Category Archives: જીગીષા પટેલ

સંવેદનાના પડઘા-૪૭ વિયોગ

પોતાના મૃત્યુબાદ શરીરનું દેહદાન કરવાનું વિલમાં લખી ગયેલ વિદ્યાગૌરીના નિશ્ચેતન દેહને છેલ્લીવાર જોવા આવેલ દીકરા,દીકરીઓ અને પુત્રવધુઓ સૌના મનમાં ગુનાહીત ભાવના સાથેના આંસુ અને હ્રદયમાં ખૂંચે તેવી વેદના હતી.પરતું હવે તો બહુ મોડું થઈ ગયું હતું.દીકરીઓ ખૂબ રડતી હતી કે … Continue reading

Posted in જીગીષા પટેલ, વાર્તા, સંવેદનાના પડઘા | Tagged , | 3 Comments

સંવેદનાના પડઘા ૪૬ સાચો નિર્ણય

ધરા ન્યુયોર્ક એરપોર્ટથી લોંગઆઈલેન્ડ તેની ખાસ સહેલી ગોપીની દીકરીના લગ્ન માટે તેના પતિ સાથે જઈ રહી હતી.કેટલા વર્ષો પછી તે ગોપીને આજે આમ અમેરિકામાં મળવાની હતી તેથી તે ખૂબ ખુશ હતી.ગોપી સાથે સ્કૂલ અને કોલેજમાં માણેલી અનેક ખાટીમીઠી યાદોને વાગોળતી … Continue reading

Posted in જીગીષા પટેલ, વાર્તા, સંવેદનાના પડઘા | 3 Comments

સંવેદનાના પડઘા-૪૫ સમાજમાં જાગરુતતા લાવવી જરુરી છે.

રાત્રિના લગભગ બે વાગ્યા હતા.અનિતા જોર જોરથી તેના માતા-પિતાના રુમનું બારણું ખટખટાવી રહી હતી.તે રુમની બહાર જોરથી ચીસો પાડીને ગુસ્સાથી લાલચોળ બની રડી રહી હતી. “ ડેડી બહાર નિકળો,મને મારો પાસપોર્ટ આપી દો ,મારે ઈન્ડીયા જવું છે.તમે બહાર નહીં આવો … Continue reading

Posted in જીગીષા પટેલ, વાર્તા, સંવેદનાના પડઘા, Uncategorized | Tagged , , , | 1 Comment

સંવેદનાના પડઘા- ૪૦ -સુમન- જિગિષા પટેલ

સુમનના લગ્નની આજે પહેલી જ રાત હતી.તેને રુમમાં બેસાડીને તેની દૂરની નણંદો ઠઠ્ઠા મશ્કરી કરતી “ભાભી મારા ભાઈ પાસેથી બહુ મોંઘી ભેટ ન માંગતા,જલ્દી માની જજો” કહી હસતી હસતીજતી રહી.સુમન હારતોરા અને દાગીનાનો ભાર શરીર પરથી હળવો કરવાની સાથે રુમની … Continue reading

Posted in જીગીષા પટેલ, સંવેદનાના પડઘા | Leave a comment

સંવેદનાના પડઘા ૩૭- માનવ – જિગિષા પટેલ

લગભગ રાતના સાત વાગ્યાનો સમય હતો. રસ્તા સાવ સૂમસામ હતા. કોણ જાણે કેમ આખું અમદાવાદ શહેર હિન્દુ -મુસ્લિમના કોમી રમખાણોથી ભડકે બળી રહ્યું હતું. કાલ સુધી જે માણસો પડોશીઓ અને મિત્રો બની દિવાળી,ઈદ, રથયાત્રામાં સાથે બેસીને એક થાળીમાં ખાતા હતા … Continue reading

Posted in જીગીષા પટેલ, સંવેદનાના પડઘા | 9 Comments

૩૬ -સંવેદનાના પડઘા- જિગિષા પટેલ

કવિતા આજે ફરી એકવાર સજી ધજીને તૈયાર થઈ હતી. માએ દર વખતની જેમ આ વખતે પણ ગરમ નાસ્તા સાથે કોરા નાસ્તા ,એક બે મીઠાઈ ,જ્યુસ,ચા-કોફી બધું જ મહારાજ પાસે તૈયાર કરાવ્યુ હતું. પપ્પા પણ ઓફીસેથી નીકળીને વહેલા આવી નાહી -ધોઈ … Continue reading

Posted in જીગીષા પટેલ, સંવેદનાના પડઘા | 3 Comments

૩૫ – સંવેદનાના પડઘા –વહાલાની વસમી વિદાય- જિગિષા પટેલ

  કાળઝાળ ગરમી ને કાળા ડીબાંગ વાદળ સમ ધુમાડોકારમી એ ચીસો ને માનવ મેદનીની અસહ્ય અકળામણોપાંચમે માળથી ઢગલો થઈ પડતી, યુવાન દીકરા- દીકરીઓની ચીસ પાડી, પડતી લાશોપિતાની કંઈ ન કરી શકવાની મજબૂરી અને માતાની વેદનાભરી ચીસોકોઈ બચાવો,ભગવાન બચાવો,મારા દીકરી-દીકરાને કોઈ … Continue reading

Posted in જીગીષા પટેલ, સંવેદનાના પડઘા | 4 Comments

સંવેદનાના પડઘા- ૩૨ મા ના વહાલની અનુભૂતિ

મા ના વ્હાલની સંવેદનાને શું શબ્દોથી વર્ણવી શકાય?ભગવાનને નરી આંખે આપણે જોઈ શકીએ છીએ?નહીં ને ! તે સચ્ચિદાનંદ આનંદની માત્ર અનુભૂતિ જ કરી શકાય.એવીરીતે માના પ્રેમની પણ અનુભૂતિ જ હોય , તેનું શબ્દોમાં વર્ણન કરવું નામુમકીન છે.       … Continue reading

Posted in જીગીષા પટેલ, વાર્તા, સંવેદનાના પડઘા | Tagged , , , , | 3 Comments

૩૧ – સંવેદનાના પડઘા- મૃગજળ સીંચીને મેં ઉછેરી વેલ-જિગિષા પટેલ

મેધા સાવ કોરીધાકોર આંખથી નાનાભાઈ સોહમની લાશને છેલ્લીવાર એક નજરે જોઈ રહી હતી. ત્રણ દિવસ પછી ફ્લેટના દરવાજો તોડીને તે એક બે તેના નજીકના મિત્રોને લઈને અંદર આવી હતી. ફ્લેટની અંદર ઘૂસતાં જ નાક ફાટી જાય તેવી સોહમના ત્રણ દિવસ … Continue reading

Posted in જીગીષા પટેલ, સંવેદનાના પડઘા | Leave a comment

30 – સંવેદનાના પડઘા- મેરા વો સામાન લોટા દો

ન્યુયોર્કની એન્ગલવુડ હોસ્પિટલમાં ચંદ્રકલા તેના સંબંધીની ખબર પૂછવા આવી હતી. હોસ્પીટલનાં પાંચમા માળના રુમ નંબર પ૧માં આવીને જોયું તો તક્તિ પર નામ કોઈ બીજુ લખ્યું હતું. તેને થયું આટલે દૂર આવી જ છું તો જરા ખખડાવીને જોઈ તો લઉં કે … Continue reading

Posted in જીગીષા પટેલ, સંવેદનાના પડઘા | 1 Comment