સાંસ્કૃતિક સંઘર્ષ(કલ્ચરલ કૉન્ફ્લિક્ટ)-(૧૦)’દર્દ ના જાને કોઈ ‘-તરુલતાબેન મહેતા

‘લીવ મી અલોન પ્લીઝ ‘ અંદરથી લૉક કરાયેલા રૂમમાંથી દુનિયા આખીને ધિક્કરતો
આક્રોશ ઘરની દિવાલોને ધૃજવી રહ્યોં છે.
શિકાગો હાઈસ્કૂલના સીન્યર કેમ્પમાંથી નિનાદને એનો દોસ્ત બે હાથે ઝાલીને
એના રૂમમાં સુવડાવી ચૂપચાપ જતો રહ્યો હતો.મેં મારા બેડરૂમની બારીમાંથી
જોયું ,હું ઝડપથી દાદરો ઉતરી નીચે આવી.નિનાદ બારણું નહિ ખોલવાની જીદ કરી
બેઠો હતો.એની જીદ આગળ થાકીને હું સજ્જડ બારણા પાસે ફસડાઈ પડી.હું વિચારી
નથી શકતી ‘કોણે મારા દીકરાને માર્યો હશે?એની ગર્લ ફ્રેન્ડ નાન્સી શ્યામ
હતી પણ એ બહુ સમજુ હતી,બન્ને સાથે ટેનિસ રમતા,અભ્યાસ કરતા,નાન્સી
કેમ્પમાં ગઈ હતી,શું એના કુટુંબના કોઈને ગમ્યું નહિ હોય કે બીજા કોઈએ વેર
લીધું હશે!
મેં ફરી બારણું ખટખટાવ્યું .
‘ખોલ બેટા ખોલ’ મારા હાથ દીકરાના બરડા પરના જખ્મને શીતળતા આપવા માટે
ઝન્ખતા હતા.મને ચક્કર આવ્યા હશે , માથામાં લોહી ધસી આવ્યું .મારા
કાનમાં ‘સટાક ..સટાક ‘ના ક્રૂર પડઘા પડે છે.
હું બેબાકળી થઈ ચીખી ઉઠી,’ આ મારો બરડો ખૂલ્લો છે,મને તમારા પટ્ટાના
ચાબકા મારો,એને છોડો.બધો વાંક મારો છે.’
હું ત્રીસ વર્ષ પહેલાંના મોટી ખડકીવાળા આણંદના ઘરમાં સરી ગઈ હતી.બહારના
ઓરડામાં મારા બે હાથને મમ્મી અને ફોઈએ જ઼બરદસ્તીથી પકડી રાખ્યા છે,હું
વિફરેલી વાઘણ જેવી ધમપછાડા કરું છું ,અંદરનો રૂમ બન્ધ હતો પણ રોહનના
બરડા પર વીંઝાતા પટ્ટાના સટાકાએ ઘરની દિવાલોને થરથરાવી દીધી.સોળની પીડા
મને થતી હતી.મારી છતી આંખે મારો મોટોભાઈ રોહનને ઢસડીને લઈ ગયો.હું એના
ફાટેલા શર્ટમાંથી સોળ પડેલા બરડાને જોતી ,’ઉભા રહોની’ બૂમો પાડતી
હતી.મારા હાથ એના બરડાને પમ્પાળવા .. બસ એક વાર એના ઘા પર મલમ લગાવવા
તડપતા હતા..ત્યારપછી એ ગુમ થઈ ગયો.
બસ એક વાર મારે રોહનના બરડા પર સૂકાયેલા લોહીને … ડેટોલના હુંફાળા
પાણીમાં બોળેલા પોચા પોતાથી રુઝવવો હતો.
અમને ‘કાચી ઉંમરના સમજી ‘વડીલો વાતને વીસરી ગયા.
હું અંદરના રૂમમાં ભરાઈ રહેતી ,ઘવાયેલું ગલૂડિયું ધાને ચાટ્યા કરે તેમ
ડાયરીમાં રોહનની યાદોને ઘુંટ્યા કરતી ,બચપણની અમારી ઢીંગલાઢીંગલીની રમતો
વેરણછેરણ થઈ ગઈ હતી.એનો લાકડાનો ઘોડો અને મારી પ્લાસ્ટિકની રાજકુમારીને
જન્ગલના હિંસક ચિત્તાએ અને વરુએ તીણા નહોરથી ચૂંથી નાખ્યાં હતાં. ટેબલના
નીચેના ખાનામાં મારી ડાયરી સન્તાડી રાખતી.એ ડાયરીના એક પાના પર થીજેલું
લોહી હતું.’સટાક .. ના પડઘા અને મૂંગાં ડૂસકાં હતાં. આજે એ પાના પર
ફરીથી તાજા લોહીની ટશરો ફૂટી હતી.
‘મૉમ,તું શું કહે છે?તું રડે છે કેમ?’ સ્કૂલેથી આવેલી નીનુ ગભરાઈને પૂછતી હતી.
મારી દસ વર્ષની દીકરીને ડૂબતો તણખલાંને ઝાલી લે તેમ સાહીને હું ઉભી
રહી.હું શું બોલતી હતી ?ત્રીસ વર્ષ પહેલાંની એ દિલને ભીંજવતી પહેલા
વરસાદની ઝરમર …હજી તો એ ઝરમરને અઢી અક્ષરના નામે ઓળખી નહોતી ,એમ જ
હું અને રોહન ધૂળમાં દોડતાં હતાં. પકડાપકડીમાં એણે મને એની વાદળોના
ગડ્ગડાટ કરતી યુવાની ઝન્ખતી છાતીમાં ચીપકાવી દીધી,ત્યાં મોટાભાઈ જમવાના
ટાણે આવી પહોંચ્યા.એમનો પિત્તો ઉછળ્યો ,’કોનો છોકરો છું ?’ તેને લપડાક મારતા પૂછ્યું
સામેવાળા ભીખુભાઇ દૂધવાળાનો ‘રોહન કકળતો હતો.’
‘તારી આટલી હિંમત ?દેસાઈની દીકરીને હાથ કેમ અડાડાય હું તને બતાવું?તેઓ રોહનને એના
શર્ટનો કોલર ખેંચી અંદરના રૂમમાં લઈ ગયા.’મારો વાંક … ‘હું બૂમો પાડતી
રહી,મારા હાથ બઁધાયેલા હતા.
થોડીવારે જાતને સંભાળતા કમ્પતા સ્વરે બોલી: ‘તારા ભાઈ નિનાદને કોઈએ અધમૂઓ કરી મૂક્યો છે.’
નીનુ કહે,’મોમ ,વી શુડ કમ્પ્લેન પોલીસ’
‘એ બારણું ખોલીને વાત કરે તો સમજાઈ ને !’ હું હતાશ થઈ બોલી
‘હું ડેડીને ટેક્ષ કરું છું ‘
‘ડેડી ,બે દિવસ માટે બહાર ગયા છે ‘.નીનુને હું રસોડામાં લઈ ગઈ.તેને
ક્રેકર્સ અને જ્યૂસ આપ્યાં અને પોતે પાણીનો ગ્લાસ લીધો.પાણીનો ઘુંટડો
ગળામાં ઉતરતો નથી.અંતરસ આવી ગયું.એને રોહનના શબ્દો યાદ આવી ગયા, …જેને
તેણે કદી યાદ નથી કર્યો,કારણ કે જે ભૂલાયો જ નથી.તે કહેતો,’તને અંતરસ આવે
ત્યારે માનજે કે હું યાદ કરું છું.’
નિનાદના રૂમમાંથી ખુરશી પછાડવાના,ચોપડીઓ નાખવાના અવાજ આવવા હતા,એટલામાં
ત્વરિત મ્યુઝિકના કાન ફાડી નાખે તેવા અવાજ આવ્યા ,એનો દીકરો રોતલ
થવાને બદલે આક્રમક થયો હતો,મને ઝનૂન ચઢ્યું ,’બસ, બેટા સામે લડવાનું
છે,માર ખાઈને બેસી ના રહેતો.હું તને સપોર્ટ કરીશ,તારા હૈયામાં ઉગતા કોમળ
પ્રેમના છોડને કચડી નાખીશ ના.જે ગુમાવીએ તેની ખોટનો કોઈ વિકલ્પ
નથી,નાન્સી શ્યામ છે,આપણે ઇન્ડિયન પણ પ્રેમને રંગ કે દેશના સીમાડામાં કેમ બાંધી શકાય? હું તારા પડખે તને સાથ આપીશ.
નીનુ રડવા લાગી એટલે હું પરિસ્થિતિ સઁભાળી લેતાં બોલી ,’એવરી થીંગ વિલ બી
ઓ.કે ‘.તેને પટાવીને તેનું ફેવરિટ મુવી
‘ફાઈન્ડીગ ડોરી ‘મૂકી આપ્યું.
હું શું જોતી હતી?ત્રીસ વર્ષ પહેલાંના અંદરના રૂમમાં ઊઠેલી એક આગ —
જ્ઞાતિવાદને ખાતર હોમેલા પ્રેમની એ પાવક જ્વાલા ભડભડ બળતી,પ્રસરતી
મારા દીકરાને દઝાડતી હતી.એમાં રંગભેદ,કોમવાદ પ્રેમ સિવાયના બધા જ વાદના
સૂકા કાષ્ઠ જલી રહ્યા હતા.
નિનાદના રૂમમાં યુધ્ધ પછીની શાંતિ છવાઈ હતી.

તરૂલતા મહેતા 20મી ઓક્ટો. 2016

 

Advertisements

About Pragnaji

Personal Links http://pragnaji.wordpress.com/ https://shabdonusarjan.wordpress.com/ http://gujaratidaglo.wordpress.com/
This entry was posted in "બેઠક "​, "વાર્તા રે વાર્તા", ડાયાસ્પોરા, તરુલતા મહેતા and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s