વીનુ મર્ચંટ વાર્તા સ્પર્ધા- અષાઢી મેઘલી રાત-૧૧

હીરાબા ભર ઊંઘમાંથી એકદમ જાગી ગયા,બહુ જ ખરાબ સપનુ જોયું હતુ. આખું શરીર પરસેવે રેબઝેબ હતું. પાસે પડેલ લોટામાંથી થોડું પાણી પીધું અને હાશકારો અનુભવ્યો કે હાશ! આતો સપનું હતું. બારીનો પડદો ખસેડીને જોયું તો ગયા શનિવારથી શરુ થયેલ અષાઢી વરસાદની હેલી બંધ થવાનું નામ નહોતી  લેતી. બંગલાના કંપાઉંડમાં ભરાયેલ દેડકાનો ડ્રાંઉ ડ્રાંઉ અવાજ અને વરસતા વરસાદથી બચવા જગ્યા શોધતા ભસતાં  કૂતરાનો અવાજ હીરાબાને દેડકાં અને કૂતરાં રડી રહ્યા હોય તેવો ભાસતો હતો. અરે સાત દિવસના વરસાદથી નમી ગયેલ ઝાડ પરથી પડતા પાણી પણ તેમના સપનાની સાક્ષી રુપે બાને ઝાડ રડતાં હોય એવુ લાગતું હતું .આ અમાસની અષાઢી મેઘલી રાતમાં ચંદ્ર કાળા ભમ્મર વાદળોની વચ્ચે છુપાઈ ગયો હતો અને આકાશમાં એકપણ ચમકીલો તારો દેખાતો નહોતો .આખી સૃષ્ટિ બાના મનના ગભરાટનું પ્રતિબિંબ બની ગઈ હતી. દિકરી પ્રતિક્ષા ને નવ મહિના પૂરા થઈ ગયા હતાં .ગઈકાલ સાંજથી તેની તબિયત ઢીલી હતી.આની આગળની ડિલિવરીમાં ટવીન્સ આવીને તરત ગુજરી ગયા હતાં .તેને ત્રણ દીકરીઓ તો હતી જ શ્રીયા દસ વર્ષની,પ્રિયા સાત વર્ષની ને રીયા ચાર વર્ષની અને દીકરીઓ તેને જાનથી પણ વધારે વ્હાલી હતી પણ કોણ જાણે કેમ ડાહી અને સમજુ પ્રતિક્ષાને દિકરો તો જોઈતો જ હતો. એ ૧૯૭૦ના જમાનામાં દીકરા ને દીકરીમાં સમાજમાં ખૂબ ભેદ હતો. ભાઈ નહી હોય તો મારી દીકરીઓને પિયરવાટ બંધ થઈ જશે. સસરાની કરોડો રુપિયાની મિલકત જેઠના દીકરાઓને સસરા આપી દેશે .આમ ઘર અને સમાજના દબાવ હેઠળ આવી પ્રતિક્ષા એક પછી એક બાળક ને જન્મ આપતી રહી.આ એની પાંચમી ડીલીવરી હતી અને તબિયત જરા નરમગરમ જ રહેતી હતી. હીરાબાને મન એમ હતું કે આ અમાસની કાળી ભારે રાત નીકળી જાય તો સારું પણ ત્યાં તો ટેલિફોનની ધંટડી વાગી. બાને અમાસ નહોતી જોઈતી પણ “વહી હોતા હૈ જો મંજૂરે ખૂદા હોતા હૈ”

બા એ ફોન ઉઠાવ્યો અને સામે છેડેથી પ્રતિક્ષાના પતિ પ્રદીપે કીધું ”બા પ્રતિક્ષાને લઈને દવાખાને પહોંચુ છું તમે સીધા ત્યાં આવી જાવ. દવાખાને જતાં પહેલા પ્રતિક્ષાએ દીકરીઓના માથે ચુમી ભરી ઓઢવાના સરખા ઓઢાડયા .ડિલિવરી પછી દવાખાનેથી સીધી બા ને ત્યાં જવાની હોવાથી પ્રદીપ પર સૂચનાઓ નો વરસાદ વરસાવી દીધો અને વચ્ચે વચ્ચે આવતા દરદના દુઃખના સિસકારા સાથે બોલી” જો દીપ કાલથી કલબ જવાનું બંધ ,મારી દીકરીઓ સ્કૂલેથી આવે એટલે તૈયાર કરી મારી પાસે લઈ આવજે, મારી રાજકુંવરીઓનું  મોં જોયા વગર મારો દિવસ જશે નહીં”.નાની રીયા જરા જિદ્દી હતી એટલે પ્રતિક્ષાએ તેના માટે ખાસ સૂચવ્યું “જો રીયુ સાથે સમજાવીને કામ લેજે  એને જરા પણ રડાવીશ નહી,બેચાર દિવસનો જ સવાલ છે હું દવાખાનેથી ઘેર જાઉં પછી તો બાના ઘેર મારી પાસે જ આવી જશે”.આમ વાત કરતા ગાડીમાં બેસી દવાખાને પહોંચતા તો દરદ તડામાર આવવા લાગ્યું .દવાખાને પહોંચ્યા ત્યાં ડ્રાઈવર બાને લઈને આવી ગયો હતો. બાની અનુભવી આંખો એ જોઈ લીધુ હતું કે દર સેંકડે આવતા દરદમાં મિનિટોમાં જ ડિલિવરી થઈ જશે એટલે તે પ્રતિક્ષાનો હાથ પકડી તેને લેબર રુમમા મૂકી આવ્યા.”મારી દિકરી ને આવખતે દિકરો દેજે મારા વ્હાલા” એમ ભગવાન ને પ્રાર્થના કરતા વેઈટિંગ રુમમાં ઉચાટ ભર્યા ચિત્તથી આંટા મારતા રહ્યા .બાના ચિત્તમાં જે ચિંતા ને બેચેની હતી તેમાં આ અષાઢી મેઘલી અમાસની રાતના જોરદાર વીજળીના કડાકા અને વાદળોના ગડગડાહટથી થતાં બોમ્બના ભડાકા જેવા કાન ફાડી નાંખતા અવાજો વધારો કરી રહ્યા હતાં .બા ના સરવા કાનને તો આ અવાજ વચ્ચે પણ બાળકના રડવાનો અવાજ સાંભળવો હતો. ઓપરેશન થિયેટરમાં ચાર પાંચ નર્સો ઝડપથી અંદર બહાર કરવા લાગી. બા જરા ગભરાયા,બા  નર્સ અંદર ગઈ એટલે થિયેટરના બારણે કાન દઈને અંદરની પરિસ્થિતીનો તાગ કાઢવા મથ્યા ત્યાં તો એક વીજળીનો જોરદાર ચમકારો થયો અમાસના અંધારાને ચીરીને એક સેંકડ માટે પૃથ્વી પર સફેદ વાદળી ઝાંયવાળો પ્રકાશ રેલાઈ ઓલવાઈ ગયો.આ સાથે જ બાએ બાળકનો રડવાનો અવાજ સાંભળ્યો ને હાશ મારી દિકરી છૂટી થઈ તેનો હાશકારો અનુભવ્યો અને થોડીવારમાં તો એક નર્સ બહાર આવી અને

“બા પેંડા ખવડાવો તમારા ઘેર દિકરો આવ્યો છે” ના આનંદના સમાચાર આપ્યા.બા ની ખુશીનો પાર ન  રહ્યો.બા એ ખુશી સાથે બટવામાંથી  સો ની નોટ કાઢી તેને આપી ને પૂછ્યું “મને કયારે મા દિકરાને મળવા દેશે?”બા થોડીવારમાં બોલાવું કહી નર્સ અંદર ગઇ. પ્રદીપ દવાખાનાના વરંડામાં આંટા મારતો હતો.  બા એ ખૂબ ઉત્સાહ સાથે તેને દિકરાના સમાચાર આપ્યા અને પ્રતિક્ષાને રૂમમાં લાવે ત્યાં સુધીમાં દવાખાનાની પાસે જ આવેલ તેના ઘેર જઈને દિકરો આવ્યાના સમાચાર બધાને આપવા અને ચા ને સૂંઠ,સવાનું પાણી લઈ પાછા આવવા કીધું .
દિકરાને નવડાવીને નર્સે બા ના હાથમાં મૂકયો. પ્રતિક્ષાએ પૂછયું “બા બાબો કોના જેવો લાગે છે? મારો રણછોડજીના મંદિર માં થાળ કરજે” આટલું બોલતાં બોલતાં તો તેને પરસેવો થઈ ગયો. શ્વાસ ફૂલવા લાગ્યો. બાબાને નર્સને આપી બા પ્રતિક્ષાને કપાળે હાથ ફેરવવા ગયા ત્યાં તો તેનું શરીર સાવ ઠંડુંગાર,પરસેવે રેબઝેબ તેના ઉપર નીચે ઓઢેલ ચાદર ને કપડાં લોહીથી લદબદ!!! બાએ સાથે લાવેલ સાડલો ઓઢાડી તરત ડોકટર ને નર્સને બોલાવવા બૂમાબૂમ કરી મૂકી. ડોકટર  અને નર્સોએ ઓક્સિજન ,લોહી બંધ થવાના ઈંજેક્શન સાથે ગ્લુકોઝ અને લોહીના બાટલા ચડાવવા માંડ્યા .બીજા બે ત્રણ વધુ નિષ્ણાત ડોકટરોને બોલાવ્યા. બધા એ મળી ખૂબ મહેનત કર પણ લોહીનો અસ્ખલિત પ્રવાહ બંધ ન થયો .ગર્ભાશયનું હેમરેજ થઈ ગયું હતું. ડોક્ટરના બધાજ પ્રયત્ન નાકામ રહ્યા .હજુ તો સાસરાને પિયરના વિશાળ કુંટુંબીજનો ને પ્રદીપે દિકરાના જન્મના આનંદના સમાચાર આપ્યા હતા. બંને પરિવારના લોકો આ આનંદનો ઉત્સવ મનાવવાની તૈયારી કરી રહ્યા હતા ત્યાં તો પ્રતિક્ષા બધાને પ્રતીક્ષા કરતાં છોડીને ચાલી ગઈ.  હા ,હીરાબાનું બિહામણું સપનું સાચુ પડી ગયું.

નવજાત દિકરાએ તો હજી માની કૂખમાં રહી સાંભળેલ માના હ્રદયના ધડકારા સાંભળવાની આદત નહોતી છોડી, હમણાં જ તેની નાડ કાપી હતી તેનું લોહી પણ સૂકાયું નહોતું ,માના  ધાવણનો સ્વાદ દીકરાએ નહોતો ચાખ્યો ને મા તેને નોંધારો મૂકી ને આ ફાની દુનિયા છોડી ચાલી ગઈ.હમણાં જ બોલતી ચાલતી પ્રતિક્ષા હવે શબ બની ગઈ  હતી.  હીરાબાની લાડકી ચાર માસૂમને મૂકીને દુનિયા છોડી ગઈ હતી.હીરાબાના માથે આભ તૂટી પડ્યું હતું. પ્રતિક્ષાના મૃતદેહને તૈયાર કરી હીરાબાના વિશાળ ડ્રોઈંગ રૂમમાં લાવ્યા હતા. હૈયાફાટ રુદન કરતાં કરતાં ચારે ભાભીઓએ વ્હાલી નણંદને સૌભાગ્યના સોળે શણગારથી  સજાવી હતી. વહી ગયેલા લોહી ને  તાજી ડિલિવરીને લીધે મોં પરના સોજાને લીધે તેનો ગોરો ચહેરો વધુ ગોરો ને ગોળમટોળ લાગતો હતો. કાળા વાંકડીયા વાળ,કપાળમાં મોટો ચાંલ્લો, કંકુ ભરેલ સેંથો ને તેમાં લાલ જડતર મોતીની લટકતી દામણી અને તેને જ મેચીંગ અણીયાળા નાક પર શોભતી નથ. ……જરકશી રુપેરી તોઈની બોર્ડરને સાચા ચળકતા બાદલા ભરેલ લાલ ગવનમાં ચિરનિદ્રામાં પોઢેલ  પ્રતિક્ષા જાણે હમણાં ઊભી થઈને બોલશે તેમ તેના છેલ્લા દર્શન કરવા આવતા દરેક આપ્તજન આંસુ ભરેલી આંખે ને ભારે હ્રદયે વિચારતા હતા……..બહોળો સાસરી અને પિયરનો પરિવાર ઘર કંપાઉંડ અને રસ્તા પર સમાતો નહતો.

રૂઆબદાર, મિલમાલીક પ્રતિક્ષાના સસરા વ્હાલસોયી દિકરી જેવી પુત્રવધુને ગુમાવી બેબસ થઈ ગયા હતાં. ભાઈઓ ,બહેનો ભાભીઓ ,જેઠાણી બધાં માથા પછાડી આક્રંદ કરતા હતા. કોણ કોને આશ્વાસન આપે? પ્રતિક્ષા એવી હોશિયાર ,પરગજુ અને સાલસ સ્વભાવની હતી કે દરેક ના હ્રદયમાં તેનું આગવું સ્થાન હતું .પ્રદીપ તો પકડાયો પકડાતો નહતો. પ્રતિક્ષાના બેજાન શરીર ને ચુમતો ને નજીરવી શકાય તેવા દુઃખથી પ્રેમાલાપ કરતા પ્રદીપના વેણ વજ્ જેવી છાતીવાળા પુરુષોને પણ રડાવી દે તેવા હતા. અરે! પેલી ફૂલ જેવી ત્રણ દિકરીઓ તો સાવ હતપ્રભ બની ગઈ હતી.ભાઈને દવાખાનેથી લઈને મા આવવાની હતી ને તેને કયાં લઈ જાય છે???  ‘દિકરો તો જોઈએ જ’-   એ જિદ્દે  ત્રણ દીકરીઓ ને દિકરાને નોંધારા ને નમાયા છોડી મા ચાલી ગઈ…………..

આજે એ જ અમાસની અષાઢી મેઘલી રાત છે.આજે પ્રતિક્ષાની  પિસ્તાલીસમી વર્સી છે. શ્રીયાની દુબઈના દરિયા કિનારાની વિશાળ વિલાના પોર્ચમાં ત્રણે બહેનનો અને મામા-મામી  પૂજા ને પ્રાર્થના કરીને બેઠા છે. મા ના ફોટા સામે જોઈને મામી ને કહેછે, ”ભગવાન બધું કરજો પણ નાની ઉંમરમાં કોઈની મા ન મરજો .જેની
મા મરે એને દસે દિશાના વાયરા જીવનમાં વેઠવા પડે છે.જીવનની હરેક પળે સુખમાં ને દુઃખમાં મા ના અખૂટ,અણમોલ પ્રેમની ખોટ અમારા બાલ મનને ઝંઝોડી નાંખતી હતી.માનો કોઈ પર્યાય નથી.અમે સ્કૂલેથી પાછા ફરીએ તો કોઈ ઝાંપે અમારી રાહ જોવાવાળુ નહોતું. તમને શું ભાવે છે? આજે કેમ ભૂખ નથી? એવું કોઈએ પૂછયું નથી.નાસ્તાના ડબ્બામાં માના હાથના ઢેબરા,સુખડી કે પુરી ખાધા નથી. કેન્ટીનના સમોસાથી પેટ ભર્યા છે.યૌવનની મુગ્ધાવસ્થામાં પિરીયડ,સેકસ અને પહેલા પ્રેમની મુંઝવણમાં માના પ્રેમ ને હૂંફ ભરેલ ખોળા ને યાદ કરી રાતોની રાતો રડયા છીએ. રીયુ જેને ખૂબ પ્રેમની જરુર હતી ને તેના પ્રેમ વિહીન વિતેલ બાળપણથી
સર્જાયેલ તેની મન:સ્થિતીનુ વર્ણન કરવું મુશ્કેલ છે. ત્રીસ ને ચાલીસની ઉંમરે દેખાવડી,હોશિયાર અને શ્રીમંત પ્રિયા ને રીયાએ જાતે જ સમાધાન કરી લગ્ન કરવા પડયા હતા. સાસરાના સુખ દુઃખના વાતના વિસામા પણ મા વગર કોને કહે? “ આમ  હરેક પળે માના પ્રેમ વગર વલખતી દીકરીઓની આંસુ ભરી આપવીતી અમાસની અષાઢી મેઘલી રાત કરતાં પણ વધુ કાજલઘેરી હતી…………

 

About Pragnaji

Personal Links http://pragnaji.wordpress.com/ https://shabdonusarjan.wordpress.com/ http://gujaratidaglo.wordpress.com/
This entry was posted in અષાઢની મેઘલી રાત, વિનુ મરચંટ વાર્તા સ્પર્ધા and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s