વિનુ મર્ચન્ટ વાર્તાસ્પર્ધા ૨૦૧૭ (૨૧) આમ કેમ ?

%e0%aa%86%e0%aa%b0%e0%aa%a4%e0%ab%80-%e0%aa%b0%e0%aa%be%e0%aa%9c%e0%aa%aa%e0%ab%8b%e0%aa%aa%e0%aa%9f

આરતી રાજપોપટ

ઓફ વ્હાઈટ ટ્રાઉઝર પર નીલા આસમાની રંગ નું ટોપ ,આંખો પર સન- ગ્લાસીસ ,ખભે લટકતી સ્ટાઈલિશ પર્સ ..લાઈટ મેકઅપ સાથે ઓપતો ચહેરો સહેજ ભરાવદાર પણ સુડોળ દેહ્યષ્ટિ .ખુબ સુંદર લાગી રહી હતી શાલિની.તેના ઘર ના પોર્ટિકો માંથી નીકળી ગેટ પાસે આવી ઓટોરિક્ષા માટે ઉભી રહી ત્યારે બાજુ ની કંસ્ટ્રકટીન્ગ સાઈટ પર ઉભેલી  મંજુ  તેને કૈક અચરજ,કૈક અહોભાવ અને હસરત ભેર ના જાણે કેવા કેવા ભાવ આંખો માં ભરી જોઈ રહી હતી.આ મંજુ નો રોજ નો ક્રમ હતો.શાલિની નો ઓફિસ જવાનો સમય ને મંજુ તેની ઓરડી ના દરવાજે આવી ઊભી જ રહી ગઈ હોય!ક્યારેક વેસ્ટર્ન ,ક્યારેક સલવાર કમીઝ,તો કદી સાડી આમ રોજ અલગ અલગ રૂપે તૈયાર થઇ નીકળતી શાલિની ને જોવી તેને બહુ ગમતી.

   મંજુ શાલિની ના મકાન ની બાજુ માં આવેલ ખાલી સાઈટ પર બની રહેલ નવા મકાન નું ધ્યાન રાખતા પગી ની ઘરવાળી હતી.શાલિની ના મકાન ના  ગેટ ની લગોલગ રહેવા માટે કાચી પાકી ઓરડી બનાવી હતી.ઓરડી નો દરવાજો કે જે ગેટ તરફ પડતો તો ત્યાં અચૂક આવી ઉભી રહી જતી મંજુ.શરૂઆત માં તો નહિ પણ પછી આ વાત થી સૌ અજાણ પણ નહોતી શાલિની.એ પોતાની સુંદરતા પર  એંઠતિ રૂપગર્વિતા ની અદા થી તીરછી નજરે જોઈ આ વસ્તુ નોટિસ કરતી.છેલ્લા કેટલાય સમય થી આ રોજ નો ક્રમ બની ગયો હતો બંને માટે!

  એક દિવસ શાલિની સાંજે ઓટો માંથી ઉતારી ..શોપિંગ બાઝાર જઈ ગ્રોસરી,ઘરવખરી ને બીજી જરૂરિયાત ની વસ્તુ ..ઘણું બધું ખરીદી લાવી હતી સામાન ઘણો હતો ને ઉચકવા માં જરા તકલીફ પડતી લાગી ત્યાંજ બહાર આવેલી મંજુ દોડતી આવી “લાવો બેન મને આપો હું મદદ કરી દઉં ” ને હસી ..શાલિની એ પણ આનાકાની ન કરતા તેના હાથમાં બે-ત્રણ બેગ પકડાવી.

ઉપર જઈ સામાન મૂકી મંજુ પાછી ફરતીતી ..શાલિની એ બોલાવી હાથમાં પૈસા આપવા લાગી..”ના ના બેન એની કઈ જરૂર નથી”..

“લઇ લે તારા હક ના છે”.

“ના કઈ વાંધો નઈ ..હું જાવ બેન?..કહી ચાલતી થઇ વળી ઉભી રહી જાણે આ મોકો કહેવા નો ચૂકવા ન માંગતી હોય એમ શાલિની સામે જોઈ ઉતાવળે બોલી ” બેન એક વાત કહું તમે બૌ સુંદર છો” શાલિની હસી પડી ” અચ્છા અચ્છા તારું નામ શું છે”

” બેન મંજુ…હું જાવ કઈ પણ કામ હોય તો મને બોલાવજો

હું આઇ નીચે જ રહુ છું ” કહી ગઈ. શાલિની એ પણ આજે પહેલી વાર બરાબર એને  જોઈ ..લગભગ ૩૦-૩૨ વર્ષ  ની  પોતાની જ ઉમર ની સાફ સુઘલતાથી પેરેલી સાડી,વ્યવસ્થિત ઓળેલા કાળા ભમ્મર વાળ ,ભીનો  વાન નમણું મોં કાજળઘેરી આંખો ..ઓછી કામણગારી નથી આ પણ વિચારી મનોમન હસી.

પછી રોજ સવારે હાસ્ય ને

કયારેક  વાતચીત  …ક્યારેક નાની મોટી મદદ માટે પણ સાંજે કે શનિ રવિ માં શાલિની મંજુ ને બોલાવી લેતી.અને આમ કરતા ક્યારે બંને વચ્ચે બેનપણા થઇ ગયા ખબર પણ ના પડી .અને આમ  પણ જયારે મન મળી જાય ત્યારે ઊંચ નીચ ,ગરીબ તવંગર એવા ભેદ ક્યાં વચ્ચે આવે છે! કૈક સરસ જમવાનું  બનાવે તો પણ મંજુ ને યાદ કરી  અપાતી  ..એક  વાર  શાલિની ના સલવાર કમીઝ  જોઈ ” બેન  આ તમારો ડ્રેસ  બૌ સરસ છે મને ખુબ ગમે  છે તો પ્રેમ થી એને એ ભેટ  કરી દીધો ..મંજુ  ના ના  કરતી રહી ‘ બેન હું આવા  કપડાં ક્યાં પેરુ છુ ..હું  શું  કરીશ એનું?શાલિની ..’ કેમ  તારો વર ના પાડશે પેરવાની’? ‘ ના ના એતો સુ ના પાડે ઈ તો બૌ શોખીન  છે મને જ શરમ આવે ‘.

‘ કઈ નઈ ઘર માં જ એને પેરી ને બતાવજે ખુબ શોભશે તારી પર .પણ શાલિની ની ના હસબન્ડ સોહમ ને બંને ના બહેનપણાં બહુ ગમતા નહિ..એ કહેતો ‘ આ શું અને તે ફ્રેન્ડ બનાવી રાખી છે? આખી સોસાયટી માં તને બીજું કોઈ મળ્યું નહિ’?

કેમ એમાં શું થયું એ માણસ નથી ..મારા જેવડીજ એક સ્ત્રી  જ છે  ને ..એમાં અને એટલે શું? મને એની કંપની ગમે છે .કેવી હસમુખી ,મીઠડી ને વાતોડી છે પાછી  સમજદાર પણ ખરી.’

‘ સારું સારું તું જાણ ને તારું કામ ..મારે શું .’

  શાલિની ના ઓફિસ જવાના સમયે અચાનક બે- ત્રણ દિવસ મંજુ ન દેખાણી તો એને થયું શું થયું હશે આ ક્યાં ગઈ હશે ..કે પછી આ તો ફરતા રામ કામ છોડી બીજે ચાલ્યા ગયા? ના ના એમ કઈ કહ્યા વગર થોડી ચાલી જાય? ત્યાંતો ચોથે દિવસે એજ પ્રફુલ્લિત સ્મિત સાથે મંજુ દેવી દેખાયા ..’ કા  અલી ક્યાં ચાલી ગઈ હતી’ ?  ‘મારી બેન ના ગામ ગઈ તી ‘

  બે દિવસ પછી સવાર ના ટાઈમે શાલિની ન દેખાઈ ..સવાર ની બપોર થઇ તોય ન દેખાતા મંજુ ‘ બેન ની તબિયત તો સારી હશે ને લાવ જોઈ આવું  વિચારી ઉપર ગઈ.સાચેજ શાલિની ની તબિયત બરાબર નહોતી ખુબ માથું ચડ્યું તું ને થોડો તાવ પણ હતો એમજ પથારી માં ઉનમુન પડી તી .

‘ અરે રે બેન ઠીક નોતું તો મને બોલાવાય ને ..લાવો બામ ઘસી દઉં …સરસ મસાજ કરી દીધો ..કોફી બનાવી દીધી ..શાલિની ને થોડું સારું લાગ્યું.

મંજુ: ‘ તે હે બેન શરીરે ઠીક નથી ને સાઇબ ઓફિસ વ યા ગયા? મારો વર તો રોયો હું મંદી હોવ તો આગળપાછળ ફરી ગૂંગળાવી મારે મને.શાલિની ને અંદર કશુંક ખુંચ્યુ.’ હા એને મિટિંગ હતી એટલે જવું પડ્યું.’

 ‘અચ્છા તને પૂછવાનુંજ રહી ગયું તારા વર ને ડ્રેસ પહેરી બતાવ્યો એને ગમ્યો?’

‘ હોવે બેન ..મારો રસિક એમ તો બૌ રસિયો છે ..બેન પાછું

તમને ખબર છે ઓલી ફિલમ ની બાયું ની જેમ કેડે હાથ રખાવી મોબાઇલ મા ફોટું પણ પાડ્યા .એને હેત ઊભરાય ને ત્યાંરે મને રિઝવવા એવા અછોવાના કરે ને …કે હુંય મુઈ એમાં તણાઇ જ જાવ ‘ બોલતી બોલતી લાલઘુમ થઇ ગઇ .

‘ઓહો મોટી વરધેલી નો જોઈ હોય તો’.અને એ વધુ શરમાઈ ગઈ.

 પછી ઘણી વાર વાત કરી મંજુ ગઈ…પણ આજે એની વાતો એ શાલિની ને વિચારતી કરી દીધી હતી.કે આમ  કેમ?પોતાને અભિભૂત થઇ નીરખતી મંજુ ને જોઈ પોતે પોરસાતી હતી એની આજે એને મીઠી ઈર્ષા થઇ રહી હતી અને અનાયાસે ..અચાનક જ એ બંને ની સરખામણી કરવા લાગી.એક કાચી પાકી ઓરડી માં જમીન પાર ગાદલું પણ નહિ ગોદડી કે ચટાઈ પાથરી સુતા હશે કદાચ..છતાં એ લોકો ની જિંદગી માં કેવો રોમાન્સ છે અને અહીં બધું હોવા છતાં અમારો સંબંધ છીછરો ,ઉપરછલ્લો ને નીરસ કેમ લાગે છે? શું એક બીજા માટે સમય નથી કે કેર નથી?

 આજે રાતે  સોહમ એના ફ્રેન્ડ ના ઘેર વિકેન્ડ નાઈટ સ્ટે માટે જવાનો છે એના માટે કાલે રાતે બંને વચ્ચે બોલાચાલી પણ થઇ હતી ને એથી જ આજે એની તબિયત બગડી હતી.સોહમ ખુબ શોર્ટ ટેમ્પર ,મૂડી અને સ્વકેન્દ્રી હતો એના મનમાં જે વાત આવે તેની હા ની ના અને ના ની હા ન થતી.હું ઘર ની બહાર જઈ કામ કરું છું ..એમ મંજુ પણ બહાર કામ કરવા જાય છે ભલે મહેનત મજૂરી જ સહી ..પણ હું મોર્ડન ઈન્ડિપેન્ડન્ટ યુવતી કહેવાઉં ને એ પછાત? એવું કેમ ? કેમકે હું સ્ટાઈલિશ કપડાં પહેરું ઈંગ્લીશ બોલું કે હાઈ સોસાયટી માં ઉઠું બેસું એટલે ? પણ સમાનતા  આનાથી મળે કે વિચારો ની અભિવ્યક્તિ ની આઝાદીથી ?

  આ વાત થી તો કદાચ એ લોકો આગળ છે.એની બેનની વાત કરી ત્યારે કહેતીતી કે એનો વર પી ને આવી ગાળાગાળી કરવા ને મારવા દોડતો ને તેની કમાઈ ના પૈસા પડાવવા દાદાગીરી કરતો તો  તો ઘર માંથી કાઢી મુક્યો તેને જઈ સમાધાન કરાવ્યું ને ન સુધારે તો સીધી ફારગતી ..એની સામે ઘણા સો કોલ્ડ રિચ એન્ડ  ફેમસ મોર્ડન ઘર ની સ્ત્રીઓ ને ઘરે ગાળો ને માર ખાઈ બહાર દંભ કરતી જોઈ છે. એ બધા આ કેમ સહન કરતા હશે ? હાઈ પ્રોફાઈલ સોફિસ્ટિકેટેડ લાઈફ સ્ટાઇલ, સ્ટેટસ સિમ્બોલ ,સોસીઅલ ..ફાઇનાન્સિયલ ..ફિઝિકલ સિકયોરિટી  કે પછી નારી એ તો એમજ રહેવાનું હોય એ માન્યતા?

 મંજુ એના પતિ ને કહી શકે છે કે દારૂ જોતો હોય તો બૈરું નઈ મળે એ સામે ઉચ્ચ સોસાયટી માં રોજ ડ્રિન્ક ના નશા માં કેટલી ‘તમ્મના’ ઓ  ચકનાચૂર થતી કચડાતી ગૂંગળાતી હશે.મને પણ ક્યાં શરાબ ની ગંધ ગમે છે..એમજ શાલિની ના મન માં એક વિચાર આવી પાસ થઇ ગયો! સોહમ સાથે લગ્ન થયા ત્યારે લગ્ન પછી પણ જોબ તો ચાલુ જ રાખશે એ એનો નિર્ણય હતો અને સોહમ ને પણ જોબ કરતી જીવન સાથી જોઈતી હતી. લગ્ન ના શરૂઆત ના દિવસો તો હસી ખુશી ક્યાં પાસ થઇ ગયા ખબર પણ ન પડી પણ પછી બધું જોયું અનુભવ્યું એ આમજ હોય એમ માની સ્વીકારી લીધું.પણ સોહમ ને ક્યારેય એમ નઈ લાગ્યું હોય કે એને મારી ઈચ્છા મારી જરૂરિયાત ને પણ સમજવી જોઈએ ? પણ મેં આમજ હોય એમ માની લીધું હોય તો એ તો આ પુરુષ પ્રધાન સમાજ માં ઉછરેલો એક પુરુષ એ તો કેવી રીતે એવું વિચારી શકે.

 પણ હવે મને તકલીફ થાય છે અમારી વચ્ચે દુરી વધતી જાય એ પહેલા મારે જ સોહમ ને સમજાવવો પડશે  ..એને પૂછવું છે ‘સોહમ આવું કેમ મારા મન માં આ સવાલો ચુભે છે બોલ સોહમ આમ કેમ’ ?

આરતી રાજપોપાટ

Advertisements

About Pragnaji

Personal Links http://pragnaji.wordpress.com/ https://shabdonusarjan.wordpress.com/ http://gujaratidaglo.wordpress.com/
This entry was posted in "બેઠક "​, "વાર્તા રે વાર્તા", આરતી રાજપોપટ, વિનુ મરચંટ વાર્તા સ્પર્ધા and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to વિનુ મર્ચન્ટ વાર્તાસ્પર્ધા ૨૦૧૭ (૨૧) આમ કેમ ?

  1. deejay35(USA) says:

    બહુ સરસ વાર્તા.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s