ચાલો લહાણ કરીએ (18)બારી એટલી નાખી શકાતી હોત –

 

વારતા આખી ફરી માંડી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?

ને ક્ષણોની પોટલી બાંધી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?

ઘણી વાર કોઈ પંક્તિ જાણે આપણે માટે જ રચાય હોય તેવું મહેસુસ થાય છે.એવા ઘણા પ્રસંગો જિંદગી માં આવતા હોય છે કે એમ થાય કે જો એક જ વખત પાછા વળીને ફરી કરી શકાય તો  ? આ પ્રસંગ નો અંત કૈક જોડે જ લાવી શકાય .. એક વખત હું રસ્તો ચુકી ગઈ એટલે બીજા રસ્તે ગાડી વાળી અને ત્યાં કોઈ માણસ ખુબ ગતિએ ગાડી હંકારી ને આવતો હતો તેને મારી ગાડીને એવી ટક્કર મારી કે મારી ગાડી ચાર ગોથા ખાય ગઈ.  અમને બધાને વાગ્યું પરંતુ મારી મમ્મી ની તો જિંદગીજ બદલાઈ ગઈ. તેમને અત્યંત શારીરિક ઇજા ઉપરાંત સખત મગજમાં અસર થઇ ગઈ  અને તેને લીધે તેમની યાદશક્તિ  ચાલી ગઈ અને વ્યક્તિત્વ પણ બદલાઈ ગયું। આવા સમયે એમ થાય કે એક ક્ષણ જો પાછી ફરી ગઈ હોત તો ! રસ્તો  કેમ બદલ્યો ? એક “guilt” ની ભાવના સદાને માટે રહી જાય છે.

આપ બોલ્યા તે બધા શબ્દો પવન વાટે અહીં આવ્યા હશે પણ,

પત્રની માફક હવા વાંચી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?

કેટલીયે વખત કહેવાનું કહેવાતું નથી અને સાંભળવા મથતું મન આશાના તોરણ બાંધે છે.

જો પ્રવેશે કોઈ ઘરમાં તો પ્રવેશે ફકત સુખની લ્હેરખીઓ,

એક બારી એટલી નાંખી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?

માણસ વગર એકલા અટુલા  તો જિંદગી જીવાયજ નહિ. પણ દુઃખ પણ મૉટે ભાગે માણસ ના લીધેજ થતું હોય છે. દરેક આવનારા જો સુખની લહેરી લઈને આવે તો જીવન કેવું સુખમય જાય?

ડાળથી છુટ્ટું પડેલું પાંદડું, તૂટી ગયેલા શ્વાસ, પીછું,

ને સમયની આ તરડ સાંધી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?

સમય ની તાકાત  તો જુઓ…. છુટી ગયેલો સમય પાછો આવતો નથી એ વાત સત્ય છે.સમય જિંદગીના તાંતણા જોડે છે તેમ  સમય ને લીધેજ તાંતણા છૂટે છે, તરાડો પડે છે, દીવાલ બંધાય છે, સબંધો તૂટે છે અને દુઃખ પેદા થાય છે. ક્યારેક સબંધો સંધિ શકાય છે. પણ ઘણી વખત અતૂટ વેદના મૂકી ને તે સમય આગળ ચાલ્યો જાય છે.

આ ઉદાસી કોઈ છેપટ જેમ ખંખેરી શકતી હોત, અથવા,

વસ્ત્રની નીચેય જો ઢાંકી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?

ધૂળ ને ખંખેરવાની વાત લાગણી માટે વ્યક્ત કરતા  દિલની વેદનાને ખુબજ નાજુક રીતે વ્યક્ત કરે છે.  આમ તો મૉટે ભાગે આપણે ઉદાસી ખાંખેરીને જ પ્રસંગો માં પ્રવેશ કરતા હોઈએ છીએ. અને ખંખેરી ન શકાય ત્યારે તેને ઢાંકીએ તો છીએજ। પણ છતાંયે આપણી ઉદાસી આપણા હૃદય સાથે જોડાયેલી હોય છે અને હાસ્ય વચ્ચે ડોકિયાં કરતી હોય છે. ભલે લોકો તે જોય ન શકે પણ આપણે તો જાણીએ છીએ કે  રંગબેરંગી કપડાં નીચ્ચે, મેકપ ના થથોડા નીચ્ચે, હાસ્યના ઝબકારા નીચ્ચે એક ઉદાસીની નાની લહેર છે.

અનિલભાઈ ચાવડા જેટલી સુંદર રચનાઓ લખે છે તેવુંજ હૃદયસ્પર્શી તેમનું સુંદર વ્યક્તિત્વ છે.  તેમની બધીજ રચનાઓ મારા હૃદય ને તરતજ સ્પર્શી જાય છે માટે મેં તેમની રચના પસંદ કરી છે.  તેમની આ ગઝલ મને ગમે છે કારણ કે દરેક લીટી ગહેરા અર્થસભર છે.  જીવનના ઘણા પ્રસંગોને લાગુ પડતી હોય તેવી આ ગઝલ છે.

કેટલી સુંદર છે આ ગઝલ?

 

Darshana

Darshana V. Nadkarni, Ph.D.
Cell: 408-898-0000

Updates on Twitter @DarshanaN

Blog – http://darshanavnadkarni.wordpress.com/
“Success is the ability to go from one failure to another, with no loss of enthusiasm” – Sir Winston Churchill

Advertisements

About Pragnaji

Personal Links http://pragnaji.wordpress.com/ https://shabdonusarjan.wordpress.com/ http://gujaratidaglo.wordpress.com/
This entry was posted in "બેઠક "​, ચાલો લ્હાણ કરીએ, દર્શના વારિયા નાટકરણી and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to ચાલો લહાણ કરીએ (18)બારી એટલી નાખી શકાતી હોત –

  1. tarulata says:

    khrekhr touching gazal ane aasvad.srs Drshnaben.

    Like

  2. padmakshah says:

    ગઝલ અને આસ્વાદ ખુબ સરસ .દર્શનાબેન.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s