થાવ થોડા વરણાગી —-(14)કુંતા શાહ

થાવ થોડા વરણાગી —-(12)કુંતા શાહ

ગઇ કાલની વાત – પાંચેક વર્ષની હોઇશ ત્યારથી મારા સીધ્ધા વાળ મારી પાનીએ પહોંચતા અને એટલાં ગુંચવાતા કે હંમેશ, ભીંછરા જેવી જ લાગું.  ભર્યા કુટુંબમાં કોને વખત હોય કે ઘડી ઘડી મારાં વાળ સંવારે?  જથ્થો પણ એટલો કે માથું ધોવા એક માણસની જરૂર પડે અને ગુંચ કાઢવા માટે ત્રણ જણની.  સુકાયેલા વાળને અડધા આગળ અને અડધા પાછળ રાખ્યા હોય તો મારા શરીરનું એક તસુ પણ ના દેખાય.

બારેક વર્ષની હોઇશ — મારી ફેલોશિપ સ્કૂલની ૨૫મી વર્ષની જયંતિ ઉજવવા મોટો દસ દિવસનો સમારંભ યોજાયો હતો.  બધા વિદ્યાર્થીઓએ એમાં ભાગ ભજવ્યો હતો. મેં પણ વિવિધ ભુમિકા ભજવી હતી.  પરંતુ આંખે તરે છે એ રુપ જેમાં હું મણિપૂરી ન્રુત્ય નાટિકા માટે સજ્જ થઇ હતી. ત્યારે મેકપ અને સુંદર વેષભૂષામાં સજીત, પારદર્ષક ઓઢણીમાંથી ડોકિયું કરતો ર્સુંદર રીતે ઓળેલા વાળનો માથા પર ત્રાંસો અંબોડો જેની ફરતે મોગરાનો મઘમઘતો ગજરો જે શણગારને સુગંધી બનાવતો હતો ,  મારું એ પ્રતિબિંબ અરિસામાં જોઇ મને કોઇ અવનવાં સ્પંદનોનો અનુભવ થયો  હતો તે મને યાદ છે. ત્યારે મને અહેસાસ થયો હતો કે હું પણ સુંદર અને મોહક છું પણ એ ભુલાએલી વાત કોલેજનાં બીજા વર્ષમાં આવી ત્યારે જાગ્રુત થઇ અને ભાન આવ્યું કે થોડા વ્યવસ્થિત દેખાવાની જરૂર છે.  ફ્રોકને મેચીંગ જોડા, ચમ્પલ, એડી વાળા સેંડલ અને ચોટલાની રીબનો વસાવી. દાદાજીની સંમતિથી લિપ્સ્ટિક તથા અણિઆળી આંખો કરવાની પેન્સીલ લીધી અને વાપરી. કોઇ બીજાને માટે વરણાગી થવાનું મોડું  સુઝ્યું. ત્યારે પૂણે સહેતી હતી. સાઇકલ ઉપર કોલેજ અને મિત્રને મળવા જવાનું  સાડી ભાગ્યે જ પહેરતી કારણ સાઇકલમાં ભરાઇને ફાટે અને ગંદી થાય ચોટલાં પણ આગળ લાવી બીજા ખભા પરથી પાછા નાખવાં પડતા કારણ ચોટલાં પણ સાઇકલમાં ભરાઇ જતાં.  સાઇરાબાનુ કહી, સીટી વગાડી અજાણ્યા યુવકો મારી ઠેકડી ઉડાવતાં.  વાળ ધોવા ખાસ બાઇ રાખવી પડેલી.  દાદાજી, બાઇ અને હું વારાફરતી ગુંચ કાઢીએ કારાણે હાથ થાકી જાય.

લગ્નને બીજે જ દિવસે દિલિપ અમેરિકા પાછા ફર્યા હતાં.  જ્યારે મારે અમેરીકા આવવાનુ થયું ત્યારે વાળને સુંદર રાખવા માટે હું બ્યુટિ પાર્લરમાં ગઇ.  ચાર ડઝન સોયા અને હેર સ્પ્રે વાપરી ત્યારે સુંદર બુફે અંબોડો થયો પણ લંડન પહોંચુ તે પહેલા  સોયા ખરવા માંડ્યા અને અંબોડો છૂટી ગયો.  હેર સ્પ્રેને લીધે ગુંચ  પણ કાઢી ના શકી.  દિલિપને ભીંછરી જ મળી!  પણ દિલિપને ઓપની જરુર્ત જ નહોતી. જેવી છું તેવી તેમને ગમું છું.

૧૯૭૧ની ચોથી જુલાઇએ મેં દિલિપને હાથે જ  કમરની નીચેના મારા વાળ કપાવી નાખ્યા –  કારણ અમારી પહેલી દિકરીને મુકતાં, ઉંચકતા એક તો મારા જ પગ નીચે મારા વાળ આવી તુટતાં અને ઘુંટણિયા તાણતી દીકરીનાં હાથમાં પગલે પગલે મારા વાળ ભરાતાં,

વાળથી આઝાદી!!!

બાળકોની સાથે સાથે બદલાતા વાતાવરણ, જુદા જુદા પ્રદેશનાં લોકોની જુદી જુદી માન્યતા, મંતવ્ય, પ્રેમ, તીરસ્કાર, ટેક્નિકલ ઉન્નતી વિગેરેનો પરિચય થયો. તે વખતે કનેટિકટમાં ભારતિય નૄત્ય શિખવાડનાર કોઇ મળ્યું નહીં તેથી તેને બેલે, જાઝ, ટેપ શિખ્વાડ્યાં,  દીકરા જોડે નવી નવી રમતો રમતી અને અંગ્રેજી ગિતો  ગણગણતી.

હજુ તો ઘણું નવું નવું અને વધુ અને વધુ ઝડપે થાય છે અને આપણે અપનાવતા જઇએ છીએ.

આજની વાત – હવે સમઝમાં આવે છે કે ભલે બધા વિવિધ રીતે ભગવાનની છબીઓ તથા મુર્તિઓને ઝવેરાત તથા ઝગમગતા વસ્ત્રોથી શણગારે છે પણ મહાદેવ? તેમનાં ભક્તો ક્યાં ઓછા છે? વરણાગીપણું નજરમાં છે, વૈરાગ્યમાં પણ. દેવોનો વિનાશ ના થાય તેથી મહાદેવે વિષ પીધું, કંઠે અટકાવી રાખ્યું તેથી એ નીલકંઠ થયા. એ વિષાગ્નિને થંડક આપવા સર્પની માળા ધારણ કરી. લોકોનું દુખ જોતાં મહાદેવનાં અશ્રુમાંથી પ્રગટ થયેલાં કરુણા સ્વરુપ, ખરબચડા રુદ્રાક્ષથી પણ એમને શણગારાય છે. ગંગા નાં ધોધથી પ્રલય થાય તેથી બાંધેલી જૂટ જટા એમણે કદી છોડી નહીં. પોતાના સ્વાર્થનો વિચાર કર્યા વિના બીજાનું ભલું કરવાથી આપણું જીવન સુંદર બને છે અને એ આપણા અસ્તિત્વને દિપ્તી આપે છે.

અને હા,  આજે પણ હું નાની થઇને આવી છું કારણ સુંદર કપડાંનો મોહ હજુ ગયો નથી.

પહોંચી શકીશ મહાદેવને રસ્તે?

 

અને છતાં અહીં નોકરીએ લાગી ત્યારથી કરી અપટુડેટ થઇ ફરવાનો મોકો માણ્યો.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.