કીટ્ટા – બુચ્ચા-(10) અરુણકુમાર અંજારિયા

મિત્રો આપણી “બેઠક”ના વધુ એક નવા સર્જકનું “બેઠક”માં સ્વાગત છે.

અરુણકુમાર અંજારિયા

ભીનાં ભીનાં રણ 

વિધ્યાકાંતે ધોતિયાં ના છેડાથી પોતાના ચશ્માં સાફ કરી શારદા તરફ જોયું – તે પલંગ પર જીણું ઓઢી સૂતી રહી હતી. બ્લડપ્રેશર માપવાના યંત્રને કાઢી, તેનો પટ્ટો જેવો શારદા ના હાથ પર મુકવા ગયો, કે તરત ઝબકીને પટ્ટાને દૂર કરવા ધક્કો માર્યો !

વિધ્યાકાંત છેલ્લા બે દિવસથી 200 ના આંકડાંને વટાવતા બ્લડપ્રેશર અને તેને લઇને શારદા માં વધતી અશક્તિ થી ચિંતાતુર હતો. ડોકટરે ફોન ઉપર વધારાની ગોળીયો સૂચવેલ પણ તેની પણ કોઈ અસર દેખાતી ન હતી. જોકે આજે બી.પી. ખાસ ન હતું !

બે જણ ના ઘર માં ત્રીજું કોઈ હોય, તો તે શારદા ની માંદગી હતી. મહીને માસે બ્લડપ્રેશર વધતાં વિધ્યાકાન્તની દોડામદોડ પણ વધતી – પણ આ વખતે તો છેલ્લા ત્રણ દિવસથી પરિસ્થિતિ વણસી હતી. ચા-કોફી શુદ્ધાં લેવાની શારદાની “ના” પણ અકળાવે તેવી હતી !

એક નો એક દીકરો સુકેતુ, વિદેશ માં લગભગ સ્થાયી થઇ ગયો હતો અને અઠવાડિયાંમાં બે વખત અચૂક ફોન આવતા …… વિધ્યાકાંત સરકારી નોકરી માંથી નિવૃત્ત થઇ સારું પેન્શન મેળવતા હોઈ, કોઈ આર્થિક મુશ્કેલી ન હતી ..!

આ વર્ષ દિવાળી પર સુકેતુએ વતનમાં આવવા વચન આપેલ, પણ પ્રોજેક્ટની મુદત વધતાં, એ શક્ય બન્યું ન હતું … વધારામાં છેલ્લા પાંચેક દિવસથી સુકેતુનો કોઈ ફોન પણ ન હતો. આ ચિંતા પણ શારદાના પ્રેસરનું કારણ હોઈ શકે, તેમ વિધ્યાકાંતે માન્યું.

તેણે ગામમાંજ રેહેતી બેહેનને ફરી ટિફિન મોકલવા ફોન કર્યો અને શારદાની પરિસ્થિતિ જણાવી. ફોને મૂકતાંની સાથેજ ફોન ની ઘંટડી વાગી … વિધ્યાકાંતને ગળા સુધી ખાત્રી હતી કે આ ફોન સુકેતુનો જ હશે! એમજ બન્યું ….

‘હેલ્લો પપ્પા! કેમ છો બધાં ? મમ્મીની તબીયત કેમ છે? ” એકીશ્વાસે પૂછી લીધું સુકેતુએ …

“ઠીક છે. દવા વિ ચાલે છે પણ છેલ્લા ૩-૪ દિવસથી પ્રેસર ઓછું રેહેવા છતાં, વધુ નબળાઈ વર્તાય છે …”

“મમ્મીને આપો, હું વાત કરું”

શારદા સ્પીકર મુક્યું હોવાથી બધું સાંભળતી હોવા છતાં પડખું ફેરવી ગઈ !

“જોઉં છું જરા તંદ્રા માં હોય તેવું લાગે છે” કેહેતાંની સાથે વિધ્યાકંતે ફોન શારદા તરફ ધર્યો …..

“એને કહો કે ફોન કરવાની ફુરસદ તેને નથી, તો વાત કરવાની ફુરસદ મને નથી …. માં આટલી માંદગીમાં હોય છતાં એક મિનીટનો ફોન કરવાનો તેને સમય નથી ? મારે કોઈ વાત નથી કરવી “…

વિધ્યાકાન્તને હવે શો જવાબ સુકેતુને આપવો, તે સમજાતું ન હતું . એક વાત તે બરોબર સમજતો હતો કે શારદા જીદ લઇ લે પછી તેને મનાવવી મુશ્કેલ હતી .. પણ ફોન સ્પીકર પરજ હતો ….

સુકેતુએ ફોનમાં શારદા સાંભળી શકે તેવા વિનવણીયુક્ત અવાજે કહ્યું “મમ્મી, હવેતો મારે ખુલાસો કરવોજ પડશે કે મોડો ફોન શા માટે થયો ! તમે તો જાણો છો કે નાનપણમાં પણ મને ચક્કર આવી જવાની તકલીફ હતી….છેલ્લા એકાદ માસથી હળવા ચક્કર ફરી શરુ થયેલ હતા … ન્યુરોલોજીસ્ટે ગયીકાલે થોડા ટેસ્ટ લીધા છે પણ ચિંતા કરવાની જરૂર નથી … અહીં ડોકટર દવાખાના ખુબ સારા છે “…

હવે શારદાની જીદનો બંધ કડડ…ભૂ…સ કરતો તૂટ્યો !! તરાપ મારી ફોન વિધ્યાકાંતના હાથ માંથી ઝૂટવી લીધો … એક નો એક દીકરો ને એ માંદગીમાં

સપડાયો છે અને તે કોઈ કારણ વિના જીદ પર ચઢી છે ! પોતાના સ્વર્થીપણા પર જીવ બાળતી રડમસ અવાજે સુકેતુને પૂછ્યું, “તે તું આજે જણાવે છે કે તને ચક્કરની બીમારી ફરી શરૂ થઇ છે ? તું મેન કે તારા પપ્પા ને ચિંતા ન થાય એટલે એક માસથી આ વાત છુપાવતો હતો! હવે કેમ છે તને ? મારા ભગવાન ! હું પણ કેમ ન સમજી શકી કે દર બે-ત્રણ દિવસે આવતો ફોન જો અઠવાડિયું કાઢી નાખે તો શું સમજવું જોઈએ ? ”

” મમ્મી તમારે કોઈ ચિંતાની જરૂર નથી, અહીં નિષ્ણાંત ડોક્ટરો છે, દવા પણ નિયમિત લઉં છું….. આજે દવાખાનાથી “બધું નોર્મલ છે ” એવો ફોન હતો. દવા લખી દેશે એટલે કોઈ વાંધો નથી … ફરી કાલે ફોન પર વાત કરીશું … તમારોં ચિંતા કરવાનો સ્વભાવ તમારું બી.પી. વધારે છે … દવા નિયમિત લેજો .. મુકું છું … આવજો “….

વિધ્યાકાન્તને શારદાએ કહ્યું “અત્યારે કોફી પીવાનું મન થાય છે .. તમે દૂધ ગરમ ચઢાવો તો હું બ્રશ કરી લઉં “….

વિધ્યાકાન્ત સમજી ગયા કે હવે વાવાઝોડું ફંટાઈ ગયું છે ……..


અરુણકુમાર અંજારિયા

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.