કવનનો પુનર્જનમ-કલ્પનારઘુ

ભેંકાર રાત છે, ચારપાઇનો સાથ છે,
ઘડિયાળના કાંટાની ટકટક તનમાં ભોંકાય છે.
વેદનાની દાહની શું વાત કરું?
અંગે અંગે ફૂટે છે પીડાનાં પરપોટા,
શ્વાસે શ્વાસે શ્વસે છે કવિતા!
શબ્દો પણ હવે સૂકાય છે, આ નિઃશબ્દ રાત્રિમાં,
વિચારોનાં વમળોમાં થોથવાય છે જીભલડી.
નાડીઓ તૂટે છે, ઉંડી આંખે ઝાંખપ વરતાય છે
કાળચક્રની સફરમાં થાકી ગયો છું.
જીવલડાને જીભલડીનો સાથ છૂટી રહ્યો છે.
મોતના દરવાજે મૃત્યુદેવની વિશાળ બાંહો,
હાથ પસારી બોલાવી રહી, છે મને!
કાળનો કોળીયો પળ-ઝપકમાં બની જઇશ, હું.
અને …
મારા કવન-જગતને સમેટી, હું ઉતરી રહ્યો છું અંદર,
હું જોઇ રહ્યો છું મારા કવન પરનાં કફનને,
મને સંભળાય છે અનેક ચિત્કાર, હૈયાફાટ રૂદન,
અને … અંતે તેમાંથી ફૂટતી અનેક કવિતા
મારું આંતરમન થઇ રહ્યું રોમાંચિત,
થઇ રહ્યો છે મારા કવનનો પુનર્જનમ!!!
કલ્પના રઘુ

Advertisements

About Pragnaji

Personal Links http://pragnaji.wordpress.com/ https://shabdonusarjan.wordpress.com/ http://gujaratidaglo.wordpress.com/
This entry was posted in "બેઠક "​, કલ્પના બેન રઘુ શાહ, કવિતા and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s