ફ્યુંનેરલ   હળવે   હૈયે -હેમંત ઉપાધ્યાય

( સુરત  જીલ્લા માં બોલાતી   ભાષા   માં  આ  લેખ  લખું  છું,  ત્યાના  લોકો ની  રજૂઆત કરવાની  આદત  અને  ભાષા   તથા  માનાર્થે એક  વચન  વાપરવાની  રીત  સાથે  આ લેખ  હૈયા  ને  હળવું  લાગે  તેવી  રીતે  ગંભીર  વાત   રજુ કરે  છે જે  ખુબ  માણવા  લાયક  છે. મને આશા  છે કે  આ લેખ ગમશે. કોઈ ની ટીકા  કરવાનો   આશય  નથી  )

 માર    તાલી 

 રમેશ  નવસારી માં રહે છે  અને  મારો  દોસ્ત  છે, કોઈ  પણ  વાક્ય  પતે   એટલે  તે  કહેશે   ‘ માર   તાલી  ‘   અમે  એનું નામ   જ  માર  તાલી  રાખ્યું   છે,અમે  એક વાર નવસારી  માં  ગોલવાડ  પાસે  મળી  ગયા,  ઘણા  વખત  પછી  મળ્યા   એટલે પહેલા જ   પૂછ્યું  કેમ  દેખાતો નથી   ? માર   તાલી  ‘  મેં   કીધું   બહારગામ  ગેલો  તે  કાલે જઆયવો,  હું  નવાજુની ? કેય   તને  ખબર   પયડી   કે  ની  ?મેં  કયું  હું ?

પરમ દાડે  મારો  ડોહો  ઉકલી   ગયો ?   માર   તાલી  ‘

મેં  કયું  હે ?  હું   થયેલું?  અને  ડોહો   ઉકલી   ગયો   ને  તું  તાલી   માંગે ? હરમ  બરમ  છે  કે ની?

 તો  કેય   કે  કેમ  રડું ?    રડવાથી   ડોહો   પાછો   આવહે ?

દીકરા    એ   તો  ઉપર   પરી  ઓ   જોડે   રાસ   રમતો   ઓહે  ..

મેં પુયછું  હું   થેલું ?  એકદમ  ઉકલી  ગયો ?

 તો  ફેય  કે  રવિવાર  નો  દહઅડો    હૂતો,  હવારે   છ   વાગે  મને  બૂમ   પડી ને  કેય   કે  લોચો  લી આવ.  મારે  લોચો  ખાવો  છે

મેં  કેયુ કે  હવારે  છ  વાગતા   માં  કયો   બાપો  દુકાન  ખોલી  ને  બેઠેલો છે ? થોડું  ખમી જાવ ,    પછી  લી  આવા.

આઠ   વાગે  મારી  બૈરી  કેય  કે  ડોહા   નો  લોચો  લી  આવને?  હું  લોચો  લી  આયવો   ને ડોહા  ની  આરામખુરશી   પાહે  મૂકી  ને  કેયુ   કે  લેવ   બાપા   લોચો  લાયવો,  માર    તાલી 

 પછી  દસ  વાગે  ગયો   તો લોચો   તા  જ   પડેલો, મેં   કેયુ  કે  બાપા  લોચો  ખાધો  ની ? તો કંઈ   બોલે  જ  ની , હલાયવા   તો હો ની  બોયલા,  માર    તાલી 

પછી   દાકતર   ને  બોલાયવા,  તો  દાકતર  કેય  કે  ડોહો    તો ઉકલી  ગયેલો  છે..  માર    તાલી 

 મેં  કેયુ   કે  બો  દુખ  થયું,   મને  કેય  કે  દુખ  ની  કરવાનું.,પેલા  કોણે  કહેલું છે  કે  આયવા  તે જવાના , પેલી   ચોપડી  માં  હો  લખેલું   છે,પછી  દુખ  ની  કરવાનું    માર    તાલી ,

 મેં  કીધું  કે  કૃષ્ણ  એ  કહેલું  ને  ગીતા   માં  લખેલું.   એ  બધું   કોણ  યાદ  રાખે , જો નાના મગજ   ને  બો  તકલીફ  ની  આપવાની     માર    તાલી  ,

પછી   કેય    કે  કાલે   હવારે  દસ   વાગે  ઉઠમણું   રાખેલું  છે ,  આવી  જજે ,  ઉઠામણાં  માં લોચો  રાખેલો   છે   , માર    તાલી 

જે   આવે  તે  લોચો  ખાઈ  ને  જાય ,ને  ડોહા  ના  ફોટા  ની  પાછળ   ના  રૂમ  માં  પાલી  વાળું  રાખેલું  છે , પી  પી  ને   ચાયલા   કરે , માર    તાલી    મેં   પુયછું   કે  ફોટા  ની  પાછળ  ના રૂમ  માં  કેમ  ?

રમેશ  કેય  કે  કોઈ  ને  એમ ની  થાય  ને  કે  ડોહા  ની  પાછળ   કઈ   ક્યરુ  ની ,   માર    તાલી , મસ્ત   આયડિયા   લાયવો,અને   રમેશ   મારા  ખભે  માથું  મૂકી  ને  નાના  પોયરા  ની  માફક  બો  રયડો,

                              ઓમ   માં   ઓમ 

 

હેમંત  ઉપાધ્યાય

 

(સુરત  માં  રીવાજ છે  કે  સ્મશાન  માં  અગ્નિ સંસ્કાર   પછી   ત્યાં જ  ચવાણું ને ખમણ   ખાવાના,

સુરત   માં  ફ્યુંનેરલ  ને હળવે  હૈયે   લેવાનો  રીવાજ છે ,)

Advertisements

About Pragnaji

Personal Links http://pragnaji.wordpress.com/ https://shabdonusarjan.wordpress.com/ http://gujaratidaglo.wordpress.com/
This entry was posted in "બેઠક "​, ફ્યુનરલ – હળવે હૈયે, સહિયારુંસર્જન, હેમંત ઉપાધ્યાય and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to ફ્યુંનેરલ   હળવે   હૈયે -હેમંત ઉપાધ્યાય

  1. Kalpana Raghu કહે છે:

    લોચો ખાવાની બો મજા આઇવી, માર તાલી.

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s