માઈક્રોફિક્શન(65) વાર્તામોગરાના ફૂલ! ચીમન પટેલ ‘ચમન’

ગ્રોસરીની લાઈનમાં હું હતો. ચેક-આઉટ કરતા ભારતીય બેનપર નજર પડી અને નામ પણ વાંચી લીધું!

મારો વારો આવતાં, મેં પૂછ્યું; ‘શ્વેતાજી, ભારતમાં તમે કયાંના?’

‘આણંદની છું! અને તમે?

“હું અમદાવાદનો છું.”

‘મેં તમને અહીં કદી જોયા નથી!’

‘તમારું અવલોકન સારું છે! ગ્રોસરી લઈ આવવાનું કામ હવે મારા માથે છે!’

‘કેમ? તમારા વાઈફ બિમાર છે કે શું?

‘એ હતી, હવે નથી!’

‘હું સમજી નહીં?’

‘કેન્સરની બીમારીમાં એ ગુજરી ગઈ!

‘આઈ એમ સો સોરી!’

‘થેક્યું!’.

મારી પાછળ લાઈનમાં કોઈ જ નો’તું એ જોઈ મેં

શ્વેતાને પૂછ્યું; ‘તમારા કુટુંબ વિશે જાણી શકું?’

શ્વેતા બોલી; “મારા હસબન્ડ પણ હવે નથી!

એ હાર્ટ એટેક્માં પાંચ વર્ષ પહેલાં ગુજરી ગયા!’

‘આઈ એમ સો સોરી!’ કહી હું કહેવા જતો’તો; ‘વી આર ઈન ધ સેઈમ બોટ!’ ત્યાં, કોઈ એની ગ્રોસરી બેલ્ટપર મૂકી રહ્યું હતું એ જોઈ, વાત બદલી મેં કહ્યું; ‘ચાલો, આવતા અઠવાડિયે પાછા મળીશું.’

‘ઓકે!’ સ્માઈલ આપી શ્વેતા બોલી.

      અઠવાડીયા પછી, યાર્ડમાંના તાજા ખીલેલાં મોગરાના ફૂલોપર નજર પડતાં, વીણી લઈ એક ઝીપર બેંગમાં શ્વેતા માટે લઈ લીધા!

શ્વેતાના કાઉન્ટર પાસે જઈ, ફૂલોની બેગ બતાવી મેં કહ્યું; ‘ ખાસ યાદ કરી, તમારા માટે લાવ્યો છું!’

ચાલુ કામે એણે બેગ લઈ લીધી ને એક બાજુ મૂકીને બોલી; “ખૂબ ખૂબ આભાર ભાઈ! આ ફૂલ હું મારા ઠાકોરજી આગળ મૂકીશ!”

                      ******

                                       

 

       

1 thought on “માઈક્રોફિક્શન(65) વાર્તામોગરાના ફૂલ! ચીમન પટેલ ‘ચમન’

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s