ડાયાસ્પોરા અછાંદસ કાવ્ય(9)મારી મોટેલ – મારુ ખેતર-જયવંતી પટેલ-

નથી ભુલાતું ખેચુંક ખેચુંક કરતો પંપ

જે બારે માસ સીંચતો પાણી ખેતર માય

નાના ખાબોચિયા, નાની પાળો

વચ્ચે ચાલતો બેલ ગાડાનો હળ

દાણા વેરતાં, પાણી સીચતા

ભરી લેતાં બાર મહિનાનો પાક, દાતરડે કાપતા

અહીં આ મોટેલના રૂમો જોઈ

હૈયું ચિચિયારી પાડતું નાના ખેતરવા જોવા

ન દિવસ ન રાત જોવી

ઘરાક આવે ત્યારે મોસમ વરતાતી

હાસ્ય સાથે આવકારતી

કડક લીલી નોટ ગલ્લામાં પડતી

સવાર પડે ને ચાદરો ખેચવી

ઝપાટે રૂમો કરવા સાફ સુતરા

સાંજ પડે ને પાછા આવે ઘરાક

એજ કૃતિમ હાસ્ય સાથે આવકારું જરાક

ત્યાં વલોણા સંભળાય, પંખી કોકરવ

સીમ ભણી જતી ધેનુ ભાંભરતી સંભળાય

મંદિરમાં ઘંટ વાગે ને આરતી થાય

બાળકો નિશાળ ભણી દોડી જાય

કેમ કરી વિસારું એ અણસાર

મોટેલના રૂમો તાજામાજા કરવા

ને સિગરેટની ગંધને બહાર નીકળવા

છાટીએ પાઈન અને લેમનનું સ્પ્રે

ત્યારે અંતરમન ઝંખે એક વિશ્વાસ

ભીની માટી ને તાજા મોરની સુવાસ

થાકીને લોથ થાઉ ત્યારે મંગાવું પીઝા

સાથે પીઉં કોકાકોલા કે સ્પ્રાઇટ ના પીણા

ન આવે તોલે એ મારા તાજા લીલા પોંક જેવા

તીખી સેવ સાથે લસણની ચટણી આપે સેવા

પીણામાં પીઉં તાજી વલોવેલી છાસ

જાણે સ્વર્ગ ઉતર્યું પૃથ્વી પર આકાશ.

જયવંતી પટેલ

5 thoughts on “ડાયાસ્પોરા અછાંદસ કાવ્ય(9)મારી મોટેલ – મારુ ખેતર-જયવંતી પટેલ-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.