બાળવાર્તા -(૯) પર્યાવરણ -અલ્પાબેન વસા

મિત્રો નવા સર્જકનું પ્રેમથી સ્વાગત કરીએ  કોઈ લખે ત્યારે સંવેદના ને શબ્દો મળતા હોય છે અને કલમ અજાણતા જ કેળવાતી હોય છે. અલ્પાબેન આપના બ્લોગ પર પ્રથમ વાર પધાર્યા છે તો ચાલો ઉમળકાભેર તેમનું સ્વાગત કરીએ  અને એમનો પરિચય એમની જ પંક્તિમાં આપું છું.

ક્યારેક અનાયાસે સ્ફૂરેલું ,

ક્યારેક સંજોગોએ મઢેલું ,

તો ક્યારેક ખૂબ મહેનતે ગોઠવાયેલા સહ્દય શબ્દો .

પણ અંતે તો છે મારો પોતાનો અનુભવ, સમજણ અને દ્રષ્ટિકોણ

કાલે તા. ૫/૫ , ૫મી જૂન, પર્યાવરણ દિવસ છે. તો આજે એની જ વાર્તા કરું. એટલે પર્યાવરણનો અર્થ પણ તમને બરોબર સમજાઈ જાય.

એક હતો સોનુ. બધા એને ( ગટુ ) કહેતા ,તમારા જેવો  જ નાનકડો. ગામની બહાર સીમમાં તેનું નાનકડું ઘર. એના પપ્પા મમ્મી માળીનું કામ કરતા હતા. ગટુ  એના પપ્પા સાથે રોજ વગડામાં ફૂલ ચૂંટવા જાય. ને મમ્મી સાથે બેસીને ગણતરી મુજબ ફૂલના પડિકા તૈયાર કરે. અને આમ સ્કુલે ગયા વગર જ ૧ થી ૧૦૦ સુધીની ગણતરી તે શીખી ગયો. ફૂલોના રંગ અને જાત ઓળખતા પણ શીખી ગયો હતો. એ તો ફૂલ, ઝાડ ને વેલા સાથે નાચે, ગાય ને વાતો પણ કરે.

એક દિવસ એક અકસ્માત થયો, ને તેના પપ્પા મમ્મી બન્ને ભગવાનના ઘરે પહોંચી ગયા. હવે તે એકલો થઈ ગયો હતો. પણ તે બહાદુર હતો. રડતો ન હતો. માળીનું કામ કરતો એટલે રોજ એના પપ્પા સાથે બધા મંદિરોમાં ફૂલ આપવા જતો, તેથી બધા પૂજારી અને ભક્તો તેને કંઈ ને કંઈ જમાડી દેતા. સીમના બધા ઝાડ ને છોડ તેના મિત્રો હતા. એકવાર એને તાવ આવ્યો. તે તો લીમડાના ઝાડ નીચે સૂઈ ગયો. ઉઠ્યો ત્યારે તાવ ગુમ. એકવાર સીમમાં રમતા રમતા તેને પેટમાં દુખવા આવ્યું. તેને તરત તેના પપ્પાની વાત યાદ આવી. ને તેણે ફુદીના અને તુલસીના થોડા થોડા પાન તોડી, ચાવી લીધાં. ને પેટનું દર્દ ગાયબ. એકવાર ઠંડીના દિવસોમાં એને જરા શરદી જેવું લાગતું હતું. એણે અજમા અને તુલસીના પાન ખાઈ લીધાં. તેના શરીરમાં ગરમાવો આવી ગયો.ને શરદી થઈ ગઈ છૂ મંતર. કેવી મજા, ન ડોક્ટર, ન ઈંન્જેક્શન, કે ન કડવી દવા . આ ઝાડ પાન આપણા મુખ્ય પર્યાવરણ. એની ખૂબ સંભાળ રાખવાની.

સોનુ (ગટુ)સવારે ઉઠી, સીમમાંથી ફૂલો સાથે સૂકા પાંદડા ને સૂકી ડાળીઓ પણ વીણી લાવતો. પૂજારી કાકા સાથે બેસીને, સૂકી ડાળીઓ સળગાવી તેના પર રસોઈ કરતો. ગેસ તો હતો નહીં. અને સૂકા પાનમાં થી પતરાળી ને પડીયા બનાવતા શીખી ગયો. ને તે વેચી પૈસા પણ કમાતો થયો.

એકવાર ગીચ ઝાડીમાં થી પસાર થતા કાંટા વાળા ઝાડની ડાળી સાથે તેનો હાથ ઘસાઈ ગયો. ઉઝરડા પડ્યા, ને લોહી પણ નિકળ્યું. પણ બહાદુર સોનુ (ગટુ)એ તો પાક્યાના પાન ને તોડી, જરા મસળી ઘા ઉપર દબાવી દીધા. વગર મલમ, ને વગર બેન્ડએડ , સોનુ નો ઘા રુઝાઈ ગયો. ભૂખ લાગે ત્યારે તાજા મીઠા ફળો ખાઈ લે, ને તરસ લાગે તો નારિયેળ પાણી. કેવી મજા.

મુખ્ય તો આ ઝાડ -પાન આપણને જીવવા માટે શુધ્ધ પ્રાણવાયુ પુરો પાડે છે.  પર્યાવરણ ના તો હજી બીજા ઘણા ઘણા ફાયદા છે. તે તમે થોડા મોટા થશો એટલે સમજાશે.  તો આજથી નક્કી કરો, નવા ઝાડ ઉગાડવાના, તેને ખાતર- પાણી નાંખી સીંચવાના, ને તેનું રક્ષણ કરવાનું.

Thanks,
Alpa Vasa

આભાર અલ્પાબેન ખુબ મજા પડી ,વધુ મોકલતા રહેજો ..આ વખતે ગટુ અને બટુ be આપણી વાર્તાના પાત્રો બનાવ્યા છે માટે થોડોક,– નાનકડો ફેરફાર સ્વીકારજો…

Advertisements

About Pragnaji

Personal Links http://pragnaji.wordpress.com/ https://shabdonusarjan.wordpress.com/ http://gujaratidaglo.wordpress.com/
This entry was posted in "બેઠક "​, "વાર્તા રે વાર્તા", અલ્પાબેન વસા, બાળવાર્તા and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to બાળવાર્તા -(૯) પર્યાવરણ -અલ્પાબેન વસા

  1. tarulata કહે છે:

    Alpaben uttm rchnao blog pr muke tevi shubhechcha.

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s