માઈક્રોફીક્શન વાર્તા  – (18) શું જવાબ આપુ ?-હેમા બેન પટેલ

પાયલ અને અમીત તેમના કામ સાથે એટલા બધા વ્યસ્ત છે, હૉસપીટાલ, ક્લીનીક અને ઘર, બાળકો માટે બિલકુલ ફુરસદ નથી. બાળકોને નેની સાચવે. આપણા કલ્ચરથી બાળકો વંચીત રહી જાય તે સ્વભાવીક છે.થોડુ ઘણુ જાણે પુરે પુરુ ઈન્ડિયન કલ્ચર ના સમજી શકે.વેકેશન હોય ત્યારે પાયલ અને અમીત બાળકોને લઈ બહાર ક્રુક્ઝ ઉપર, ડીઝની અથવા તો હીલસ્ટેશન, મ્યુઝિયમ વગેરે જગ્યાઓની વિઝિટ કરે.

અમીત – “ પાયલ તું કોઈક દિવસ તો બાળકોને મંદિર લઈ જા, જેથી તેમને ખબર પડે રામ કોણ છે શીવજી કોણ છે. ભણતરની સાથે આ વસ્તુ જાણવી જરુરી છે”

પાયલ – “ હા અમીત હું પણ જાણું છુ, બાળકોને કોઈ કોઈ વખત મંદિર પણ લઈ જવા જોઈએ, શું કરું ? સમયના અભાવે હું બાળકોનુ પુરે પુરુ ધ્યાન નથી રાખી શકતી “

પાયલે નક્કી કર્યું રવિવાર આવે એટલે બંને બાળકોને મંદિર લઈ જઈશ, સાત વર્ષનો દિકરો અને પાંચ વર્ષની દિકરી મંદિર જવાનુ છે જાણીને ખુશ થઈ ગયાં.બાળકોને દર્શન કરાવતાં પાયલે કહ્યુ જો બેટા આ ગણપતિ દાદા છે તેમને પગે લાગો. દિકરો બોલી ઉઠ્યો મમ્મા આ ગણપતિદાદા એલીફન્ટ જેવા કેમ દેખાય છે ? ત્યાં તો દિકરીની નજર હનુમાનજી ઉપર ગઈ અને બોલી જુઓ મમ્મા આ મંકી ! આજુબાજુ દર્શન કરતાં બીજા લોકોએ પણ સાંભળ્યુ. પાયલને જાણે ધરતી જગા કરી તો અંદર સમાઈ જવાનુ મન થયુ. આટલી બધી શરમ તેને ક્યારે નથી આવી.બાળકોના સવાલનો શું જવાબ આપે ? તેને લાગ્યુ બાળકોના આ સવાલ માટે હું જ જવાબદાર છું.

પાયલે ઘરે જઈને અમીતને વાત કરી બંને જણાએ નક્કી કર્યું આપણુ કલચર શીખવાડવુ છે તો બંનેને સ્વામિનારાયણ મંદિરમાં ચાલતી બાળસભામાં અથવા તો ચિમ્યામિશનમાં લોકલવા પડશે.

હેમા

3 thoughts on “  માઈક્રોફીક્શન વાર્તા  – (18) શું જવાબ આપુ ?-હેમા બેન પટેલ

  1. અમે મહુવા અને ભાવનગર રહેતા હતા. એક વખત મુંબઈની મુલાકાતે ગયા. મારી સૌથી મોટી દિકરી તે વખતે બે થી અઢી વર્ષની હતી તેને કોઈ વીલેપાર્લેમાં આવેલ સન્યાસ આશ્રમના મંદિરમાં લઈ ગયું. ત્યાં એક જ જગ્યાએ જાતજાતના ભગવાન જોઇને તે બહુ એક્ઝાઈટ થઈ ગઈ. અને ઘરે આવીને બધા ભગવાન વિષે કહેવા લાગી. “વરદ મુદ્રા” વિષે તેને ખબર નહીં એટલે તેણે પૂછ્યું “ભગવાન લાફો કેમ બતાવે છે?” અને પપ્પા એક ભગવાન તો શેરડી ખાતા હતા. (કૃષ્ણ ભગવાન વાંસળીના પોઝમાં).. અને પપ્પા એક ભગવાન તો વાંદરું. પછી તેણે ગોઠણ વાળી એક વાંકો રાખી અને હાથ જોડીને મને હનુમાનજીનો પોઝ બતાવ્યો.

    Like

  2. હવેના માબાપો પણ મંદિરમાં ભાગ્યેજ જતાં હોય, ત્યાં બાળકોને કેવી રીતે સંસ્કાર આપવાના…?? થોડા વર્ષો જવા દયો, આપણાં તો શું ભારતના બીજા પ્રાંતોના બાળકો પણ ભગવાનને નહીં જાણે, કેમકે મોટા મોટા અને પોતાને મહાન બૌધ્ધિક ગણતાં નાસ્તીકોએ આજની યુવાનપેઢીમાં મંદિર અને મહંતો-પુજારીઓ-મહારાજો વિરુધ્ધનું એટલું બધું ઝેર ભરી દીધું છે કે, આજના યુવાનો ભગવાનમાં માને તો છે, અને રસ્તે આવતા નાના-મોટા મંદિરોને, ખાસ કરીને હનુમાનજીને કે ગણપતિજીને બહારથી હાથ જોડીને આગળ ચાલ્યા જાય છે, મંદિરમાં બહુ જતાં નથી….જુની પેઢી જે હળવામળવા અને માનસીક શાંતિ માટે મંદિરમાં જાય છે, તેવો લાભ ભવિષ્યની પેઢીને નહીં મળે….. ઈસ્લામનું આક્રમણ ખાળવું પણ ભારે પડશે….

    હા, સાંઈબાબા-સિધ્ધિવિનાયક-સ્વામિનારાયણ-બાલાજી મંદિરવાળા હિંદુ ધરમને જીવતો રાખવામાં જરૂરથી વધારે પડતો ફાળો આપશે…

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.