી મનમાં રચાય

| Leave a comment

એક નવતર પ્રયોગ -તસ્વીર બોલે છે (૧૨) જીતેન્દ્ર પાઢ

Posted on by

સહિયરુ સર્જન ટંતીય ખેંચ

ટાટીયો ખેંચવાનું બંધ કર 

આપ મેળે તું હવે આગળ વધ
જો મોટું થવું હોય તારે તો
સમજ, હિંમત રાખ ને સંઘર્ષ કર 

નહીં જીવવા દે ન કર જગત તને 

હો,  વિકટ સમય તો સામનો કર
નક્કી વિજય હશે, તું જ હાથમાં
એ વિચારે સંજોગોને માત કર
હું ય આપી શકું હાથ પણ લાચારી છોડીને 

ખુદ્દારી કર જીતે

 

જીતેન્દ્ર પાઢ ( વોશિંગ્ટન -સીએટલ )

| Leave a comment

“છબી એક- સ્મરણો અનેક” – પ્રિયતમને દ્વાર (૧૦) વિજય શાહ

 

10988296_10152835078559842_2816535904507271234_n

જયારે સુમિત ના પપ્પા મમ્મી અહીં આવ્યા તે દિવસે વિચારો થી આર્દ્ર મને સવારે વહેલો ઉઠી ગયો. રેણુ તો બે દિવસ થી રસોઈ અને તેમની આગતા સ્વાગત ના કાર્યોમાં સક્રિય હતી અને તેની દશા મનથી હરખાતી પણ અંતરમન થી દ્રવિત હતી તે જોઈને_ ચીનીને એક નજર જોઈ ત્યારે મારા મનનાં ભાવો આ કવિતા માં મુર્તિમંત કર્યા.

મારા ઘરની લાડલી અલ્લડ ચંચળ પ્રેમાળ ચીની

પુખ્તતા પામી ચાલી પ્રિયતમને દ્વાર

તે ઘર મળતા ભુલજે સર્વ ભુતકાળ અને માનજે

આ એક વાતનો મોટો ભાર પિયર અને સાસરુ બને એક સમાન

હાસ્ય, અર્પણ ને સ્વિકાર આવે જો એક સાથ.

નિજ ને ઓગાળી વેરવાના છે પુષ્પો હાસ્યના

સારુ – નરસુ જે છે તે તારુ સઘળુ સ્વિકારી

વહેવાનુ છે જીવન એક સાથ જેમ

સમાયે સરિતા ઉદધિ ને દ્વારા…..

ચીની બને ઉદાસ છોડતા પિયરવાસ પણ

હૈયે આનંદ અપાર જાતા પ્રિયતમ ને દ્વાર.

આ કવિતા જયારે ડો. બંસી મહેતા અને સુશીલા બહેને સાંભળી ત્યારે તેમને આનંદ હતો – કુલિન પુત્રવધુ મેળવવાનો.

જિંદગી જેમ ઝડપથી વહે છે તેમ તે વિદાય ના દિવસો ની કલ્પનાથી પિતૃહ્દય આર્દ્ર રહે છે. બધા ભલે ગમે તે કહે પણ મારી તો એક જ દિકરી છે – અને કન્યાદાન નું કંકુ ભાલે એક જ વખત લાગે તેવી ભાવના સતત રહે છે.

આને ઘણી વખત પેલી પર્વતરાજા ની વિદાય વાળી વાત પમ મનમાં ઘુમરાતી રહે કે…

જાણે કેવી દીધી હશે વિદાય……. કે પર્વતરાજા નાં ઘરે થી

નીકળેલી કોઇ નદી કયારેય પાછી પિયર આવી નથી…..

ભારતિય સંસ્કૃતિ ના ઘણા સદગુણો રેણુ લઈને મારે ઘરે આવી છે. અને તે જયારે મુ.કાકા (મારા સસરા ચિનુભાઇ ગાંધી) ની વાત કરે ત્યારે એ વાત ઘણી જ ગમે…..

તેઓ ને છ દિકરી અને બે દિકરા નો વસ્તાર…. તેમને તેમની બધી જ દિકરીઓ ખુબ વહાલી – અને એક વાત બહુ જ ઠાવકાઇ થી દરેક દિકરીઓ ને શીખવેલી અને તે એ કે “તમારા સંસાર – સાસરીમાં કદી માથુ નહીં મારીયે પણ તમે તમારુ ભાગ્ય લઈ ને આવ્યા છે. સુખ મળે કે દુખ તે તમારુ ભાગ્ય – રડતા આ ઘરના ઓટલે આવશો તો સાચી સલાહ મળશે – પણ છાવરશે કોઈ જ નહીં.”

તે જ વાત ચીની ને હું લગ્ન પછી સમજાવીશ…….. પણ કોણ જાણે કેમ એ દુખી થશે તો એ દુખ ના પડઘા અમને બંને ને તેને જેટલુ દુખ પડતુ હશે તેટલુ જ પડશે. સંવેદના ની અને લાગણી ની વાત છે – પણ ચીની ના જન્મ વખતે શારદાબા એ સમય સુચક્તા વાપરી બંને જીવો ને પીડાતા બચાવ્યા હતા – અને નાની દિકરી આવ્યાની વધાઈ નો ફોન આવ્યો ત્યારે લક્ષ્મી માતા આવ્યા….. કહી હેત ની હેલી વરસાવી હતી તે વાત આટલે વરસે યાદ આવે છે.

ખરી વાત તો તે જ છે. ચીનીનાં જન્મ પછી કદી પૈસાની તંત્રી પડી નથી. ગરીબાઈ નું ઘડતર જરુર છે પણ દરિદ્રતા મનમાં કયાંય નથી – અને એ વાતને અહેસાસ સુમિત ને તેણે બહુ જ સલુકાઈ થી કરાવ્યો. મારા બાપા ના રાજમાં તડકો છાયડો ઘણો જોયો છે. તેથી પૈસા ની કોઈ જ આછલકાઈ મારામાં નથી અને તેની કોઈ ઘેલછા પણ નથી.

આવી રુડી દિકરી ને ઘણી જ તકલીફો પડી પણ – મમ્મી – કહી ને આજે પણ મમ્મી નાં ખોળામાં સરકી જતા અને કૃત્રિમ ગુસ્સો કરી ને મમ્મી ની રીસ ને ક્ષણ વાર માં હસાવી દેતી

સુમિત સાથે તે રંગે ચંગે મઝા કરે – ફરે પણ તેમની વાતો માં જો સુમિત કયાંક કશુક બોસીઝમ કરવા જાય તો…. મારા પપ્પા પાસે તારે ટ્રેઈનીંગ લેવી જોઈએ……. ખબર પડે છે કે પત્નિ નું મહત્વ શું છે. ? એક ગાડી ના બે પૈંડા છીયે…… કોઈ એ ઘાયલ થવાનુ નહીં અને કોઈને ઘાયલ કરવાનું નહીં, સમજયો