બેઠક -૨૦૧૬ વિનુ મર્ચન્ટ વાર્તા સ્પર્ધા -(2)-કિશોરાયણ :

કિશોરાયણ :

એક, બે , ત્રણ , ચાર; કાગળના ડૂચા નો નાનકડો બોલ ઉછળ્યા કરતો હતો…… દડા ની બાસ્કેટ થયા કરતી હતી, બીરેન બેડ પર આડો પડેલો પંદર વર્ષનો કિશોર, અને હાથના એક એક ઝટકાથી ફેંકાતો પેપર બોલ ફંગોળાતો છેક લાઈટના શેડ માંથી ઉતરીને નીચે આવતો હતો .આવું ખાસ ખાસ સંજોગોમાં થતું હશે, પણ વારંવાર થતું હશે એ ‘બાસ્કેટ ‘ થતા બોલ ની સફળતા જોતા, ખૂબ પ્રેક્ટીસ હોવાની વાત જણાઈ આવતી હતી. ભવા સંકોચાયેલા હતા, સ્નાયુઓમાં તણાવ હતો. કથ્થાઈ વાળને અડીને પ્રસ્વેદ બિંદુઓ હતા. મો પર લાલાશ વધી ગઈ હતી એથી હોઠ તો ફૂલ ગુલાબી લાગતા હતા.આમેય એ હતો તો રૂપાળા વાને. આંખોમાં કૈક કરવાની ધગશ છે,ચમક છે અને જરા જરા ફૂટેલી મૂછ છે….દુનિયાને બતાવી દેવાના કોડ અને અસ્તિત્વને જગ્યા આપવાનું ઝનૂન એમાં ફરકી રહ્યું છે . આજની આ સ્થિતિ કંઈ નવી નહોતી પણ આજે જરા ખીન્નતાની માત્રા વધારે હતી !

એવું થયેલું કે ભાઈ બીરેન રંગે હાથ પકડાઈ ગયા.એણે ધાર્યું ન હોય
એવી વાત બની ગઈ ! ચોરી છુપીથી ગર્લ ફ્રેન્ડ જોડે મોબાઈલ પર
વાત કરતાં એ પકડાઈ ગયો. બીરેનની ચોરી બે રીતે હતી, ગર્લફ્રેન્ડ ની તો ખરી જ, પણ મોબાઈલની પણ…ઘરમાં એ ફોન અજાણ્યો હતો ! નાની ઉંમરમાં આવો ફોન વસાવાની જરૂરિયાત કે ફેશન ત્યારે નહોતી  અને સાવજ જેવા પપ્પાએ જ તેને આબાદ પકડી પાડ્યો …..એના તો પગ નીચેથી ધરતી જ સરકી ગયેલી.પપ્પા ની આગવી સૂઝ અને દૂર દ્રષ્ટિ થી જ આ કાંડ પકડાયેલો .પોતાની ગર્લ ફ્રેન્ડ જોડે કાયમ સંપર્કમાં રહેવાય એ ખાતર ધનિક મિત્ર ના જૂના પડી રહેલા ફોન માં એક સીમ ખરીદીને નાખ્યું હતું. ૨૦ રૂપિયાનું. એ  સાવ જ ચોરી તો ન જ કહેવાય પણ છાના માના ગોઠવેલી હિંમતભરી વ્યવસ્થા હતી !!!! એક તો ઉંમર નાની, એનાં નામનું તો સીમ કાર્ડ મળે જ ક્યાંથી ?આવું સેકંડ હેન્ડ સીમ શોધી લાવવું , એ એક કિશોર માટે મોટી વાત હતી . અને યોગ્ય જરાય નહોતું કારણ ત્રાસવાદી થી માંડીને કોઈ પણ ફ્રોડ તેનો ઉપયોગ કરી ચૂક્યો હોઈ શકે !

પ્રશ્ન -પ્રતિપ્રશ્ન થયા પિતા તરફથી , અવાજમાં માત્ર કડકાઈ અને કૈક ખોટું કર્યાની લાગણી અપાવતું વર્તન હતું પિતાનું ,…..ગુસ્સે હતા પણ અકળાઈને જોરથી લઢતા નહોતા ,જોરથી નહોતા બોલતા,પણ બધું જ
પૂછ્યું એમણે શાંતિથી. અવાજ તેમ છતાં થથરાવી દેતો હતો ! સામાન્ય રીતે કોઈ મોટા વાંકમાં બે – ચાર લાફા ખાવા પડે એ ભારતીય બાળક
માટે બહુ સામાન્ય હોય છે.અને વાંક જ મોટો હતો તો તો કદાચ મારઝૂડ પણ થઇ જાત એવી બીક એને લાગેલી .અને એવું હતું જ ઘરનું શિસ્ત પૂર્ણ કડક વાતાવરણ; પણ. ………આજે જબરું થઇ ગયું …એ કડક પપ્પાએ માત્ર એક મૂવી ના સીન વિષે ચર્ચા કરતા હોય એટલી સાહજીકતાથી વાત કરી,કેવી રીતે આ પ્રબંધ શક્ય થયો એ વિષે બધી જાણકારી હાંસલ કરી. ઘરમાં બહેન કે મા ને વાત પણ ન કરી!  બીરેન ની તકેદારી કંઈ કમ નહોતી પણ એને લાગ્યું કે “બાપ પણ , આપણા બાપ નીકળ્યા , બોસ !”…મોબાઈલ હજુ બહુ ચલણમાં નહિ એવો સમય હતો એ , ત્યારે બાપને પણ થયું કે “બાળકોના સ્વપ્નાં પણ નીચાં નથી હોતાં ! “

પુત્ર બીરેન, આમ તો એ બહુ ડાહયો અને આજ્ઞાંકિત, કોઇ વાતે મા-બાપ નો ઠપકો એણે કયારેય સાંભળ્યો નહોતો. પણ આ વર્ષે નવી છોકરી સ્કુલમાં આવેલી , ખૂબ ગમી જાય એવી, અને એને પણ એ ગમી જ ગયેલો…એની આંખો, એની નજરમાં એ કહેતી હતી અને એક પ્રોજેક્ટના બે પાર્ટનર ….ઓળખાણ નો મોકો,ચર્ચા માટે ઘરના ફોન નંબરની આપ -લે. અને પછી તો ધીરે ધીરે કાયમી , દરેક ટંકે વાતચીત અને ઘરે કોઈ ન હોય ત્યારે તો ખાસ …..બહુ જ સુંદર , રેશમી અવસ્થા,વાતો ચીતો નો દોર ચાલુ ફોન પર , ત્યાં મા ના હાથે ઝડપાઈ જવું છોકરી જોડે વાત કરતા ,ભણતર બગડવાની બીકે અને  સંસ્કાર ની આલોચના નો પણ ડર એટલે માની કડક મનાઈ અને એમાંથી ઉભરી આ સ્થિતિ !….

“મા ને શું ખબર પડે કે એની જોડે વાત કરું છું તો કેટલો આનંદ આવે છે. ?! પરીક્ષાના નામે બધી પ્રવૃત્તિ પર કાપ મૂકયા કરે છે , તો ચોપડીયાળી કેદ થી છટકવા કૈક તો જોઈએ ને,જે મન ને આનંદ આપે? મોટા થયાનો અહેસાસ ગર્લ ફ્રેન્ડ જોડે વાત કરતા જ સારો લાગે છે ! બાકી તો એ અહેસાસ પર ઠપકો વધારે મળે છે ! વિચાર નિર્ણય પ્રદર્શિત કરો તો ‘નાના છો હજૂ ‘ એ ઠપકો અને એક કામ માં ભૂલ થાય,તો ‘તું હવે ક્યાં નાનો છું ?’……. બોલો,સ્ટેટસ સમજાવો જરા !!!!! અને બધા પોતાની રીતે તો બીઝી છો,હવે મોટા થયા એટલે બધું જાતે
જ તો ફોડવાનું કહો છો ! કેટલો વખત બધાં સાથે હોઈએ છીએ ?અને
એમાં જયારે સાથે હોઈએ ત્યારે હોય સલાહનો મારો ! કેવી રીતે ગમે ?
મારા આનંદ માટે ફ્રેન્ડ જોડે વાત સુદ્ધા ના થાય ?”………..આંખમાં આંસુ ઝળહળ થઇ રહ્યા હતા …પણ પાંપણની સંતલસથી પાછા પીવાય ગયા આંખના દરિયામાં …..

જુવાનીમાં શરીર પગ માંડી રહ્યું હતું.શરીરમાં થોડા થોડા બદલાવ થતા હતા,મન હજુ એ બદલાવ જોડે ઓળખાણ પાકી કરી રહ્યું હતું!અવાજ
બદલાયેલો લાગતો ,બોલતા શરમ આવતી,કોઈ વાર ગળામાં અવાજ
જકડાઈ જ જાય ! શાળાની છોકરીઓ જોડે વાત કરતા કેટલું ધ્યાન રાખવું પડે ? મિત્રોને તો મજાકનું બહાનું જ જોઈએ! નાફીકરાઈ તો દેખીતી જ હોય , અત્યારે એવી એવી ચિંતા હોય જેની પુખ્ત ઉંમરના ને કલ્પના પણ ન હોય !……મા વાળમાં સોગંદ દઈ દઈ,ધોળાં થવાની બીક આપી આપી તેલ નંખાવે !અને માથામાં તેલ હોય ત્યારે જ બજારમાંથી વસ્તુ ખરીદવા પપ્પા મોકલે ! કેવો પ્રોબ્લેમ ? અને કપડાનો રંગ એવો ને એવો હોય એ વાંકે તો ફેશન વગરના આઉટ ફીટ  પહેરવા આગ્રહ રાખે ! મિત્રોની સામે પણ નીક નેમથી જ બોલાવે અને વધેલી લંબાઈની કે ટૂંકા પડતા પેન્ટની ચર્ચા કર્યા કરે ! વડીલ વર્ગ માટે સહજ ચર્ચા એ કિશોરો માટે બહુ જ ટેન્શન અપાવતી બાબતો હોય છે , એ ભૂલે ચૂકે બધું નજર અંદાજ થતું હોય છે વડીલોથી ……

પણ આ ઉંમરમાં , આ અવસ્થામાં ખાસ તો મન સતત કૈક ‘ગમતું ‘ શોધે ! ભોજન સ્વાદિષ્ટ મસાલેદાર અને અને વિચારો રંગીન …..જીવન માટે અભિગમ બદલાય , એને થાય મા ના ખોળા માંથી હવે બહાર દોડવું છે, હદ , સીમા થી દૂર બધી જગ્યાઓ જોવી છે, કુતુહલ જે જે પોષાયા આંખોમાં બાળપણમાં,એ બધાને હવે પામવા છે!આંખો દૂર સ્થિર થઇ ગઈ હતી,સપનાની દુનિયા એને બોલાવી રહી હતી…..મનમાં રહેલો અજંપો શાંત કરવા શરીરનું સેલ્ફ મીકેનીઝમ કામે લાગ્યું હોય એમ એ નિદ્રામાં ઢળી ગયો ! સ્વપ્ન શરુ થાય ત્યારે તો વાસ્તવિકતા જ લાગે , એ તૂટે તો જ સપનું હોવાનો અહેસાસ થાય છે !સ્વપ્નમાં એ એક એકલો …પોતે નાવડા માં દરિયાની ખેપ ઉપર છે …..જેવું એને  પોતાની દુનિયામાં મહેસૂસ થાય એવું જ !!!!..અને પવનની દિશાથી એ ખેંચાતો ચાલ્યો એક દૂર ટાપુ હતો ત્યાં……

…….નજીક આવતા જ ટાપુના કુદરતી સૌન્દર્ય થી એની આંખો ખીલી ઉઠી.રાતી રેતીની મખમલી ચાદર જાણે ! એ ઉતર્યો જમીન પર , પહેલો પગ મૂક્યો અને રોમાંચ સાથે ખુશી થઇ આવી, એણે જોયું કે ખુશી સાથે ટાપુ પરની વનસ્પતિઓનો રંગ ઘેરો થઇ ગયો ! સૂરજ તો ….અરે , આ શું આંખ મીંચકારી હસ્યો અને વાદળીઓ નું ઝુંડ સહેજ નીચે ઉતરી એનો કાન ખેંચી ગઈ ….. બીરેન હસી પડ્યો તો મેઘ ધનુષ આવી એને વળગી ફરી એની જગ્યાએ જઈ હસવા લાગ્યું !એને થયું કે આ ઝરણું મારા તરફ વહેતું હોત તો કેવું સારું હતું ….અને આ શું ઝરણાએ દિશા બદલી એના પગ પલાળવા લાગ્યું …..બીરેન તો ખુશ …..રાજી ના રેડ ….!!!!

એને થયું બસ , દુનિયા આવી જ હોવી જોઈએ, સુંદરતા થી ભરેલી , સપનાં સાકાર થતાં  હોય એવી,ઈચ્છા કરો અને બધું હાથવેંતમાં ….
ન કોઈ દબાવ ન કોઈ ચિંતા ! આપણને ગમતી વ્યક્તિ બસ અહી મળી જાય ! તો તો પૂછવું જ શું ? એને યાદ આવી પૂજા ……હા , એકદમ
પ્રમાણસર શરીર વાળી , લાંબા સીધા વાળ અને એકદમ રૂપાળી . આંખો તો એકદમ ભાવવાહી , કાળી અને સુંદર !….સ્કુલના ફંકશનમાં
સાથે ડાન્સ કરેલો ……વાઉ ….મેડ ફોર ઈચ અધર !!!! અને હું નહિ બધા ફ્રેન્ડ એવું જ કહેતા હતા ! બોલે તો પણ એકદમ મીઠું ! અને મારા માટે પણ નોટ્સ લાવી રાખે . કેવી સરસ છોકરી ! એક વાર બસ
મળી જાય આવી સુંદર જગ્યાએ ……….!!!!! એનાં મોં માં પતાસું પડી ગયું હોય એમ મરકી ગયો એ !

અરે , આ તો પૂજાની જ આંખો ,સપનું સાકાર !…..ઝાડ પાછળ એક આકાર સંતાયો , દોડીને એ ત્યાં પહોચ્યો ….હાથ માં એનો હાથ લઉં …મારી ગર્લ ફ્રેન્ડ પૂજા અહી જ છે ??!!… પણ આ શું , આ તો હોલો ગ્રામ છે !એને હાથ લગાડવા ગયો  અને ત્યાં જ હળવો ધરતીકંપ આવ્યો , ઝાડ પરના ફળો એના માથે પડ્યા અને વાગ્યા, બધું શાંત થયું એટલે એના જીવમાં જીવ આવ્યો ….ફરીથી હોલોગ્રામ તરફ હાથ જ્યાં વધ્યો અને ત્યાં જ ફરી એનો એ ધરતીકંપ, એને હવે લાગ્યું કે કુદરત મનાઈ ફરમાવે છે .” જેમ ઘરમાં મા -બાપ રોકે એમ અહી આ કુદરત ?શું કોઈ ગમે એને મળવું એ આટલો મોટો ગુનો છે ?પ્રેમ થવો કેટલી સુંદર બાબત છે ?! કોઈ સમજતું કેમ નથી ? આખા દિવસમાં હર ક્ષણે મારે એ જોઈએ છે એના વિષે વિચારવું છે ! ઈટ ગીવ્સ મી, લોટસ ઓફ હેપીનેસ! પણ દુનિયા કેમ આ બધાથી ખિલાફ છે ?”

થોડો બેબાકળો થયો  ત્યાં બધા ફૂલના રંગ ફિક્કા થઇ ગયા !અરે , એની મનોદશા પ્રમાણે અહી બધું બદલાય છે !પૂજાની મોટી નીલા દરિયા જેવી આંખોથી એના મનમાં ગુદગુદી થવા લાગી હતી , એને બસ એ આંખોમાં જોયા કરવું હતું,સાવ નજીકથી , એને તો એ સુંદર ચહેરાનો સ્પર્શ કરવાનું ઘેલું લાગ્યું હતું,અને એક મીની સ્કર્ટ પહેરેલી છોકરીઓનું ટોળું,એની આજુબાજુ ભમવા માંડ્યું , થોડો ડરી ગયો એ ; કશું કરવાની સમજણ પડે એ પહેલાં જ બધાં એના તરફ ધસ્યા, એક જાડી છોકરીના લાલ હોઠોથી અટ્ટહાસ્ય ગૂંજ્યું ….બીજી બધી છોકરીઓ પણ ખી ખી કરતી હસી પડી, એ પાછા પગે ભાગ્યો અને પડ્યો એક ખીણમાં! .

ઓ બાપ રે …..! આ શું ? આ તો નરી ચોપડીઓ …..અહી તો બસ , ગણિત  વિજ્ઞાન ની સંજ્ઞાઓ જેવી વનસ્પતિ નો આકાર છે . ઇતિહાસની સાલ લખી છે ત્યાં ઉભા રહો એટલે આપોઆપ ભૂતકાળના દ્રશ્યો તમારી આજુબાજુ ફરે છે ….ડરી જવાય એવા દ્રશ્યો છે,અહીંથી નીકળવાની કોઈ જગ્યા જ નથી અને શાળાના શિક્ષકો તો ડાયનોસોર બનીને ફરે છે. કોઈ હુંફાળો ખૂણો જ નથી ! કાં તો અતિશય ઠંડી કાં લૂ વાય છે ! મિત્રો બધાએ પોતે એક નિશાની પહેરી છે જે જૂદા જૂદા વિષય દર્શાવે છે,બધા જુદા પાંજરામાં પૂરાયેલા છે , હરી ફરી શકાય પણ હાથ તો બંધાયેલા છે પુસ્તકો સાથે !!!!

“અરે ,આ તો ટ્યુશન ના ટીચર ! “એનાથી બૂમ પડાઈ ગઈ !મોરની આંખ જેવા ગોગલ્સ , લાંબા અણિયાળા નખ અને પુસ્તકોના પાનાં ઓના પીંછા , જાણે મોરે કળા કરી હોય એમ પાછળ વર્તુળાકારે ગોઠવાયેલા હતાં ….થોડા ડરામણાં લાગતાં હતાં…..એકાએક બે આંગળીથી એમણે એક પાનું ખેંચી કાઢયું અને જુડો/કુંગ-ફુ નાં પ્રહારની જેમ ફેંક્યું; બીરેન માંડ બચ્યો, પણ ઉપરા ઉપરી ઘા થતાં જ ગયાં.અધૂરા માં પૂરું ટીચર હોમવર્ક માંગતા હતા , એમની ત્રાડથી બીરેન કઈ બોલી જ ના શક્યો ,એને લીધે હવે છૂટી ફૂટપટ્ટી ફેંકાવા લાગી અને હવે બીરેન ગભરાયો…..એને પરસેવો થવા લાગ્યો……એકદમ શ્વાસ ઝડપી થઈ ગયા એ હાંફવા લાગ્યો, થોડીક વાર સુધી આ પરેશાનીમાં મૂંઝાતો રહ્યો …..

અચાનક , એના માથે એક મજબૂત અને પ્રેમાળ હાથ ફર્યો , બીરેન ને ખૂબ સારું લાગ્યું ……ધીરે ધીરે હાથ હજૂ ફર્યા જ કરતો હતો, બીરેનને પોતે જાગૃત થયાનું ભાન થયું ……હૂંફાળ વાસ્તવિક્તાએ બિહામણા સપનાથી દૂર કર્યો હતો ! એણે આંખ ખોલી,એ બેઠો થયો એના પ્રેમાળ પિતા ઉભા હતા એમને વળગી પડ્યો …..”પપ્પા , આઈ એમ સોરી ”
“બેટા, તારી પરીક્ષા ના સુંદર પરિણામની રાહ જોતો આ મોબાઈલ જો મેં રાખી જ મૂક્યો છે, તને ભેટ આપવા ! ” બહેન આગળ આવી,….મા ની આંખમાં હર્ષ મિશ્રિત આંસુ હતા ….એના દીકરાને સાચો માર્ગ બતાવી શકનાર પિતા, એવા પતિ સામે આંખમાં આભાર હતો , બહેન હંમેશ મુજબ હસતી ભાઈને વળગી પડી …..એના હાથમાં ગીફ્ટ બોક્સ લઈને , બીરેન ગીફ્ટ બોક્સ પકડવા ગયો અને તરત પપ્પાએ કહ્યું ;  “બેટા, આવતી પરીક્ષાના પરિણામ પછી,આ તારો જ છે !”….બીરેન
થોડો છોભીલો પડ્યો પણ બહેનના ખડખડાટ હાસ્યમાં બધાનું હાસ્ય
ભળી ગયું ……

…..કુટુંબમાં આનંદની લહેરખી હતી, માર્ગમાં થી ચ્યુત થવાથી દોષિત કહેવાઈએ પણ સમયસરનું માર્ગ દર્શન અને સંભાળ , જીવનની નાની ભૂલો સૂધારીને એક સ્વસ્થ માનસ ઘડે છે.સુંદર જીવન રચે છે.
બીરેન ખુશ હતો …..એક પ્રલોભન એને ભણતર તરફ ખેંચી રહ્યું હતું , સાથે સાથે  એ એના જીવન નો સુંદર વળાંક થઇ ગયો….. જીવનના સંગ્રામમાં હંમેશ એક કિંમતી મિત્ર માર્ગદર્શક પિતા હોવાનો અહેસાસ તેના આત્મ બળને ખૂબ વધારી ચૂક્યો હતો !માતા ખુશ હતી ,એ બંને બાળકને વહાલ કરતી રહી……….પિતા સહજતાથી આગળ વધ્યા વાંચન પ્રવૃત્તિ તરફ ….!

                     ‘ તત્વમસિ ‘

Advertisements

About Pragnaji

Personal Links http://pragnaji.wordpress.com/ https://shabdonusarjan.wordpress.com/ http://gujaratidaglo.wordpress.com/
This entry was posted in "બેઠક "​, "વાર્તા રે વાર્તા", -જયશ્રી મરચંટ, વિનુ મરચંટ વાર્તા સ્પર્ધા, Uncategorized and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

8 Responses to બેઠક -૨૦૧૬ વિનુ મર્ચન્ટ વાર્તા સ્પર્ધા -(2)-કિશોરાયણ :

  1. rekha patel (Vinodini) કહે છે:

    Sundar rite kishorqa vasta nu varnanthu che. End pan sars

    Like

  2. Jwalant Shastri કહે છે:

    Sundar .. Pravahita sathe varnavelu lagyu…
    Wah…
    Puri pakakd and sundar rite thaye lo barta no ant…
    Bahu j saras…

    Like

  3. Rajul Kaushik કહે છે:

    કિશોરાવસ્થાની લાગણીઓ અને મનના તરંગો ની સરસ રજૂઆત

    Like

  4. Shashank dholakia કહે છે:

    It’s really awesome, ek avashtha ni zinvat thi adhdhyan ne pachhi ene vacha aapi ne vyvahrikta ne prem mishrit sunder ukel ne mod superb. Kishorayan ne samazdari ni prem bhari anubhuti darek parrents should read and act…

    Like

  5. Amita Limaye કહે છે:

    Such a beautiful story.. Very appropriate for today’s situation where parents n children think they r opp parties.. Sundar sabdo na tanavana..khub gami..

    Like

  6. vijayshah કહે છે:

    khuba ja saras vaartaa.. mazaa aavI

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s