જીવનની જીવંત વાત-(1)રશ્મિબેન જાગીરદાર

એક્વાર અમે સહકુટુંબ મસુરી ગયેલા , આવી રીતે ચઢાણ કરતાં કે ઉતરતાં મારી બાર વર્ષની દીકરી ને પુષ્કળ વોમિટીંગ થતું હશે , તે ખ્યાલ અમને મસુરી ગયા
ત્યારે જ આવ્યો .અમને એમ પણ લાગ્યું કે ઉતરતી વખતે વાંધો નહિ આવે . પણ જયારે અમે ઉતરીને દહેરાદુન પહોચ્યાં ત્યારે દીકરી આખે રસ્તે વોમિટ કરી ને બેહાલ
થઇ ગયેલી, તેંને તાત્કાલિક ડોક્ટર ની સારવાર ની જરૂર હતી. અમે બુકીંગ કરેલું, તે હોટેલ માં પહોચીને સમાન મુક્યો અને તરત ડોક્ટર ની તપાસ માટે બહાર નીકળી
હોટેલ ના દરવાજે ટેક્ષી માટે ઉભા હતાં. થોડી વાર સુધી ટેક્ષી ના મળી એટલે અમે ચિંતા માં હતા, દીકરી ને પેટ માં એવું સખત દુખતું હતુ કે , તે ઉભી નહોતી રહી
શકતી, એટલે પેટ પકડી ને ઉભા પગે બેસી ગઈ. ટેક્ષી નું ઠેકાણું પડતું નહોતું .ત્યાં થોડીવાર માં એક સફેદ કાર આવી ને અમારી પાસે ઉભી, તેમાં સિનીયર સીટીજન
જેવા લાગતા સરદારજી હતા, તે ઉતરી ને અમારી પાસે આવ્યા. અને પૂછ્યું ,” ક્યાં હુઆ બેટી કો ?” અમે બધી વાત કરી ને પુછ્યું કે,” ટેક્ષી ક્યાંથી મળશે ?”
તો કહે ,”ટેક્ષી કે લીએ આપકો જ્યાદા દુર જાના પડેગા ,ક્યાં મેં આપકો છોડ દુ ? ” હવે ટેક્ષી મળશે, એમ વિચારી રાહત અનુભવતાં અમે તેમની કાર માં બેઠા .
થોડીવાર માં ગાડી ઉભી રહી અને અમે નીચે ઉતાર્યાં . સરદાર જી કહે , ” યે મેરે ફેમિલી ડોક્ટરકા કલીનીક હૈ, બેટી કી તબીયત એયસી નહિ કી જ્યાદા દેર રાહ દેખ સકે .”
અને ત્યાં દીકરી ની તપાસ અને સારવાર થઇ , અમે ડોક્ટરની ફી માટે પૂછ્યું , તો ડોક્ટર કહે , અરે ભૈયા , સરદારજી ઇતને નેક કામ રોજ કરતે હૈ તો મુઝે બી કુછ કરના
ચાહીએ કી નહિ ? ઓર યે તો, પ્યારી સી બેટી હૈ ઉસકી યે હાલમેં, ખાસ કરકે જબ આપ હમારે ગાંવ કે મહેમાન હૈ, મેઇ ફીસ નહિ લુંગા ” અમે ડોક્ટર નો તેમજ
સરદારજીનો ખુબ આભાર માન્યો. ખરે ખર તો, તેમના આ કાર્ય માટે આભાર માની શકીએ તેવા શબ્દો દુનિયા ની કોઈ ડીક્ષ્નેરી માં નહિ હોય! છતાં અમારી
આંખો માંથી અને તે વખતે સુઝેલા શબ્દો માંથી ટપકતી આભારવશતા જોઈ ને સરદાર જી કહે , “અરે બેટી, થેન્ક્સ તો મુઝે આપકો કહેના હૈ કયો કી , મેઇ
પાંચ સાલ સે હરરોજ એક નેક કામ કરતાં હું ઓર એક નેક કામ નહિ કિયા તો, શામ કા ડીનર નહિ કરનેકા મેરા નિયમ હૈ . કઈ બાર ભૂખે સોનેકી નોબત ભી આઈ હૈ !
ઇસ લીએ આભાર તો મુઝે આપ લોગો કા માનના હૈ ખાસ કરકે યે બેટી કા ,ક્યોંકી અગર આજ યે નેક કામ કરનેકા મોકા નહિ મિલતા તો મેં ડીનર નહિ લેતા !!!
આજ આપ કી વજહ સે મુઝે શામ કા ખાના નસીબ હોગા! અબ, બોલો મેરા “થેન્ક્સ
આપકે થેન્ક્સ સે બડા હોના ચાહીએ કે નહિ ?”
સરદાર જી ની અને ડોક્ટર ની વાતો સાંભળી અમે સૌ ખરે ખર અમારી તકલીફ ભૂલી ગયા !!!
માંદી અમારી દીકરીએ પણ પોતાનું દર્દ ભૂલી ને સરદાર જી ને કહ્યું : -” બડે થેન્ક્સવાલે અંકલ , મેરા છોટા થેન્ક્સ તો બનતાં હૈ ના ?”
અસ્તુ ……
જીવન માં ક્યારેય ના ભૂલાય તેવી સંપૂર્ણ સત્ય ઘટના છે આ .

2 thoughts on “જીવનની જીવંત વાત-(1)રશ્મિબેન જાગીરદાર

  1. હજી સમાજમાં આવા લોકો છે એટલે જ સમાજ ટકી રહ્યો છે. તમે તમારી જે દિકરી વિશે લખ્યું છે એ અમારા Bay Area ના હેતલબેન બ્રહ્મભટ છે કે બીજા કોઈ?

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.