૨-અજ્ઞાતવાસ-જિગીષા દિલીપ

મારો રેસકોર્સ પ્રવેશ
એ સમય હતો ૧૯૭૩નો,મેં S.S.C.મેટ્રીકની પરિક્ષા આપી હતી. મેટ્રીકની પરિક્ષા પછીનું લાંબું ત્રણ મહિનાનું વેકેશન હતું.હું શરીરે સાવ દૂબળો અને કમર પતલી છોકરી જેવી ,ઊંચાઈ ૫.૧૦“ઈંચ ,અને ખાવામાં સાવ નબળો અને રુખીબાએ બગાડેલો.હું ખૂબ પાતળો હતો ,એટલે મારું શરીર સોષ્ઠવ જરા મજબૂત થાય માટે ગ્રાન્ટ રોડ પર આવેલ ,ઈરાનીનાં જીમમાં વહેલી સવારે મને કસરત કરવા મોકલવાનું મમ્મી-પપ્પાએ નક્કી કર્યુ. હું મમ્મીને બહેન કહેતો હતો.બહેને કીધું ,’નકુલ કાલે સવારે તારે પાંચ વાગે ઈરાનીને ત્યાં જીમમાં પહોંચી જવાનું છે.હું તને ૪.૩૦ વાગે ઉઠાડી દઈશ.મેં મિસ્ટર હિંદ ,જીમનાં માલિક સાથે વાત કરી લીધી છે.’બહેનની ઇચ્છાથી મેં પરાણે જીમમાં જવાનું ચાલુ કર્યું.
સ્વભાવે આળસુ મને મિસ્ટર હિંદનાં જીમમાં જરાપણ મઝા ન આવે.ઈરાનીને ત્યાં જીમમાં ચાર પાંચ કૂતરા અને પાંચ છ પાળેલી બિલાડીઓ હતી.તેની પી અને છી ની વાસ મારાં નાકમાં ભરાઈ જતી.મિસ્ટર હિંદ ,અખાડાનાં માલિક,શરીરે દારાસિંગ જેવા અને ૭૦ થી ૮૦ કીલો વજન રમત રમતમાં ઉપાડી કસરત કરતા. હું પાંચ,દસ કિલો વજન પણ માંડ માંડ ઊંચકી શકતો.મારી સાથે કસરત કરતાં છ સાત રુષ્ટપુષ્ટ કસાયેલા શરીરવાળા ઈરાની છોકરાઓ મને જોઈને મારી ઠઠ્ઠા મશ્કરી કરતા. મિ.હિન્દ મને કહેતા ”દીકરા,તારું કંઈ નહીં થાય! ચીકન ખા,અંડા ખા,મટન ખા ,યે દાલભાત સે તેરા કુછ નહીં હોનેવાલા સમઝા.” જે મને ગમતું નહી.મને કસરતમાં જરાય રસ પડતો નહીં ,એમાં વહેલી સવારે બસ મળતી નહીં અને ચાલીને જવું પડતું તે વધારાનું.મેં બહેનને ના પાડી કે મને જીમમાં મઝા નથી આવતી ,પણ બહેને મારું કંઈ સાંભળ્યું નહીં અને કીધું “કસરત તો શરીર બનાવવા કરવી જ પડશે.”
હું રોજ મારાં સૂરજ -કિરણ એપાર્ટમેન્ટ બ્રીચકેન્ડીથી નીકળી તારદેવ થઈ હાજીઅલી ચાલતો વહેલી સવારે નીકળતો, ત્યારે ભાયખલ્લાનાં તબેલામાં રહેતાં ઘોડા સવારે લાઈન સર તારદેવ થઈને જ હાજી અલી થઈ રેસકોર્સ ચાલતા જતાં.એ જમાનામાં રેસકોર્સ પર તબેલા હતાં નહીં.એટલે રેસનાં ઘોડાનાં તબેલા ભાયખલ્લા રાખવામાં આવતાં. મને રેસ માટે તૈયાર કરેલા રુષ્ટપુષ્ટ, સાફસુથરા, પાણીદાર ઘોડા બહુજ આકર્ષતા.ઘોડા સાથે જાણે મારે જનમ જનમનો નાતો હતો.એક દિવસ જીમ જવાને બદલે હું ઘોડાની પાછળ પાછળ તેમને ફોલો કરતો તેમની સાથે વાતો કરતો તારદેવથી રેસકોર્સ ચાલતો ચાલતો જતો હતો. મને ઘોડાની બોડીલેંગ્વેજ પરથી તેમની બધી વાત સમજાઈ જતી.હું ઘોડા સાથે ચાલતો અને તેને પંપાળી, તેના કાનમાં કંઈ કહેતો. આમ ઘોડા સાથે વાતચીત કરતો જોઈ રસ્તે પસાર થતાં લોકો મારી પર હસતા.
મહાલક્ષ્મી વટાવીને જ્યાં આગળ વધ્યો ,ત્યાં બે છોકરીઓ પોતાના ફ્લેટમાંથી નીકળી.એક જરાક શામળી ,વાંકડીયા વાળ વાળી પણ ચુલબુલી હતી.બીજી ગોરી,લાંબી છોકરી ખૂબ દેખાવડી હતી.તેણે લાંબાં કાળા વાળ પોનીટેઈલની જેમ બાંધેલા હતા,તેણે ટ્રેક સૂટનાં નેવીબ્લુ કલરનાં પેન્ટ પર રેડ અને બ્લુ રંગનું સ્લીવલેસ ટોપ પહેર્યું હતું.વહેલી સવારનાં મેકઅપ વગરનો પણ તેનો ગૌર ચહેરો એકદમ આકર્ષક લાગતો હતો.તેણે મને ઘોડાનાં કાનમાં વાત કરતો જોઈને મારી મશ્કરી કરતાં ,આંખ ઉલાળી ,કોણી મારતા તેની ફ્રેન્ડને કીધું,”જો,પેલો,ભોપો.” અને બંને મારી સામે જોઈને જોરજોરથી હસવા લાગ્યાં..મેં બ્લુ ટ્રેકપેન્ટવાળી છોકરીને ઉપરથી નીચે સુધી કરડાકી ભરી નજરે જોઈ.સહેજ આગળ ચાલીને મેં પાછળ ફરી જોયું અને જ્યાં મારી નજર તેની તરફ ફરી મળી એટલે ફરી તે બોલી,’ભોપો.’હું અંદરથી તો ખૂબ ચિડાયો પણ મારી ઘોડા સાથેની વાતમાં મને વધુ રસ હતો એટલે હું તેના તરફથી નજર ફેરવી ઘોડા સાથે આગળ આગળ ચાલવા લાગ્યો.જો કે મને તેમની હસવાની ખીખયાટી થોડી સંભળાઈ એટલે મેં પાછા વળીને જોયું એટલે ફરી પેલીએ મને ચિડાવતાં કીધું,’ભોપો’. હવે હું નજર ફેરવી સીધે સીધો ચાલવા લાગ્યો.
ઘોડાઓ રેસકોર્સનાં પાછળનાં ગેલોપ રેસ્ટોરન્ટનાં રસ્તે અંદર જવા લાગ્યા.હું તો હજુ તેમની પાછળ પાછળ ચાલતો ચાલતો થોડીથોડી વારે તેમનાં કાનમાં કંઈ કહેતો રહેતો હતો.ઘોડાઓ હવે રેસકોર્સ પહેલા આવતાં નાના ટ્રેકમાં દાખલ થઈ ગયા.આ ઘોડાઓને ટ્રેઈનીંગ આપે તે પહેલાનો વોર્મઅપ કરવાનો ટ્રેક હતો.
હું પણ પાછળ પાછળ અંદર જવા લાગ્યો ત્યાં પઠાણ ચોકીદારે ડંડો અડાડી કહ્યું”અબે એય કીધર જા રહે હો?રુક જા! ઈધર.”હું ત્યાં જ અટકી ગયો.એક મોટા વડનાં ઝાડ નીચે બેઠો.ટ્રેઈનર નાના નાના ઘોડાને જમણી અને ડાબી બાજુ વળવાનું શીખવતા અને રેસ માટે જરુરી ટ્રેનીંગ આપતા હતા.હું એકીટશે ઘોડાઓને જોઈ રહેતો.માલિશ કરેલા, ચળકતી ,તગતગતી કાળી અને બ્રાઉન કલરની ચામડીવાળા અને સરસ રીતે કાપેલી કેશવાળી વાળા ઘોડા શાનદાર લાગતાં હતાં.હું એમને જોતો જ રહેતો.તેમને જોવામાં મારાં એક બે કલાક ક્યાં પસાર થઈ જતાં તેની ખબર જ ન પડતી.છેલ્લો અડધો કલાક હું પણ જાણે ઘોડાઓને કસરત કરતાં જોઈ વોર્મ અપ થઈ જતો અને રેસકોર્સનાં ટ્રેક પર દોડીને રાઉન્ડ મારતો.ટ્રેકસુટ પરસેવાવાળો જોઈને ,બહેન રોજ ખુશ થતી અને રુખીબાને કહેતી ‘ આટલી સરસ હાઈટ છે અને શરીર ભરાશે પછી જો મારો દિકરો કેટલો હેન્ડસમ લાગશે!
રેસટ્રેક પર દોડવાથી મારું શરીર સૌષ્ઠવ પણ સારું થતું જતું હતું.હવે તો આ મારેા રોજનો કાર્યક્રમ થઈ ગયો હતો.તારદેવથી ઘોડાઓની પાછળ પાછળ તેમની સાથે વાતો કરતાં રેસકોર્સ સુધી આવવું અને વડ નીચે બેસીને ઘોડાઓને જોઈ રહેવું,તેમાં મને કોણ જાણે શું યે આનંદ મળતો!!મેં રોજ જીમ જવાના બદલે રેસકોર્સ જવાનું ,મારું જૂઠાણું ચાલુ જ રાખ્યું હતું ,કારણ મને ઘોડાઓને જોવા ,તેમની બોડી લેગ્વેંજ સમજવી -બધાંમાં ખૂબ મઝા પડતી.તેમના ટ્રેઈનર ઘોડા સાથે જે રીતે વાત કરતાં ,તેમજ એક ટ્રેઈનર બીજા ટ્રેઈનર સાથે જે વાત ઘોડા અંગે કરતાં તે હું ધ્યાનથી સાંભળતો.
” આજ અસ્ટેરીયા નહીં જીતેગા,આજ ઉસકા મુડ દેખો!”
“ આજ યે ક્લાસીમેં એનર્જી બહોત દિખતી હૈ દેખો!”
આ બધું મને ઘોડાજ્ઞાનની જાણકારીમાં વધારો કરી રહ્યું હતું.હું ઘોડાઓને વધારે ને વધારે સમજતો થઈ ગયો હતો અને ઘોડાની બોડીલેંગ્વેંજ પણ મને વધુને વધુ સમજાવા લાગી હતી.આમ તો હું બધાંજ ઘોડાને પ્રેમ કરતો પણ એક કાળો ઘોડો મને ખૂબ ગમતો.તેની કાળી ચકચકતી ચામડી અને તેના કપાળમાં મોટો ડાયમન્ડ જેવા આકારનો સફેદ ટીકો હતો.તે મને ખૂબ રૂપાળો અને શાનદાર લાગતો હતો.તેનું નામ તેના માલિકે રીશેલ્યુ રાખેલ,થ્રી મસ્કેટીયર્સમાં ઘોડાનું નામ હતું તે જ.તે રીશેલ્યુ પણ મને ખૂબ પ્રેમ કરતો.મને પાંચ ફૂટ દૂરથી જ જોતાં તેની હણહણાટી ચાલુ થઈ જાય અને મારી નજીક આવે પછી તો ત્યાં જ ઊભો રહી જાય.ખસે જ નહીંને.ઘોડાનાં (Syces )કેરટેકર મારી પર અને રીશેલ્યુ બંને પર ચિડાય.રીશેલ્યુ મારી નજીક આવતાં જ તેના કાન સરવા કરી દેતો અને મને મળવા ઉત્સુક હેાય તેમ પગ પણ ઊંચાનીચા કરતો …
અમારી વચ્ચે ગયા જન્મનો કોઈ તંતું બંધાએલ હશે કે શું?
એક દિવસ રેસકોર્સ પર બહુ મોટી ચહલપહલ ચાલતી હતી.આજે ભારતની મોટી રેસ રમાવાની હતી.
મારો એક ગર્ભશ્રીમંત દોસ્ત નરેન દેસાઈ હતો.તેના પપ્પા રેસકોર્સનાં મેમ્બર હતા. વેકેશનનાં અમારા અંગ્રેજીનાં ક્લાસમાંથી પાછા આવતાં તે દિવસે નરેને મને કીધું, ‘ચાલ આજે મારી ગાડીમાં તને ઘેર ઉતારી દઉં.’અમે બંને ગાડીમાં વાત કરતાં હતા રેસની.નરેને કીધું “આજે હું રેસકોર્સ જવાનો છું.”
મેં કીધું ,’હું તો રોજ જાઉં છું,આજે બહુ મોટી રેસ છે.’મેં નરેનને બધી વાત કરી કે મને ઘોડા બહુ ગમેછે અને મને તેની ભાષા પણ સમજાય છે ,તેની બોડી લેંગવેજને હું બરાબર સમજી શકું છું.નરેન મારો ખાસ મિત્ર હતો.તેણે મને પૂછ્યું “નકુલ,તારે આજની રેસમાં આવવું છે?”
મેં તો ખૂબ ખુશ થઈને હા પાડી.મેં ઘેર જઈ રુખીબાને કીધું ‘ બા મારે આજે મારા મિત્રની ભાઈની લગ્નની પાર્ટીમાં જવાનું છે.મને થોડો નાસ્તો જ આપી દો,મારે જમવું નથી અને બહેનને કહી દેજો કે હું પાર્ટીમાં ગયો છું મને આવતા મોડું થશે.’હું તો રેસકોર્સમાં જવા સુટબુટ ,ટાઈ સાથે પહેરી તૈયાર થઈ ગયો. નરેન અને તેના પપ્પા મને લેવા આવી ગયા.ગાડીનું હોર્ન સાંભળતાં જાણે મારું મન કોઈ અણજાણ ખુશીથી નાચી રહ્યું હતું.અમે ત્રણે જણ રેસકોર્સ પહોંચી ગયા.
ને આમ ….રેસકોર્સ અને …ઘોડા ….મારાં જીવનમાં પ્રવેશ્યાં.
-જિગીષા દિલીપ

મિત્રો આ સાથે નવલકથાની ઓડિયો બુક મૂકી છે માણજો. 

5 thoughts on “૨-અજ્ઞાતવાસ-જિગીષા દિલીપ

  1. જિગિષા,
    વાર્તાના ફ્લો સાથે તારો વાંચનનો ફ્લો ખૂબ સરસ તાલમેલ સાથે જળવાઈને વહે છે.
    વાંચનમાં આવતા આરોહ અવરોહ સાથે બેકગ્રાઉન્ડ મ્યૂઝિકનું સંયોજન પણ વાહ…
    મઝા આવશે આ નવતર કથાબીજને માણવાની.

    Liked by 1 person

  2. જિગીષા બેન,
    નવલકથા સરસ આકાર લઈ રહી છે. ઓડિયો પણ ખૂબ સુંદર. મજા આવે છે.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.