માઈફ્રોફીક્ષન વાર્તા-(62)- રામ રાખે તેને કોણ ચાખે  – જયવંતી પટેલ


આંચલ અને અંકુરને દાદા ખૂબ વ્હાલા.  દાદીમાં તો પાંચ વર્ષ પહેલાં જ મૃત્યુ પામ્યા હતા.  તેમની મમ્મી નીરૂબેનને છેલ્લાં પાંચ વર્ષથી બાપાનું પણ ધ્યાન રાખવું પડતું.  કોઈકવાર કંટાળતા  પણ ખરા  પણ બંને છોકરાઓ દાદા સાથે ખૂબ હળી મળી ગયા હતા અને ગુજરાતી બોલતા પણ શીખી ગયા હતા.  તે સંતોષ હતો.  છેલ્લા એક મહિનાથી દાદા દેશ ગયા હતા, જે ઘણા વખતથી એમની ઈચ્છા હતી.  આજે પાછા આવી જવાના હતા.


ફોનની ઘંટડી વાગી એટલે નરેન્દ્ભાઈએ ફોન ઉપાડ્યો.  સામેથી ખબર આવ્યા કે જે ફ્લાઈટમાં તેમનાં પિતા દેશથી આવી રહયા હતા તે કમનસીબે એન્જીનમાં આગ લાગતા જમીનદોસ્ત થયું છે અને ઘણાં મુસાફરો મૃત્યુ પામ્યા છે.  તેમાં તેમના પિતા પણ છે કે જે વ્હીલ ચેરમાં હતા.  બધાને ખૂબ ધક્કો લાગ્યો.  બંને છોકરાઓ ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડી પડ્યા.  નરેન્દ્રભાઈએ, આ રીતે તેમનાં પિતા, ઓચિંતાની વિદાય લેશે એ સ્વપ્ને પણ ધાર્યું ન્હોતું.  બન્ને પતિ પત્ની અને છોકરાઓના આંસુ રુકતા ન્હોતા.

આ વાતને બાર દિવસ વિતિ ગયા.  આજે બાપુજીનું બારમું હતું.  આંચલ અને અંકુરની પરીક્ષા ચાલતી હતી એટલે ન છુટકે નિશાળે જવું પડ્યું પણ ઘરે વહેલા આવી ગયા.  બ્રાહ્મણ છેલ્લી વિધિ કરાવી રહયા હતા.  પીંડ કાપવાનો સમય હતો.

ત્યાં દરવાજાની બેલ વાગી.  અંકુરે ઉઠીને બારણું ખોલ્યું.  સામે બે ઊચાં પેરામેડીક્સ ઊભા હતા.  અને પૂછતા હતા ,” આ મિસ્ટર નરેન્દ્રનું ઘર છે ?  હેવ યુ લોસ્ટ યોર ફાધર ?

અંકુરે જવાબ આપ્યો ,”  હા, આ એમનું ઘર છે.  વી હેવ લોસ્ટ અવર ગ્રાન્ડ  પા ”

ત્યાં તો પાછળથી વ્હીલ ચેરમાંથી દાદા બોલ્યા ,”  અંકુર બેટા !!  હું બચી ગયો છું  ઉતાવળમાં મારે બદલે કોઈ બીજાને બેસાડી દીધો હતો. ” અંકુર તો પેલા બન્નેને ખસેડી અવાક બની દાદાને જોઈ રહયો અને પછી દોડીને ભેટી પડ્યો –

બારમાની વિધિ ત્યાં જ સમાપ્ત થઇ ગઈ.

Advertisements

About Pragnaji

Personal Links http://pragnaji.wordpress.com/ https://shabdonusarjan.wordpress.com/ http://gujaratidaglo.wordpress.com/
This entry was posted in "બેઠક "​, "વાર્તા રે વાર્તા", જયવંતીબેન પટેલ, માઇક્રોફિક્શન વાર્તા and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to માઈફ્રોફીક્ષન વાર્તા-(62)- રામ રાખે તેને કોણ ચાખે  – જયવંતી પટેલ

  1. mdgandhi21 says:

    સુંદર અંતવાળી સુંદર વાર્તા………….

    Like

  2. P.K.Davda says:

    This is like a micro fiction.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s